Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
603 αναγνώστες
Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017
20:39

Πόσο καιρό θα πάρει ακόμα 

Η αναμονή ουδολως δεν εκβιάζει τους συντελεστές της καθυστέρησης.

Το εγχείρημα είναι μεγαλειώδες ..., και ίσως γι αυτό θα πρέπει να έχουμε ανεξάντλητη υπομονή.

Ίσως η υπομονή μας θα χρειαστεί να υπερσκελίσει ακόμα μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Ίσως γενεές ολόκληρες να περάσουν άπρακτες .

Αληθεια η πνευματική χροιά δεν λέει να διαπεράσει τον σύγχρονο τρόπο σκέψης  , δίνοντας έτσι κάποιες ελπίδες στον τόνο απελευθέρωσης να γιγαντωθεί και να εμπλουτιστεί με το ακραίο φαινόμενο της αποκάλυψης.

Κάτι υπερφυσικό  φυσάει τα πανιά μας . 

Κάτι το μοναδικό εμπνέει την ψυχή μας.

Η προσοχή μας στρέφεται άθελα μας σε αυτόν το τόσο όμορφο και πολύτιμο ,άγνωστο κόσμο  αυτόν τον οποίο μας περιβάλει με κάλλος και δίνει συνεχώς αδιάσειστα στοιχεία και αποδείξεις για να επιβεβαιώσει αυτή την τρανή αλήθεια.

Αυτόν τον μικρό κόσμο τον κακοπερασμενο τον οποίο ουδέποτε  συμπάθησαμε τόσο όσο έπρεπε , τόσο όσο του αναλογεί.

Περιμένουμε λοιπόν την εκτόξευση ευρισκόμενοι σε εγρήγορση και αγωνιούμε για το αποτέλεσμα. Η αλήθεια είναι πως οι ελπίδες για επιτυχή έκβαση όλων των προσπαθειών μας είναι σχεδόν μηδενικές.

Όμως εμείς άνθρωποι είμαστε, πανω στην Γη  ζούμε , τα δυο αυτά μοιάζουν να είναι σίγουρα αξιοθαύμαστα και μοναδικά σε ένα τεράστιο , ίσως και άπειρο διάστημα. Τι λοιπόν μπορεί να μας πείσει πως δεν μπορούμε να πετύχουμε το ακατόρθωτο.

Τίποτα !

Αναμένουμε λοιπόν την εκτόξευση , αυτή την οποία θα μας στείλει εκεί όπου θα μπορέσουμε επιτέλους να αδράξουμε το αύριο και να δρεψουμε τους καρπούς των προσπαθειών μας.

Η εκτόξευση δεν θα αργήσει να έρθει. . Έως τότε θα κοιτάμε ψηλά εκεί προς το ασημενιο ωκεανό των αστεριών. Και θα καίει μέσα μας η φλόγα της αποκάλυψης ενός κόσμου πέρα απο τα ορατά και αόρατα του κόσμου μας. Μια καινούργια στιγμή. Μια ανάσα ελευθερίας .

Κατω απο ενα δεντρο ,μεσα σε ενα ποταμακι ,διπλα σε ενα θυμαρακι σιγοκαιει με θρησκευτικη προσηλωση η ανθρωπινη ψυχη ολοενα και σε εντονοτερη αναταση. 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
701 αναγνώστες
Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017
20:15

Παράδοξο είναι εάν μπορείς να γράφεις καθαρά τα  Ελληνικά.

Παράδοξο είναι όταν μπορείς και τα μιλάς σωστά.

Παράδοξο θαπρεπε ναναι   κάθε τι το Ελληνικό.

Μα ποσό Ελληνικό είναι το Ελληνικό ;

 

Ελληνικό και παράδοξο είναι μάλλον ταυτόσημα.

 

Ελληνικο και όχι Νεοελληνικό.

 

Παράδοξο είναι να εκφράζεσαι με ήχους μουσικούς , σαν φθόγγους Ελληνικούς.

 

Παράδοξο  είναι το παγωμένο στον ήλιο μάρμαρο 

 

Παραδοξο ον τον χρόνο συναναστρέφεσαι αδιάντροπα χωρίς να συνειδητοποιείς τις συνέπειες των πράξεων σου.

 

Παράδοξο είναι το σύμπαν το οποίο μας περιβάλλει.

Διαλυονται όλες οι αμφισβητήσεις μας για το παραδοξο απο το ίδιο το παράδοξο ,οταν σαν απο μηχανής θεός αυτό έρχεται και απελευθερώνει τον άνθρωπο απο την φυλακή του.

Βγαινοντας απο την μήτρα συναντούμε το παράδοξο , το αναπνέουμε , το συνηθίζουμε , γινόμαστε ένα με αυτό και το ξανα συναντάμε στον θάνατο μας ,να μας περιμένει στην άκρη του νήματος της ζωής.

Στους δρόμους και στην εξοχή το παράδοξο παραμονεύει , πάντα με εγκαρτέρηση . Δεν αντιπαλεύει με τους κανόνες , μονον κυριαρχεί .

Γινεται ο μονάρχης των ψυχών μας.

Το προαιώνιο παράδοξο .

 

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
411 αναγνώστες
Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017
09:52

Ένα κενό μένει κενό εάν δεν προσθέσουμε κάτι μέσα στον χώρο.

