Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
1582 αναγνώστες
Σάββατο, 27 Απριλίου 2019
16:41

 

 

Περπατώντας στον Λυκαβηττό και παρατηρώντας τριγύρω τα όμορφα και πολύχρωμα αγριολούλουδα ξεπήδησαν  αυθόρμητα  δυο λέξεις μεσα απο το μυαλό μου.

Τρελό μεθύσι ! 

Ναι είναι σαν να βρίσκεται σε ένα τρελό μεθύσι όλο αυτό το πολύχρωμο, μικρό λοφάκι .

Όλα τα βουνά  και οι κάμποι της Ελλάδας ντύθηκαν τα γιορτινά τους και γιορτάζουν τον ερχομό της ’νοιξης . 

Εάν δεχτούμε πως ο άνθρωπος ακολουθεί πιστά τους κανόνες της φύσης τότε επιβάλλεται  το γλεντοκοπι δια νόμου.

Ένα τρελό μεθύσι λοιπόν πρέπει να είναι απαραίτητο και για την υγεία και την γαλήνη της ψυχής του ανθρώπου . Μόνο το άγριο ξεφάντωμα μπορεί να κάνει καλά της πληγές τις οποίες άνοιξε η αδίστακτη και βάναυση συμπεριφοράς της ψυχρής και ανούσιας λογικης.

Χωρίς το τυφλό μεθύσι της ψυχής το αποθέματα του πνεύματος στερεύουν , αυξάνεται  η πνευματική αδιαφορία και ο αποπροσανατολισμός .

Οδηγός του πνεύματος και της ψυχής συμβαίνει να είναι η ιεροτελεστία της ’νοιξης. Όλες οι ιεροτελεστίες τις οποίες εφεύρε ο άνθρωπος στηρίζονται σε μια βασική και καθαρή πραγματικότητα την οποία βιώνουμε με εκστατική διάθεση κάθε ’νοιξη.

Προσοχή εδώ δεν μιλάμε για καθαρή ιδέα αλλά για διαυγέστατη πραγματικότητα.

Η Γκρέτα μιλώντας στην Ευρωβουλή ήρθε αντιμέτωπη με όλο το παγωμένο πνεύμα των υψιστων Ευρωβουλευτών και έλιωσε η καρδιά της σαν ένα απο τα κυβάκια πάγου τα οποία κολυμπούν μέσα στα κρυστάλλινα ποτήρια τους και έγινε ένα με τα  μελόχρωμα ποτά τους.

Αλλά ως ποτέ θα θυσιάζονται τα ελεύθερα πνεύματα γι αυτό τον πολύτιμο σκοπό ;

Γιατί ένα νοήμων ον να απαιτεί και να εκλιπαρεί να δείξουμε τον λογικό και απαραίτητο σεβασμό στο περιβάλλον . Όταν αυτός ο απαραίτητος για την σωστή τελετουργία της φύσης σεβασμός δεν είναι ακόμα αυτονόητη αλήθεια .

Μεσα στο τρελό  μεθύσι της φύσης  ο άνθρωπος φαίνεται πως παραλογίζεται και τελικως ακολουθεί δρόμους τους οποίους χαράζει στα τυφλά , συνήθως χωρίς καθόλου σκέψη. Εκει φαίνεται και πως το υποσυνείδητο του ανθρώπου δεν δείχνει να ακολουθεί αυθόρμητα τον βασικότερο κανόνα επιβίωσης.

Έτσι αυτό το οποίο μας μένει είναι ο σωστός προγραμματισμός της τεχνητής νοημοσύνης , έτσι ώστε ο απαραίτητος σεβασμός να παραμένει απρόσβλητος απο τις εξτρεμιστικές διαθέσεις του ανθρώπου...

Για όλους όσους έχουν ποτιστεί μέχρι τα βαθη της ψυχής τους  απο το φως , το χρωμα , την μουσική της φύσης , και μπορούν να κρατήσουν τα λογικά τους μέσα στο τρελό μεθύσι της . Για όλους αυτούς υπάρχει η ανταμοιβή της αληθινής ζωής . Γιατί τίποτα φτιαχτό απο τον ανθρωπο δεν μπορεί να αντικαταστήσει το κάλλος και την χρησιμότητα έστω κι  ενός μικρού αγριολούλουδο.

