Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
712 αναγνώστες
Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010
22:50

 

ΠΕΥΚΟ ΜΟΥ ΧΛΩΜΟ

ΤΟΛΜΩ

ΣΤΟΝ ΩΜΟ ΣΟΥ ΝΑ ΓΥΡΩ 

 

ΤO ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΜΟΥ ΜΥΣΤΙΚO

  ΣΤΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ

Ν' ΑΦΗΣΩ 

 

ΤΑ ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ

Ν' ΑΓΓΙΞΩ

 

ΠΕΥΚΟ ΜΟΥ ΜΙΚΡΟ

ΜΠΟΡΩ

ΤΑ ΠΥΚΝΑ  ΚΛΑΔΙΑ ΣΟΥ

ΝΑ ΜΥΡΙΣΩ

 

 

 ΕΣΥ ΥΦΑΙΝΕΙΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ MOY

ΚΑΛΥΜΜΑ ΛΑΜΠΡΟ


 

ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ

 

Το σχόλιό σας
616 αναγνώστες
Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010
07:42

 Πως ειναι δυνατον να εχουμε Δημοκρατια οταν δεν υπαρχουν καποιες αξιες να την στηριξουν.

Και ευλογως αναρωτιομαστε πως στεκετε ορθιο αυτο το ερημο πολιτικο οικοδομημα μας. 

Ενα ειναι σιγουρο ,πως δεν φτιαχτηκε απο αξιολογα υλικα.

Και ολο θα ψαχνουμε σε λαθος μερη.  

Για το πως και το γιατι της κατασκευης του.

Ειναι μαλιστα βεβαιο πως χωρις την ανελεητη αντιπαραθεση των δυο αντιθετικων πολιτικων κομματων, δεν θα υπηρχε τιποτα για να δουμε στο προσκηνιο.

Γιατι οταν λειπουν οι αξιες απο την ζωη των πολιτων ενος κρατους η Δημοκρατια δεν υπαρχει ουτε και προκειται να υπαρξει. Μονο μια γεροντικη στειρα αντιπαραθεση επιβιωνει που δεν μπορει να καταφερει δυο δρασκελιες την μια φορα. 

Σε χιλιες Ελβετιες να κρυψουν την γυμνια της ματαιοδοξιας τους ,ποτε δεν θα μπορεσουν να αγορασουν ,ακομα και με περισσοτερα ,πολυ περισσοτερα, της μιας δραχμης τα γιασεμια.

 

 ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΔΡΑΧΜΗΣ ΤΑ ΓΙΑΣΕΜΙΑ

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
699 αναγνώστες
5 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010
00:52

 Μια γειτονια βλαβερη, χωρις παιδια, χωρις ουτε μια παιδικη φωνουλα.

Βουβες γερνουν οι λευκες κατω στο χωμα

Τα παραθυρα, σφραγισμενα, αποκομματα της διχοτομημενης ζωης.

Μια γειτονια φυλακη, ανοιχτο μαυσωλειο, με διεσταλμενες κορες και αναισθητοποιημενη γλωσσα.

Μια γειτονια αναδευει νωχελικα τα σκουροχρωμα ηλεκτομαγνητικα σαρακια της.

Βαθια μεσα στα θαμπωμενα ματια της ,τα αποκαμωμενα μας υποκαταστατα καταρρεουν.

Παραμεριζοντας δημιουργουν χωρο για ενα νεο τιποτα εκει μεσα στο πουθενα.

Μια γειτονια με τον ηλιο ειμαστε, ομως αυτος μας ξεγελα καθημερινα.

Ας σημειωσω λοιπον την χθεσινη ημερα 12/6/2010 σαν μια απο τις ξεχωριστες ημερες του ηλιου.

Μια απο τις ημερες που μιλησε την αληθεια για τον εαυτο του εδω επανω στην Γη.

Στο ενδιαμεσο ολων αυτων των υπεροχων αλληλαντιδρασεων αναμεσα στον ηλιο και την γη υπαρχει παντα η κλασσικη διαυγεια των αρχαιων μνημειων μας.

Φαινεται πως ολα αυτα  τα υπεροχα τμηματα του μοναδικου πολιτισμου μας αποκτουν το αληθινο τους προσωπο μονο οταν ο ηλιος  ομιλει την αληθεια.

Υπερτυχεροι θα πρεπει λοιπον να θεωρηθουν  ολοι η ολες που ετυχε να επισκεφθουν χθες το μεσημερι την Ακροπολη και τα διπλανα λοφακια της .

 

 

 

 
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
711 αναγνώστες
Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010
21:44

  Οι πρασινες οι κοκκινες και οι μπλε  καρικατουρες της εξεταστικης επιτροπης διαβεβαιωνουν με στομφο τον Ελληνικο λαο πως θα συνεχισουν το χωρις ελεος  κυνηγι του διεφθαρμενου "και μονο σε παρελθοντικο χρονο" πολιτικου κατεστημενου.

Ουτοσωστε  η πολυθρυλητη διαφανεια του πολιτικου βιου να επιτευχθει και να δουμε επιτελους μια ασπρη μερα .

Μαλιστα ο γνωστος και μη εξεραιτεος αρχιτεκτων του ολοκαινουργιου κι αδιαφθορου κοινοβουλευτηριου,ο  Γεωργιος ο Β' (λεγεται μαλιστα πως ειναι απ' ευθειας απογονος του Καλλικρατη) ο οποιος ειναι και πολυ δημοφιλης ανα την υφηλιο για το καταπληκτικο του ταλεντο στο μπιλιαρδο , ειδικα στις καραμπολες με τα κρατικα ομολογα . Εμπνευστηκε απο το γνωστο ασπρο κτιριο της Ουασιγκτον .

 

Υπαρχουν υπονοιες ομως πως οι αντιπαλοι του θα προσφυγουν στην Αρχαιολογικη υπηρεσια για να καθυστερησουν οσο περισσοτερο μπορουν την ανοικοδομηση του καινουργιου υπερλαμπρου οικοδομηματος.. 

 Μα ας θυμηθουμε ακομα μια φορα την μακρια γαιδουρα , το αγαπημενο παιχνιδι του Νεοελληνα.

Κι ας πηδηξουμε  πανω της με φορα για ακομα μια φορα.

Μονο που τωρα πια δεν βγαζει γελιο μα σκετο πονο.Πονο για τους απο κατω , πονο και για τους απο πανω.

Κυκλος Προσφορων

Επιτελους κυριοι,ξυπνηστε, δεν πρεπει να γυρευετε την λυση στο παρελθον και να σπαταλατε τις τελευταιες δυναμεις της Ελληνικης κοινωνιας χωρις ελεος, μα να την ψαξετε με ολη την δυναμη σας και να την βρειτε  στο ΜΕΛΛΟΝ.

Εαν πραγματικα θελετε να υπαρχει ΜΕΛΛΟΝ!

 

 

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
821 αναγνώστες
4 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 25 Μαΐου 2010
21:15

Ο κοσμος εφευγε μεσα απο  δρομους  ανοιχτους για τον καθενα, στην ανευθυνοτητα των σκιων.

Ολα φαινοντουσαν να ειναι σε αστικη ταξη παραταγμενα ,με απολυτη προσοχη στην λεπτομερεια.

Ο κοσμος ηταν ετοιμος να δεχτει αυτο το μοναδικο και απαραμιλλο επιτευγμα της κοινωνικης πνευματικοτητας.

Η εκτοξευση  .

Η παραλλαγη .

Τα συγκεντρωτικα αποκυηματα της φαντασιας  σκοπευαν μεθοδικα και με απολυτη επιτυχια καθε ανθρωπολογικο εκφραστικο πειραμα και καθε ανθρωπιστικη διαφοροποιηση .

 

 

Μα καθως το βλεμμα γυρνουσε ζαλιστικα κι αργα αργα, ενα γυρο , δυο γυρους.

Το ξεχασμενο θεμα-θεαμα στο βαθος,πανω στην ματωμενη σκια του οπτικου πεδιου , εμενε ακινητο και παγωμενο.Αδιαφορο για την τρελλη επιδρομη που λαμβανε χωρα μπροστα στα ματια του.

Ενα μικρο παιδι , τοσο μικρο οσο χωραει με ευκολια στη πρωτη η μαλλον τη δευτερα ταξη του δημοτικου κοιτουσε τον τρελλο χορο που το περιστοιχιζε με απορια .Καθως εκεινη την ωρα το κοινωνικο τερας εβραζε δαιμονοποιωντας στο ιδιο καζανι δικαιους και αδικους . Χωρις ευαισθησιες.

Αναρωτηθηκε σιωπηλα.

Γιατι ζω;

Κι οταν  αρχισε να κατεβαινει λιγακι η πλημμυριδα της χαοτικης αδιαφοριας . 

Μπορεσε να φωναξει λιγο  δυνατα .

ΓΙΑΤΙ ΖΩ!

 

 

Neil Young - On the Beach  

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<293031323334353637>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Οι Θειαδικοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
13/9Κελαρυστο Πνευμα
Σύνδεσμοι