Ένα κενό  δημιουργείται  όταν αφαιρέθουν όλα τα αντικείμενα μέσα απο τον χώρο.

Κενός χώρος .

Περίεργο θα είναι λοιπόν να θεωρήσουμε κενό  τον χώρο όπου υπάρχουν πολλά και διαφορά αντικείμενα μέσα..

Κι όμως υπάρχει τέτοιο κενό στον κόσμο μας και βρίσκεται καθημερινά εμπρός στα μάτια μας.

Είναι το μυαλό μας.

Κενό.

Το κενό , αυτό το κενό δεν είναι νεωτερισμός , δημιούργημα της Νεοελληνικής φυλής . Απλά προϋπήρχε όλων των εποχών.

Οι φίλοι μας οι Τούρκοι για να γεμίσουν αυτό το κενό χρησιμοποίησαν ότι βρήκαν μπροστά τους , εκεί στην άκρη της Σιβηρίας ... Πριν ακόμα ανοίξουν οι πύλες του μεταξιού , οι οποίες τους μετέφεραν κάτω απο τα τείχη της πόλης.

Οι πρόγονοι μας συμπληρωσαν αυτό το κενό με την υπέρτατη  σοφια της μυθολογίας.

Η δεξαμενή της έμπνευσης των Αρχαίων Ελλήνων υπήρξε η μυθολογία τους. Αντί για υδραγωγεία σαν τους Ρωμαίους ,οι δικοί μας πρόγονοι φτιάχνανε πνευματικές δεξαμενές για να ποτίσουν το πνεύμα.

Η Ελληνική ψυχή διψούσε πολύ και καμία έρημος δεν μπόρεσε να την διψάσει.

Μόνον η απομάκρυνση απο τις ρίζες της κατάφερε να την διψάσει.Να την ερημοποίησει και εντέλει να φτιάξει ξανά αυτο το κενό , ένα κενό όμως το οποίο τώρα πια είναι γεμάτο ερείπια και ως εκ τούτου δεν μπορεί να θεωρηθεί κενό.

Όμως χωρίς  αλήθειες και ψέματα , υπάρχει αυτό το κενό , καμία σκέψη δεν το διαπερνάει. Μόνον ξένες περιστασιακές φανταχτερές  εικόνες και συνεχείς χτύποι σαν ρυθμοί  γέμιζουν τον χώρο . 

Έφυγαν όλα τα Ελληνικα και άφησαν το κενό . 

Διψασαν οι ψυχές κι έγειραν να ξεδιψάσουν στο βαθύ πηγάδι της θρησκείας. 

Το φως γεμισε το σκοτάδι με κενό.

 

Αυτό το κενό το οποίο νιώθω κι εγώ σήμερα.

Πίσω απο αυτό το κενό κρύβομαι χωρίς να καταλαβαίνω το γιατί.

Μήπως δεν με δουν οι άλλοι , η μαλλον για να μην βλέπω εγώ γύρω μου.

Το θριαμβευτικό κενό !

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
662 αναγνώστες
Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017
17:22

Το Ον... 

ειναι ενα τιποτα ! 

Οταν το αγαπησει ο Θεος γινεται  ανθρωπος

Και οταν ο ανθρωπος  αγαπησει τον ανθρωπο  γεννιεται ο Θεος

 

Το Ον ειναι ενα τιποτα , τιποτα.

Κι οτι το περιβαλλει κι αυτο ειναι ενα τιποτα.

Γιατι το ον ειναι απολυτα συνδεδεμενο  με το περιβαλλον του.

Αυτο το τιποτα!

Είναι  το Ον.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
711 αναγνώστες
Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017
16:25

 

Περιπλανιέμαι ενω

Φοράνε νερά τα γυμνά κλαδιά .

Πράσινα ξέφτια πιασμένα στα βράχια χτυπιούνται  αλύπητα στα ουρλιαχτά του αγέρα .

Και φυσά δυνατά όπως τα αρχαία χρόνια τα αγεραστα.

Ο ασημένιος βράχος δείχνει στον ουρανό κι εγώ κοιτώ στην Γη .

Η καρδιά κοιτάει τα αστέρια μα εγώ είμαι δεμένος στην Γη.

Περιπλανιέμαι μέσα στα όρια του κόσμου χωρίς να μπορώ η να θέλω να σταματήσω.

Δεν ρωτώ τώρα πια , γνωρίζω καλά τι γίνεται , έχω την γνώση στο δισακι μου πολύ καλά κσφιγμενη.

Η περιπλάνηση με φέρνει ανομολόγητα  μέσα σε όλες τις ομορφιές της ζωής .

Εκει μέσα ο έρωτας ανασαίνει βαθιά και περπατάει με ξεχωριστό ολοζώντανο ρυθμό!

Περιπλανιέμαι χωρίς τελειωμό στις άκρες του ορίζοντα προσμένοντας το θαύμα της ζωής ναρθει απροσκαλεστο εμπρός μου.

Η περιπλάνηση με γεμίζει απο τα πολυτιμότερα αγαθά της ζωής.

Δεν πρέπει να ξεχναω ,το ποσα πολλά της χρωστάω!

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 1 από 104123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι