Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
639 αναγνώστες
Δευτέρα, 9 Απριλίου 2018
16:37

Η καρδιά του βουνού . Είναι το μέρος . Εκεί νιώθει ο άνθρωπος όλο το μεγαλείο της φύσης . Δεν είναι πάντοτε εύκολο να βρούμε την καρδιά του βουνού . Όμως υπάρχει . Πάντοτε πρέπει να ψάχνουμε για να την ανακαλύψουμε. Ποτέ δεν πρέπει να πιστέψουμε πως δεν υπάρχει . Κάθε βουνό έχει απο μια. Ίσως μάλιστα να είναι άφαντη . Μπορεί να φωλιάζει ακόμα και μέσα στην θάλασσα όταν το βουνό είναι επάνω στην παραλία.

Ποτέ δεν πρέπει να λησμονούμε την καρδιά του βουνού . Αυτή είναι το βάλσαμο κάθε ζωντανού οργανισμού . Ο χτύπος της καρδιάς είναι αυτός ο οποίος δίνει την ζωή. Θαπρεπε πάντοτε να είμαστε έστω και με τον νου μας εκει . Μέσα στην καρδιά του βουνού. Αναζωογονείται ο άνθρωπος . Αλαφραινει η ψυχή απο τα βάρη της.

Όλη η πλάση έχει τα βλέμματα στραμμένα προς τα εκει .Ο παντοκράτορας ήλιος δακρύζει απο βαθιά συγκίνηση μπρος σε αυτό το μεγαλείο. Θα πρέπει να γνωρίσουμε όλες αυτές τις καρδιές ξεχωριστά , κάθε μια χτυπά στο δικό της ρυθμό . Όλες είναι το ίδιο ζεστές και αγαπητές .Σαν την καρδιά της θάλασσας που χτυπά αδιάκοπα τον αβυσσαλέο ρυθμό της και περιβάλλει την γη με θερμή αστέρων. Περιβάλλουν κι αυτά τον άνθρωπο με αίσθηματα απεραντοσύνης και αγαλλίασης .

Είναι όμως και άλλου η καρδιά . Έχει κι ο άνθρωπος καρδιά , όπως τα βουνά , κρυμμένη καλά. Έχει διαφορετικές ιδιότητες και συνήθειες , χτυπάει εντελώς διαφορετικά . Θα πρέπει να προσέξουμε όλες τις παραδοξότητες της ανθρώπινης καρδιάς. Να έρθουμε όσο πιο κοντά μπορούμε σε αυτές τις ιδιοτροπίες ,και τις ιδιαίτερες συνθήκες οι οποίες της προσδιδουν έναν εντελώς πρότυπο χαρακτήρα. Δεν είναι τόσο έυκολο να προσεγγίσουμε στον μυστικό κόσμο , τον θαυματουργό . Την ασύλληπτη ομορφιά της ανθρώπινης καρδιάς δεν την νιώθουμε γιατί μας έχει γίνει συνήθεια , βίωμα , ρουτίνα. Όμως έχει δυνατότητες τόσο μεγάλες . Γι αυτό θαπρεπε να παρατηρούμε με ευλάβεια τα θαύματα τα οποία γεννιωνται καθημερινά μέσα απο τον μυστικό κόσμο της ανθρώπινης καρδιάς.

Όπως κι εγώ συνάντησα έντελως απροσδόκητα τα ίχνη των θαυμάτων της . Και έβαλα στην άκρη όλα τα υπέροχα βουνά και θάλασσες που συνάντησα. 

Ένα τόσο δα λουλουδάκι , τρεις λιλιπούτειες άγριες τουλίπες, κατακόκκινες και φυτρωμένες κάτω απο τα τείχη του Μανιατικου κάστρου , μου θύμισαν τον υπερφυσικό κόσμο της ανθρώπινης καρδιάς.  Σταλαγματιες αίματος απο ήρωες φύτρωσαν εκεί χάμω . Τρεις σταλαγματιες έπεσαν μέσα απο την καρδιά του Μανιατη και τρεις όλοκόκκινες άγριες τουλίπες γεννήθηκαν στο βαρυκόκκαλο βουνο. Θαύμα είναι στα αλήθεια . Γιατί ολόγυρα στα βουνά καμία άλλη άγρια τουλίπα δεν εντόπισα . Μόνο εκει , κάτω απο τον καλοδουλεμένο Πύργο του κάστρου βρέθηκε αυτό το υπέροχο λουλούδι. 

Δεν δίστασα να πιστέψω αυτό που ήρθε πρώτο στο μυαλό μου. Πως αυτή η τριάδα των υπέροχων λουλουδιών ανηκε κάποτε σε μια ανθρώπινη καρδιά , ενός Έλληνα ήρωα . Έναν αγνό αγωνιστή πατριώτη , που ήξερε να αγαπά αληθινά τον τόπο του , και τον φύλαγε απο το κακό σαν τον άγιο Γεώργιο. 

Ποσό κοντά στο θαύμα είμαστε κάθε φορά , ποσό κοντά είμαστε .

Η άγρια τουλιπα είναι εκει , κάτω απο το κάστρο για να μας θυμίζει πως τα ιδανικά ενός λαού ,ενός έθνους έχουν ανεκτίμητη αξία και πως χωρίς αυτά οι άνθρωποι παύουν να υπάρχουν . Οι καρδιές στεγνώνουν , ατροφούν και εξαερωνονται .

 

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
934 αναγνώστες
Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2018
21:16

Προσομοιωση της πραγματικοτητας   

     

Υπερθεση προτυπου και κανονων.

 

Προσομοιωση  με προτυπους τετραγωνισμους  υλης και αφομοιωση των κανονων.

 

Η απολυτη τυχαιοτητα της Υπερθεσης του προτυπου και των κανονων ,σε ημικυκλια αυστηρα αποπροσανατολισμενα , συγχεεται με την μεθοδικοτητα των ανθρωπινων συμπεριφορων και τις αποκλίσεις   της κοινωνικής  ανθρωπολογιας.

Ενα , δυο ...κανονες και ουτω καθ εξης ακολουθούν το πρότυπο , οι άλλοι όχι ωποσδηποτε.

Προσομοιωση και μετα θεωρηση των κανόνων και του προτύπου.

 

Καθως οι  τετραγωνισμοι αυτοι διαθλωνται μεσα στην ασυνεχεια της υπερθεσης του αρχεγονου προτυπου και των συμβατικών κανονων οι οποιοι διεπουν την συμπεριφορα των ανθρωπινων οντων και κοινωνιων ,τότε εμφανιζονται σαν βουβα κυματα στην παραλια οι εννοιες. Οι εννοιες ειναι αυτες οι οποιες δενουν τις σχεδιες που απλωνονται στους ωκεανους προς αναζητηση και εξερευνηση του νοηματος.

Η Εγχυση των συναισθηματων απο ατομο σε ατομο συνεχιζεται με αμειωτο ρυθμο χωρις ηθικους φραγνους και κανονες σαν να προκειται για απλη αριθμητικη. Οικογενεια ,εθνος , φυλη... ειναι τα εργαστηρια οπου οι πειραματισμοι αυτοι νομιμοποιουνται.

Φορεις  κανονικοτητων   οι ανθρωπινες παρενθεσεις .Απολυτη τυχαιοτητα η ελευθερια.

Φορεις κανονων και μεταγωγικα θεωρητικων προσαρμογων οι ανθρωπινες υπαρξεις.

Το προτυπο  υπερκειμενο της μνημης γινεται ελεγκτης.

Οταν η Μεταμορφωση παυει να λειτουργει.

Η καθαροτητα του ανθρωπινου πνευματος και της ψυχης ειναι αδυνατη.

Η πυκνοτητα των  υπερθεσεων καλυπτει το φως.

Ο ελεγχος της μνημης  ειναι αδυνατον να επιτευχθει.

Το εξωτερικο φως γινεται πανισχυρος μαγνητικος πολος.

Ετσι τελικώς επιτυγχανεται η πρωτη διεπαφη  με τον κοσμο. 

Μεσα στα πελαγη των κανονιστικων υπερθεσεων που διεπουν την συμβιωση του προτυπου με τους ανθρωπινους κανονες.

Εκει μεσα στα πελαγη και τους ωκεανους και μονο εκει εμφανιζονται συγκροτημενες ανθρωπινες μορφες . 

Ομως, μονον σε ενα πελαγος ,στο Αιγαιο πελαγος, η μνημη εχει την διαρκεια που αρμοζει στο ανθρωπινο γενος Αυτη η ζωντανη μνημη μετουσιωνει την σαρκα σε ψυχη.

Δεν ειναι δυνατον να γεννηθουν και να πεθανουν ολοι οι ανθρωποι μεσα σε αυτο τον χωρο . Δεν ειναι το ζητουμενο αυτο . 

Ομως η φλογα της ψυχης σαν την φλογα των Ολυμπιακων αγωνων μπορει να μεταφερθει παντου πανω στην Γη.

Μακαρι ολοι να νιωσουν  την ζεστασια του Αιγαιου.

Να Φυσα ο αγερας παντα  ολοταχως

Και ας αλυχτουν μερα και νυχτα οι Λαιστρυγονες και οι Κυκλωπες , ο Ελλην  θα κρατα την ψυχη ενταχει , παντοτε προσω ολοταχως.

 

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
2312 αναγνώστες
Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2018
21:33

Ο ήλιος , ο ήλιος ,  ξεπροβάλλει κι ο μικρός Φρεντυ αναριγει .

Το όμορφοτερο χρωμα είναι το άσπρο !

’σπρο !

’σπρες της γης  ανάσες , ακτινωτες και λαμπερές  ,  επανω στον μικρό Φρεντυ λαίμαργα γλιστρούν.

Κι αυτός σηκωνει ψηλά τις χνουδωτες πατούσες του και χαϊδεύει τις αστραφτερές αντανακλάσεις του φωτός ,  με βαθιά ικανοποίηση, μουγκρίζοντας . Ο μικρός Φρεντυ πρέπει να τρέξει , να τρέξει , να προλάβει τον ήλιο.

Κι ο ήλιος μετέωρος στέκεται πανω στον κατακαθαρο παγωμένο ουρανό  σαν ένα σημάδι δύναμης , δύναμη αγάπης , αγκάλιασμα αγάπης για την ζωή !

Ο Φρεντυ οσφραίνεται τον αέρα για τροφή . Μόνος περιτριγυρισμένος απο τον παγωμένο ωκεανό ,χωρίς ούτε ενα ίχνος συντροφιάς γυρνάει πανω στα θρυμματισμένο παγόβουνα.

Χωρις  γέφυρες για να διασχίσει και κουρασμένος απο την ανεπιτυχη αναζήτησή τροφής , παρ όλα αυτά παίζει και χαίρεται ανέμελα με τις γλυκές ανάσες του ηλίου . 

Το χρυσό μέλι του φωτός ρέει γλυκύτατο μέσα στην καρδιά του.

Ο μικρός Φρεντυ χαμογελάει απο ικανοποίηση .

Ο,τι κι αν του προσφέρει η ζωή το απολαμβάνει στο έπακρο και μονο αυτο του αρκεί.

Μονο που τώρα τελευταία νιώθει πως όλο και περισσότερο κουράζεται τρέχοντας στα μήκη και τα πλάτη του λιωμένου ωκεανού ψαχνοντας για τροφη.

Κατι εχει αλλαξει.

Μα δεν ξεχνά ποτέ την αγάπη του για τον ηλίο . Αυτός είναι η μοναδική του συντροφιά ! Και ο μόνος που δεν θα προδιδε την αγαπη του ποτε .

Εκει στην άκρη της Γης, τόσο μακριά απο εμάς ο μικρος Φρεντυ απορει για ολα οσα αλλαξαν τοσο πολυ γυρω του.

Ξεκουραζεται ακουγοντας τον ηχο των κυματων . Κοιτάει επίμονα τον ασημένιο ορίζοντα σαν να περιμένει κάτι να έρθει. Όλη η πλάση χρωματίζεται με έντονες αποχρώσεις. Μόνο ο Φρεντυ μένει άσπρος στον μπλε ωκεανό...

Πολλες μέρες αργότερα καθότανε πάλι εκεί γύρω πανω σε ένα μικρό κομμάτι πάγου , κρατώντας με δυσκολία την ισορροπία του εξαντλημένος απο την απεραντοσύνη του μπλε ωκεανού. 

Οι δυνάμεις του τον εγκαταλείπουν σιγά σιγά , τα πόδια του βαραίνουν και το φως τον τυφλώνει . 

Μονος , ημιλιπόθυμος , με δυσκολία κρατιέται πανω στο κομμάτι του πάγου που ολοένα και μικραίνει. 

Μακριά πολύ μακριά απο όλους εμάς κείτεται καταχαμα ανήμπορο το κάτασπρο αρκουδάκι . 

Η πολυτέλεια της αγνής ύπαρξης του μας πληγώνει βαθιά ,μιας και η ευτελής πολυτέλεια της ανθρώπινης ζωής  υστερεί κατά πολύ μπροστά στον μικρό Φρεντυ. Ο πλούτος όλου του κόσμου δεν φτάνει ούτε στο ελάχιστο, ουτε μια πιθαμη απο την όμορφη γούνα του. 

Τελος , η υποτέλεια την οποια υποδεικνύει ο άνθρωπος προς τα ατελή κατασκευάσματα  τον υποδουλώνει όλο και περισσότερο στην μηχανική υποστήριξη της ζωής.

Οι σύγχρονες πόλεις λειτουργούν σαν εργοστάσια τα οποία παράγουν ανθρώπινη ωμή υποτέλεια. 

Οι άνθρωποι θρηνούν κι απομακρύνονται απο τις πόλεις... στο μέλλον , αφήνοντας την πρωτοκαθεδρία στις μηχανές αλυσιδωτης λογικής . Οι άνθρωποι θα ζουν περιφερειακά των πόλεων επιζητώντας τον χαμένο εαυτό τους , χωρίς επιτυχία.

 Οι άνθρωποι γίνονται στο μέλλον η πολυτέλεια ενός ευτελους κόσμου βιομηχανοποιημένης , αλυσιδωτής λογικής.

Οι μηχανές δοξάζουν την ευτέλεια της λογικής . 

Συνεπεις λοιπόν στο ραντεβού τους με την ιστορία θα τριγυρνάνε οι επαναστατημένες πολυτελείς ανθρωπινες υπάρξεις  γύρω απο τις πόλεις των μηχανών.

Η μοναδική  ελπίδα απελευθέρωσης των ανθρώπων απο τον ψυχοφθόρο κυβοειδη σχηματισμό των πόλεων ειναι οι μηχανές αλυσιδωτής λογικής . Πρεπει η ανθρωπότητα να σωθεί απο την συνεχή υποβάθμιση της πιστότητας της ανθρωπινης ψυχής . 

Οι πολυεθνικές δεν το αντελήφθησαν έγκαιρα και οι  πολιτικοί βρισκόντουσαν εντελώς εξαρτημένοι απο τις παρφθααρμένες ορέξεις των μεγάλων και απρόσωπων οργανισμών ζωντας σε παραλληλο κοσμο. 

Ιδανικοι οργανισμοί για να μεταδωσουν σε μια αλυσιδωτή αντιδραση την υποτέλεια των ψυχών ,  χωρίς προεπιλογές ππρονομιούχων πολιτών, προκριθηκαν οι πολυεθνικες.

Μετράει μόνον το αποτέλεσμα , και αυτό πρέπει να είναι συνεπέστατο με την αλυσιδωτή λογική τους ,την οποία στο μέλλον θα κληρονομήσουν οι μηχανές απο τον συγχρονο ανθρτωπο .

Οι μηχανές της υποτέλειας οι οποίες θα αποικήσουν τις πόλεις . Δηλαδή τις περιοχές οι οποίες δεν θα μπορούν να διατηρήσουν έμφρονες , έμψυχους οργανισμούς.

Ευτυχως ο μικρός Φρεντυ έζησε μακριά απο όλα αυτά αλλά δεν έμεινε εντελώς αλώβητος. Πλήρωσε με την πολυτελή ύπαρξη του την υποτέλεια των ψυχών μας.

Αν και σε παραλληλο κοσμο ενιωσε βαθυτατα μεσα του τον πονο που προκαλει η απογνωση της λογικης.

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
588 αναγνώστες
Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018
20:00

 Λενε πως ηταν εκθαμβωτικη και  μια αναλλαχτη ομορφια πηγαζε   διαπυρη μεσα της  .

Γλυκια Νεφερτιτη , ελαφινα της ερημου, μετακινησε με την ζεστη σου ανασα την πετρα του ταφου κι ελα λαμψε ξανα.

Λενε πως εχτισε με μια της ματια το ομορφοτερα παλατια του κοσμου και αιχμαλωτισε μεσα εκει  τον αδικο χρονο ετσι ωστε να μεινει για παντα νεα γυναικα, γυναικα  γλυκια.

Και ειναι αληθεια πως καπου σε αυτο τον κοσμο αλλα και αλλου η Νεφερτιτη ζει και βασιλευει.

Αυτη ειναι η απαρχη του χρονου κι ολοι εμεις είμαστε η πιστη ακολουθια της.

Ζουμε όλοι μας   μέσα στον αγκυλωτο ποθο που γενναει ο λαμπρος  ρυθμος της καρδιας της.

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
675 αναγνώστες
Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017
20:39

Πόσο καιρό θα πάρει ακόμα 

Η αναμονή ουδολως δεν εκβιάζει τους συντελεστές της καθυστέρησης.

Το εγχείρημα είναι μεγαλειώδες ..., και ίσως γι αυτό θα πρέπει να έχουμε ανεξάντλητη υπομονή.

Ίσως η υπομονή μας θα χρειαστεί να υπερσκελίσει ακόμα μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Ίσως γενεές ολόκληρες να περάσουν άπρακτες .

Αληθεια η πνευματική χροιά δεν λέει να διαπεράσει τον σύγχρονο τρόπο σκέψης  , δίνοντας έτσι κάποιες ελπίδες στον τόνο απελευθέρωσης να γιγαντωθεί και να εμπλουτιστεί με το ακραίο φαινόμενο της αποκάλυψης.

Κάτι υπερφυσικό  φυσάει τα πανιά μας . 

Κάτι το μοναδικό εμπνέει την ψυχή μας.

Η προσοχή μας στρέφεται άθελα μας σε αυτόν το τόσο όμορφο και πολύτιμο ,άγνωστο κόσμο  αυτόν τον οποίο μας περιβάλει με κάλλος και δίνει συνεχώς αδιάσειστα στοιχεία και αποδείξεις για να επιβεβαιώσει αυτή την τρανή αλήθεια.

Αυτόν τον μικρό κόσμο τον κακοπερασμενο τον οποίο ουδέποτε  συμπάθησαμε τόσο όσο έπρεπε , τόσο όσο του αναλογεί.

Περιμένουμε λοιπόν την εκτόξευση ευρισκόμενοι σε εγρήγορση και αγωνιούμε για το αποτέλεσμα. Η αλήθεια είναι πως οι ελπίδες για επιτυχή έκβαση όλων των προσπαθειών μας είναι σχεδόν μηδενικές.

Όμως εμείς άνθρωποι είμαστε, πανω στην Γη  ζούμε , τα δυο αυτά μοιάζουν να είναι σίγουρα αξιοθαύμαστα και μοναδικά σε ένα τεράστιο , ίσως και άπειρο διάστημα. Τι λοιπόν μπορεί να μας πείσει πως δεν μπορούμε να πετύχουμε το ακατόρθωτο.

Τίποτα !

Αναμένουμε λοιπόν την εκτόξευση , αυτή την οποία θα μας στείλει εκεί όπου θα μπορέσουμε επιτέλους να αδράξουμε το αύριο και να δρεψουμε τους καρπούς των προσπαθειών μας.

Η εκτόξευση δεν θα αργήσει να έρθει. . Έως τότε θα κοιτάμε ψηλά εκεί προς το ασημενιο ωκεανό των αστεριών. Και θα καίει μέσα μας η φλόγα της αποκάλυψης ενός κόσμου πέρα απο τα ορατά και αόρατα του κόσμου μας. Μια καινούργια στιγμή. Μια ανάσα ελευθερίας .

Κατω απο ενα δεντρο ,μεσα σε ενα ποταμακι ,διπλα σε ενα θυμαρακι σιγοκαιει με θρησκευτικη προσηλωση η ανθρωπινη ψυχη ολοενα και σε εντονοτερη αναταση. 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 1 από 105123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
9/4Αγρια Τουλιπα
Σύνδεσμοι