Ο ναός μας καίγεται και εμείς βρισκόμαστε μέσα του . 

Δεν θυσιαζόμαστε για καποιο ιερό σκοπό αλλά απλά ακολουθούμε τις επιταγές του μεθυσμένου απο το Ανοιξιάτικο αεράκι θυμικού μας.

«Πανικοβληθείτε σαν να καίγεται το σπίτι σας «. Γκρέτα Τουνμπεργκ

Το προσωπάκι της Γκρέτα θυμιζει  φατσουλες emoji . Και το αχαρο ακροατήριο την χειροκροταει απαθεστατο. Η φωνή της ψυχής της πνίγεται μέσα στον ορυμαγδό των πανηγυρισμων της καθημερινοτητας  .

Ποιος ο λόγος ανησυχίας , τι κι αν καίγεται ένα απο τα σπίτια μας . Είμαστε συνηθισμένοι στην καταστροφή . Δυο παγκόσμιοι  πολέμοι κατέστρεψαν την Ευρώπη χωρίς λόγο, κι όμως την ξανα χτίσαμε ξανα και ξανα . Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας λοιπον.

Ας αφήσουμε το σπίτι μας να χαθεί  στην φωτιά δεν υπάρχει λόγος να ταραξουμε την ενισχυμενη με τις ουσιες νιρβανα μας. 

Εξομοιώνουν οι περισσότεροι απο εμάς τα αχρονα έργα της φύσης με τα φθαρτά έργα του ανθρώπου.

Εύκολο να γίνει αυτό όταν βρισκόμαστε συνέχεια σε ένα συγχυτικο ντελίριο το οποίο αμβλύνει την λογική μας κατά το δοκούν . Και το αληθινό σύνολο των σκέψεων μας αποτυπωνεται στην απαθεστατη συμπεριφορά μας.

Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας , όλα αυτά τα οποία μας υπενθυμίζει η Γκρέτα είναι απλά καθαρές ιδέες και δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα . 

Την ώρα αυτή ακόμα και  η ψυχρή λογική έχει χάσει τα λόγικα της. 

Κι εμείς συνεχίζουμε το απεχθές έργο της ανθρωποκεντρικής μόχλευσης μέσα στο σκοτάδι του μεθυσμένου μυαλού μας 

Όμως, όσο μεθυσμένοι κι αν είμαστε απο την ομορφιά της γήινης ζωής , συνεχώς στοιχειώνει τα όνειρα μας η ανάλαφρη σαν φάντασμα συνηθεια της φύσης να γεννάει παντοτινά κι αθάνατα δημιουργήματα...

Αυτη την ιδια ωρα η Γκρετα συνανταει τους αρχηγους των Αγγλικων  κομματων εκτος της πρωθυπουργου . Αυτη δεν δεχτηκε να δωσει σημασια σε τετοιυ ειδους θεματα. Αυτο ειναι ενα αλλο σημαντικο δειγμα σοβαρης αδιαφοριας. 

Αυριο οπως και σημερα θα ειναι το ιδιο σαν χθες.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1596 αναγνώστες
Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019
20:57

Εξειδικευση στην εξαθλιωση.

Περιφρονηση απολυτη σε ο'τι εχει αξια ακομα κι ας ειναι απολυτως αναγκαιο για την επιβιωση. Χωρις προσωπο νουμερα μετεωριζονται σε ενα κοσμο ο οποιος αλλαζει ραγδαια. Ουτε στο παρελθον μπορουμε να παμε αλλα ουτε και στο μελλον τολμαμε να κοιταξουμε.

Εφοσον ειναι ολα μαζεμενα στο σημερα και τρεχουν ταυτοιχρονα ολα μαζι παρασυροντας γυρω τους τα παντα.

Ο'τι να 'ναι , οπως κι αν ειναι ειναι ολα καλοδεχουμενα αρκει να 'ναι .

Ο χρονος μας προσπερναει γρηγορα αφηνοντας πισω του  ολες τις αλλοτε γενναιες μορφες οι οποιες μας γεμιζαν με υπερηφανεια και καθοδηγουσαν τα βηματα μας σε ενα εστω και με μικρες επιτυχιες  μελλον. Μια ακρη στην φουρτουνιασμενη θαλασσα δεν φαινεται και η κουραση γινεται ανυποφορη.

Ελλειματικο Πλεονασμα.

Δυσβασταχτο ελλειμα αξιοπρεπειας.

Πλεονασματικη εξαθλιωση.

 

Στο κεντρο των Αθηνων η Ελλαδα αναστεναζει

Οι Ελληνες σε λιγο θα ειναι μειονοτητα.

Και ολα συνεχιζουν σαν να μην εχει συμβει τιποτα.

Μαθηματα ολιγαρκειας  αφθονα απο  επιτηδειους  μονο για σημερα .

Της αφθονιας οι ολιγαρκεις  ζητουν καθημερινως ...απο τον μη Θεο τους να τους χαρίζει o΄τι να 'ναι για να 'ναι και αυτοί καλα να 'ναι.

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1602 αναγνώστες
Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019
18:26

Μια λέξη αδιάφορη και ξεχασμένη ,ισως ενεχυριασμενη , στυγνή σαν δημόσιος λειτουργός, είναι ο αμοραλισμός. 

Η έννοια του αμοραλισμού περικλείει  αυτούσιες τις εντολοδοτριες συνήθειες των Ελλήνων. Ειναι μια συνηθεια όπως ένα αγαπημένο μηχάνημα , για παράδειγμα ένα έξυπνο τηλέφωνο το οποίο διαφεντεύει συνήθως  την καθημερινότητα μας.

Ισως και να μαθαμε το νοημα της παραπανω  λεξης. Ομως δεν διορθωνεται τιποτα με αυτο τον τροπο . Η γνωση απο μονη της δεν μπορει  να λυσει το προβλημα , ουτε καν να επιδιορθωσει την ζημια.

Παραμενει η ιδια εφιαλτικη κατασταση ενεργοποιημενη  .

Το πικροχολο ποταμακι σερνεται αργα και βασανιστικα πανω στις πρασινισμενες λασπες μεταφεροντας ολη την σαπιλα μεσα στο αιμα του. Αυτο το μολυσμενο υγρο πινουμε  εδω και καιρο , περιμενουμε ομως να συνελθουμε και να ξεπερασουμε το εμφανες προβλημα χωρις ουτε μια προσπαθεια . Ξινη η γευση του  σαν εμετος κι ομως πρεπει να πεισουμε τους εαυτους μας πως ειναι πεντακαθαρο νερο πηγης.Αληθεια αυτο το οποιο καταφεραμε στα χρονια της κρισης ειναι αυτο ακριβως , δηλαδη να πειστουμε πως  αυτο το ξινορεμα ειναι το πρωτολειο της γνησιας , ανοθευτης , αληθινης ζωης την οποια ειχαμε απαρνηθει με την προηγουμενη καθημερινη  συμπεριφορα μας.

Οι ελαχιστοι  θεσμοι οι οποιοι διασωθηκαν στους αιωνες , τα σπανια χαρακτηριστικα μιας αγνωστης  για εμας φυλης , ο πολεμος ο οποιος μαινεται πανω απο τα ερειπια μιας ξεχασμενης  γλωσσας , σκυβουν και προσκυνουν αυτα τα ξερατα τα οποια μας σερβιρονται σαν φαρμακο για την αρρωστια .

 Το ξινο , πικροχολο ρεματακι κυλαει βασανιστικα στις φλεβες της ψυχης μας και δηλητηριαζει ολο μας το ειναι.

Ειναι αληθεια πως υιοθετησαμε τον αμοραλισμο οταν αποφασισαμε να δωσουμε τα ηνια σε αυτους τους ανθρωπους.

Θα πρεπε να μην γινει κατι τετοιο, ομως οταν επανειλημμενα σε βασανιζουν μπορει να δεχτεις και να παραδεχτεις  οτιδηποτε , ακομα και αυτους οι οποιοι κυβερνουν   σημερα. Υπαρχουν τα ορια του πονου ,αυτο ειναι βεβαιο, ομως ειναι γνωστο πως χωρις πατριδα δεν υπαρχει ζωη . Δυστυχως για εμας το χωμα εχει περισσοτερη δυναμη απο οση νομιζουμε , οταν μαλιστα ποτιζετε με το καθαριο νερο πηγης και μονο τοτε γενναει την αληθινη ζωη.

Το αλλο ρεμα με το ξινο νερο ας γινει επιτελους  μια κακη αναμνηση , αυτο ειναι η προσωποποιηση του κακου , ο ιδιος ο θανατος ειναι  καλος.

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1689 αναγνώστες
Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2019
21:50

Συγκαλύπτοντας όλες τις ανομολόγητες πράξεις , περνάμε έπειτα  στην ουδέτερη φάση της άγνοιας. Αυτές οι αλληλουχίες των γεγονότων λειτουργούν υπέρ μας μόνον εάν είναι σε σωστή σειρά τοποθετημένες. Μάλιστα , για να είναι το αποτέλεσμα άριστο , πρέπει να τοποθετήσουμε όλες αυτές τις κακές ενέργειες  σε μια απόλυτα ευθεία γραμμή , ώστε κάθε φορά που τις αναζητούμε να βλέπουμε μόνον την πρώτη απο αυτές . Οι υπόλοιπες μένουν καλά  κρυμμένες στο σκιερό μέρος της μνήμης. Είναι απολύτως σωστό να κατασκευάζουμε αυτές τις ευθείες σειρές στις αποθήκες της μνήμης , είναι η καταλληλότερη μέθοδος  για να αποφύγουμε τον έλεγχο της συνείδησης .

Μιλάνε για πλύση εγκεφάλου , όμως αυτό το οποίο συγκρατεί το οικοδόμημα της μνήμης και συνάμα τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου είναι αυτές οι απίστευτα ευθείες γραμμές οι οποίες διευκολύνουν την εκφραστικότητα της λογικης τέχνης. Ναι η λογική δεν υπάρχει αυτή καθαυτή αλλά είναι τέχνη την οποία εξασκούμε , και προϋποθέτει να έχουμε τα κατάλληλα εργαλεία. Ένα απο τα πολυτιμότερα εργαλεία είναι η αποτελεσματικη συγκάλυψη της αδιανόητης  συμπεριφοράς την οποία επιδεικνύουμε.

Ειναι λογικο λοιπον να νιωθουμε ενα ανακατεμα ,καθε φορα που τα βηματα μας  βγαινουν εστω και λιγο απο την απολυτη ευθεια .

Να θελουμε να βγαλουμε τα σωθικα μας .

Μας δηλητηριασαν και το μονο που μας σωζει ειναι να ξερασουμε ολο αυτο τον οχετο ο οποιος σε ανυποπτο χρονο βρεθηκε μεσα μας.

Να διωξουμε ολη αυτη την μαυριλα απο το είναι μας.

Ισως ομως πρεπει να τελειωσει και αυτη η ευθεια γιατι ηδη εχουμε ήδη αναπτυξει τετοια ταχυτητα που μας ειναι αδυνατον να αλλαξουμε πορεια.

Δεν φτανει λοιπον ενα ξερασμα γιατί το δηλητηριο εχει προχωρησει βαθια μεσα μας.

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1517 αναγνώστες
Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2018
18:00

Είναι καθαρό σαν κρύσταλλο , είναι φωτεινό σαν τον ήλιο , άσπρο σαν το ανέγγιχτο χιόνι .

Υπηρετούμε την ίδια εξουσία , αναλογιζόμαστε τα ίδια γεγονοτα , συγκρίνουμε , διευκρινίζουμε , αναπληρώνουμε, προσαρμόζουμε, προσδιορίζουμε, θυμόμαστε, ξεχνάμε, ανιχνεύουμε την αξια της αλήθειας.

Δευσμευομαστε στην κυρίαρχη αρχή πως θα ακολουθουμε παντοτε τις αξιες της κοινωνιας. Δεχομαστε τους κανονες γιατι ειναι απαραιτητοι για μια ευνομουμενη κοινοτητα.

Η σαφηνεια της νομιμοτητας καθησυχαζει τις ευερεθιστες ψυχες μας. 

Οταν ομως εμφανιστηκε η πολη τοτε ξεκινησαν τα προβληματα.

