Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
691 αναγνώστες
Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010
21:44

  Οι πρασινες οι κοκκινες και οι μπλε  καρικατουρες της εξεταστικης επιτροπης διαβεβαιωνουν με στομφο τον Ελληνικο λαο πως θα συνεχισουν το χωρις ελεος  κυνηγι του διεφθαρμενου "και μονο σε παρελθοντικο χρονο" πολιτικου κατεστημενου.

Ουτοσωστε  η πολυθρυλητη διαφανεια του πολιτικου βιου να επιτευχθει και να δουμε επιτελους μια ασπρη μερα .

Μαλιστα ο γνωστος και μη εξεραιτεος αρχιτεκτων του ολοκαινουργιου κι αδιαφθορου κοινοβουλευτηριου,ο  Γεωργιος ο Β' (λεγεται μαλιστα πως ειναι απ' ευθειας απογονος του Καλλικρατη) ο οποιος ειναι και πολυ δημοφιλης ανα την υφηλιο για το καταπληκτικο του ταλεντο στο μπιλιαρδο , ειδικα στις καραμπολες με τα κρατικα ομολογα . Εμπνευστηκε απο το γνωστο ασπρο κτιριο της Ουασιγκτον .

 

Υπαρχουν υπονοιες ομως πως οι αντιπαλοι του θα προσφυγουν στην Αρχαιολογικη υπηρεσια για να καθυστερησουν οσο περισσοτερο μπορουν την ανοικοδομηση του καινουργιου υπερλαμπρου οικοδομηματος.. 

 Μα ας θυμηθουμε ακομα μια φορα την μακρια γαιδουρα , το αγαπημενο παιχνιδι του Νεοελληνα.

Κι ας πηδηξουμε  πανω της με φορα για ακομα μια φορα.

Μονο που τωρα πια δεν βγαζει γελιο μα σκετο πονο.Πονο για τους απο κατω , πονο και για τους απο πανω.

Κυκλος Προσφορων

Επιτελους κυριοι,ξυπνηστε, δεν πρεπει να γυρευετε την λυση στο παρελθον και να σπαταλατε τις τελευταιες δυναμεις της Ελληνικης κοινωνιας χωρις ελεος, μα να την ψαξετε με ολη την δυναμη σας και να την βρειτε  στο ΜΕΛΛΟΝ.

Εαν πραγματικα θελετε να υπαρχει ΜΕΛΛΟΝ!

 

 

 

 

Το σχόλιό σας
778 αναγνώστες
4 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 25 Μαΐου 2010
21:15

Ο κοσμος εφευγε μεσα απο  δρομους  ανοιχτους για τον καθενα, στην ανευθυνοτητα των σκιων.

Ολα φαινοντουσαν να ειναι σε αστικη ταξη παραταγμενα ,με απολυτη προσοχη στην λεπτομερεια.

Ο κοσμος ηταν ετοιμος να δεχτει αυτο το μοναδικο και απαραμιλλο επιτευγμα της κοινωνικης πνευματικοτητας.

Η εκτοξευση  .

Η παραλλαγη .

Τα συγκεντρωτικα αποκυηματα της φαντασιας  σκοπευαν μεθοδικα και με απολυτη επιτυχια καθε ανθρωπολογικο εκφραστικο πειραμα και καθε ανθρωπιστικη διαφοροποιηση .

 

 

Μα καθως το βλεμμα γυρνουσε ζαλιστικα κι αργα αργα, ενα γυρο , δυο γυρους.

Το ξεχασμενο θεμα-θεαμα στο βαθος,πανω στην ματωμενη σκια του οπτικου πεδιου , εμενε ακινητο και παγωμενο.Αδιαφορο για την τρελλη επιδρομη που λαμβανε χωρα μπροστα στα ματια του.

Ενα μικρο παιδι , τοσο μικρο οσο χωραει με ευκολια στη πρωτη η μαλλον τη δευτερα ταξη του δημοτικου κοιτουσε τον τρελλο χορο που το περιστοιχιζε με απορια .Καθως εκεινη την ωρα το κοινωνικο τερας εβραζε δαιμονοποιωντας στο ιδιο καζανι δικαιους και αδικους . Χωρις ευαισθησιες.

Αναρωτηθηκε σιωπηλα.

Γιατι ζω;

Κι οταν  αρχισε να κατεβαινει λιγακι η πλημμυριδα της χαοτικης αδιαφοριας . 

Μπορεσε να φωναξει λιγο  δυνατα .

ΓΙΑΤΙ ΖΩ!

 

 

Neil Young - On the Beach  

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
756 αναγνώστες
5 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010
18:59

 

Ε καλα οποιος εχει πιστεψει εστω και λιγο πως ολα αυτα ειναι τυχαια εχει γελαστει.

Οχι πως θα μπορουσε να κανει κι αλλιως δηλαδη.

Την δυναμη που υπερεχει ολων, των  κατα τα φαινομενα δυνατων ,ποιος μπορει να ελεγξει;

Υπαρχουν χωρες που ελεγχουν τα του οικου τους.

Υπαρχουν χωρες πιο δυνατες απο τις πολυεθνικες ,οι οποιες λειτουργουν σαν μια μικροβιακη κουλτουρα και τεινουν να ομοιασουν με την Μεγαλη Βρετανια στις δοξες της.

Οι πολιτικοι εχουν εδω και χρονια ξεπεραστει. Στην Ελλαδα βεβαια ολοι οι πολιτικοι δεν ειναι και στην πραγματικοτητα πολιτικοι. Απλοι πληρεξουσιοι των ξενων δυναμεων,σαν κοτσαμπασηδες της τουρκοκρατιας.

Ο ποιητης ρισκαρει με καθε του στιχο. Οι ψευτοπολιτικοι δεν ρισκαρουν ποτε.

Μια φευγαλεα ματια απο την ολοζωντανη αληθεια μας προσφερει ο ποιητης. Ο ψευτοπολιτικος το μονο που μπορει να προσφερει ειναι το ψεμα , της ιδιας της ζωης του.

Τι τους θελουμε το λοιπον. Ε μα βεβαια πρεπει καποιοι να κρατανε τα προσχηματα, πως η ζωη μας δεν αλλαξε και ολα ειναι τα ιδια οπως παλια. Τιποτα δεν αλλαξε και αυτο το νοημα πρεπει να μεταφερουν στο κοσμο. Τιποτα δεν εχει αλλαξει. Ολα ειναι ιδια οπως τοτε στην εποχη του Περικλη!

Ω! μα τον αγιο αυτοι δεν εχουν τον θεο τους. Διαφημισεις ειναι των πολυεθνικων και τιποτα αλλο.

Γελατε μαζι τους αν θελετε. Αλλα εσεις τους πληρωνετε!

Γελατε ,εσεις τους πληρωνετε αυτους και ολους τους βοηθους τους.

Εχετε δει την ωρα που τελειωνει ενα εργο τα ονοματα ολων αυτων των βοηθων, ατελειωτοι ειναι!

Ε και αυτοι το ιδιο ,δεν εχουν τελειωμο!

Εδω, εκει, παντου, παντα και τωρα ξανα .Σου κλεβουν λιγο απο το χαμογελο ,λιγο απο τον θυμο σου και τα αλλαζουν ολα αυτα  με φανταχτερα στολιδια.

Ειναι οι μπροσταρηδες των πολυεθνικων.

Και πισω απο αυτους ερχονται οι κυριες πολυεθνικες ,

Ναι οι Βρεττανιδες στην νοοτροπια

Και πισω απο αυτες ερχονται οι αλλοι...

Οι αλλοι οι φιλοι μας ,οι αρχοντες των ζωων μας.

Ποσο κοστιζουμε γι αυτους!

Ενα τιποτα. Και ζουμε με αναπροσαρμοσμενη  ημερομηνια ληξεως μεχρι να μας αλλαξουν με τα μηχανηματα μια για παντα.

Ειμαστε εμεις ,ναι εμεις ειμαστε ,πισω απο ολο αυτο το τειχος που χωριζει την αληθινη ζωη με την ζωη μας.

Εμεις ειμαστε !

Γι αυτο και καμια ελπδα να αλλαξουμε δεν υπαρχει.

Δεν υπαρχει ελπιδα οσο θα καιγομαστε για τα τυπωμενα χαρτακια και ξεχναμε την αληθινη ζωη που υποφερει.

Αληθεια τι εγιναν οι ηρωες, πεθαναν ολοι στο παρελθον, εκει χαμου στις Θερμοπυλες.

Δεν εμεινε ουτε κοκκαλο ;

Και τωρα τι ;

Οι Αμερικανοι παιζουν με τα καινουργια παιχνιδια τους, προς το παρον.

 

 

 Nouvelle Vague

 

 
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1157 αναγνώστες
17 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010
19:41

 Αν αγαπησεις την πολη μια φορα θα την αγαπας για παντα.

 

Μια γερικη πολη σε γκρι φοντο ταιριαζει τοσο πολυ στα δικα μου γκροτεσκ γουστα.

Αν απαντησεις στον δρομο σου την πολη  να κοιταξεις ναναι η τελευταια. Η πολη σε ποναει και  πονα.

Υποφερει αβαστακτα η εικονα της αγαπημενης σου πολης, καθως περιμενει μοναχη στην ομιχλη την φωνη σου ,το γελιο σου, το μεγαλο παιχνιδι της ζωης .

Αναθεμα,η πολη σκιαζει ολα τα παιδια της με την ιδια αγαπη και με την ιδια γκρι καρδια του χαλυβα.  Το ιδιο σαν παγωμενα χερια μπετον.

Φωλιαζει ο ανθρωπος σε καθε μια γωνια της  ανημπορος να βρει την ακρη της, την περασια του ασημενιου οριζοντα της ,την αρχη της αυρας.

Μονο , μοναχα την γλυκια  ζεστασια θελει να νιωθει κρυμμενος μεσα της για παντα.

Σαν  σκετο,ζεστο κρασι πανω στα ασεμνα χειλη της.

Ετσι οπως γυρναει στον γυρο του θανατου η γλωσσα της, για να στραγγισει καθε επιθυμια μας  ξεχασμενη, μπερδεμενη εξω απο τα τετραγωνα της ...

Αν αγαπησεις μια φορα μια πολη ας ειναι αυτη η τελευταια .

Η μια και μοναδικη να ειναι σου ευχομαι.

Ειναι βαθια η καρδια της και τοσο βαρια,πελεκι στους ωμους μου.

Ειναι αυτη η ιδια, η ζωη που μου υποσχεθηκαν καποτε στα κρυφα.

Η πολη με τα δακρυσμενα ματια.

Η πολη με τα δαγκωμενα χειλη.

Η πολη.

Η πολη  με το χρυσο χαμογελο και τους χιλιους φωτεινους ηλιους στα ματια.

Η πολη σφιχτοδενει τοσο πολυ δυνατα την ζωη μεσα στα σαπισμενα δρομακια της που η ζωη γινεται ενα με τον  ζωγραφισμενο τοιχο, τις ξεχασμενες βιτρινες , τις  σκουριασμενες σκαλες, τα στραβωμενα καγκελα .

Ολη η μαυρη καρδια της  παλλεται αναλαφρα  μεσα απο το σαθρο μπετο, πανω στα γυμνα μοτιβα του θεραπευτικου  αερα .

Καθε της μπλε  απογευμα,  θωπευει το παγωμενο μου προσωπο , πισω απο τις μπεζ κουρτινες, με τα κιτρινοβιολετι δαχτυλιδια της.

Μια πολη ηρεμη σαν μνημα γερνα , κυλωντας αργα κι εκστατικα ολοενα και πιο βαθια μεσα στις φλεβες μου.

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
805 αναγνώστες
4 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010
21:19

 

ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΤΟΙΤΣΕ ΒΔΕΛΛΕ.

Ουρανομηκεις κλυδωνισμους προκαλεσε σε ολες τις ανεπτυγμενες  αγορες του πλανητη η ακολουθη ειδηση : Το ενα μελος της τροικας του ΔΝΤ  εξαφανιστηκε το πρωινο της  εβδομης του μηνος Μαιου.

Τα αλλα δυο μελη της τροικας αρχισαν να ανησυχουν πολυ εντονα εφοσον περασε και η δωδεκατη μεσημβρινη . Διοτι εκεινη την ωρα ειχανε ενα πολυ σοβαρο "meeting" .  

Καθως περνουσαν οι ωρες ολοι ειχανε αρχισει   να βαζουνε στο μυαλο τους τα χειροτερα.

Τοτε και η Wall Street εκανε στα γρηγορα ενα τρελλο μακροβουτι 1299 μοναδων ,για να επανελθει λιγο αργοτερα σε θετικο εδαφος  ,οταν κατοικοι της Πλακας εντοπισανε το εξαφανισθεν μελος της τροικας αργα το βραδακι, σε μια καφετερια της οδου Θρασυβουλου. 

Καθοτανε εκει αμετρητες ωρες, σε ενα απο τα εξωτερικα τραπεζακια της καφετεριας και απολαμβανε το καφεδακι του ρουφωντας με  τεντωμενα ρουθουνια  το ευωδιαστο αερακι της κατοικιας των θεων.

Η ακριβη δερματινη τσαντα του ειχε πεσει κατω και αρκετα απο τα απορρητα χαρτια ειχανε διασκορπιστει στα σοκακια της Πλακας, στην οδο Θολου και Κλεψυδρας.

Ενα απολαυστικο ροδινο χαμογελο ξεχειλιζε στο προσωπο του...

Τα αλλα δυο μελη της τροικας οταν τον ειδανε σε αυτη την κατασταση αναφωνησαν : Ωιμε βοηθεια τον χανουμε, τον συνεργατη μας τον χτυπησε ο  Καφενοβ-ΙΟΣ, βοηθεια!

Τα νεα διασχισανε μεμιας ολη την πολιτισμενη υδρογειο και η Wall Street μολις τρια λεπτα πριν κλεισει εχανε 2099 μοναδες ,καταρριπτοντας καθε προηγουμενο ρεκορ.

Ο Ελληνικος Καφενοβ-ΙΟΣ ειχε αρχισει να εξαπλωνεται και βρισκοτανε ηδη  εκτος ελεγχου . 

Τρανο παραδειγμα το σκληροπυρηνικο μελος της τροικας, το οποιο δεν μπορεσε τελικως να του αντισταθει. 

Την ιδια ωρα το "χαμενο στην μεταφραση"  μελος , καθισμενο στο ταπεινο τραπεζακι του καφενε, μουρμουριζε ενα πολυαγαπημενο Ελληνικο τραγουδακι... 

 

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<293031323334353637>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Οι Θειαδικοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
1/7Αληθινο Πρασινο
Σύνδεσμοι