Η πολη προυποθετει πολιτισμο , ιδεολογια , προοδο , ανταγωνισμο . Παγιδευεται ομως πολυ ευκολα στην κενοδοξια  , Ισως γιατι προηγουνται οι βασικες αναγκες. Κι αν αυτες οι αναγκες δεν ικανοποιουνται, τοτε οι πολιτες χανουν την ταυτοτητα τους , γινονται αψυχοι τιτλοι κινηματογραφικης ταινιας.

Ειναι δυνατον ποτε να εννοησουμε καλυτερα;

Οι λεξεις , οι καταλληλες  , ισως εχουν την δυναμη να εξηγησουν καπως καλυτερα. Ομως , εαν αυτες ανακαλυφθουν η επιλεχθουν σωστα , τοτε πρεπει και να τοποθετηθουν με την σωστη σειρα . Οι εννοιες ομως δεν ακολουθουν μια δεδομενη δομη , πρεπει να  συμβαδισουν με την λειτουργικοτητα της κατασκευης . Εαν χρειαζεται θα θυσιαστει η εννοιολογικη συνοχη . Πολλες φορες η θυσια αυτη γινεται κρυφα , εντεχνα , γιατι πρεπει να μην γινει αντιληπτη. Σε ολες τις εποχες χρησιμοποιηθηκε αυτη η συγκαλυψη.

Ολοκληρα βιβλια ξεκινουν και τελειωνουν με τον ιδιο τροπο. Πρεπει να εχει συμβιβαστει καποιος με την ιδεα για να καταφερει να γραψει τοσες πολλες σελιδες , οσες ειναι απαραιτητες για να συμπληρωθει ενα χοντρο βιβλιο.

Συνεχιζουμε στην υπηρεσια της κυριαρχης ιδεολογιας  , προσαρμοζουμε τις ζωες μας με αυτην . Με αυτο τον τροπο αυτη  η ιδεολογια μας γινεται απαραιτητη . Ξεχναμε ολα τα αλλα , γιατι αυτη ειναι δοκιμασμενη και κατα καποιο τροπο επιτυχης  . Με αυτην την νοοτροπια εχουμε  και τα αρκετα χοντρα βιβλια.

Ομως η λογικη ειναι σαν την φωτια , εχει την ολοδικη της ψυχη , δεν δανειζεται ιδεες απο εδω κι απο εκει . Πολυ περισσοτερο , δεν χρησιμοποιει ιδεες κλειστες σε ιδεολογικες αγκυλωσεις. Το πνευμα δεν αναπνεει καθαρα μεσα σε αυτους τουε πλαστους κοσμους .  

Πολυ καλη η προσπαθεια , πρεπει ομως να δουμε καθαρα πως δεν ειναι δυνατον ολα να αρχιζουν και να καταληγουν σε αδιεξοδο , χωρις να συναντησουμε εντωμεταξυ την αξια αληθεια . Και να αντιληφθουμε τις αξιες αυτης της ζωης. Οχι δεν ειναι δυνατον να το αποφυγουμε αυτο , οσο κι αν το αναβαλουμε , αυτο λοιπόν εμπεριεχεται σε αυτη την ζωη και πρεπει να αντιμετωπιστει απο ολους και απο τον καθε ενα χωριστα.

Ομως ποια ειναι η αξια της αληθειας και πως μπορουμε να την βρουμε ; 

Το πιθανοτερο ειναι να δημοιυργειται σιγα σιγα οπως οι παγετωνες.

Δεν ειναι μια σταθερη πραγματικοτητα αλλα μια η οποια εξελισσεται με τον χρονο.

Υπηρξαν  περιοδοι στη Ιστορια της ανθρωποτητας οπου η αξια της αληθειας ταυτιστηκε με τον πραγματικο χρονο . 

Το εκχυλισμα του χρονου , το λιωσιμο της ψυχης , η μετανιωμενη καρδια καιει δυνατοτερα απο ποτε κατω απο τον ξαστερο ουρανο.Το λιωσιμο της ζωης και η αναγεννηση της μεσα στο καλουπι της  αξιας αληθειας .με γεμιζει ολο χαρα . 

Ειθε ναναι κοντα μου ξανα και ξανα τον κοσμο σαν γυρνω.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα



Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι