Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
1140 αναγνώστες
Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017
17:58

Ειμαι το υπεροχο οκτω !

Με φωναζουν ολοι οκτω 

ομως εγω δεν ειμαι αυτο 

  Εγω ειμαι το υπεροχο οκτω !

 

Οι ευαισθησιες  δεν πρεπει να μας εμποδιζουνε να βλεπουμε καθαρα.την αληθεια.

Οι ικανοτητες των περισσοτερων στο ψευδος ειναι εντυπωσιακες.

Και η ημιμαθια θριαμβευει  οταν  θεριευουν οι αναισθησιες και περισσευουν οι ανικανοτητες.

Ανθρωποι με ευαισθησιες δεν λειπουν απο την κοινωνια μας αλλα δεν εμφανιζονται  μιας και βρισκονται συνεχως κυνηγημενοι .

Πολιτες με ικανοτητες  παρασυρονται στον φρενηρη ρυθμο της εμπορευματοποιησης ποδοπατωντας αυτες τις ιδιες τις απαραβατες αρχες τους και ακρωτηριαζοντας τις σπανιες ευαισθησιες τους για να παραγουν τελικως μηδαμινες αξιες.

Ευαισθησιες και  ικανοτητες  , τυρκουαζ νερα γεματα ψαροκαικα  .Στην επιφανεια   ξεχωριζει το πετρελαιο να κυλαει αφθονο γυρω-γυρω.

Στις οκτω η ωρα το ρολοι  χτυπαει οκτω φορες .

Ειναι αυτο το υπεροχο οκτω .

Οι ευαισθητες ψυχες ξεχωρισαν ενα κομματι τ´ ουρανου και στραφηκαν προς τα εκει, κατευθυνονται λοιπον στον αγνοτερο κοσμο, χωρις να σκεφτονται τιποτε αλλο.

Μονο οι ικανοτεροι θα περασουν μεσα εκει ...

Βλεπετε , χρειαζονται και εκει ικανοτητες !

Ποιες ικανοτητες εχουνε οσοι απεμειναν στην Ελλαδα ;

Μακραινει η εικονα σαν κοιτας προς το μαγαζι της πλατειας Συνταγματος , σαν να μην θελεις να σκεφτεις  ! 

Απροσβλητη καστροπολιτεια διασπαρτη απο υπεροχα οκτω τα οποια καγχαζουν ατελειωτα χωρις ευαισθησιες . 

Προσωρινα ολα παραμενουν αμεταβλητα , χωρις εννοιολογικες αναταραξεις .

Η μονη μεθοδος ικανη να μας βοηθησει   ειναι  απενεργοποιημενη.

Το μονο το οποιο δουλευει ακομα και προκαλει αισθηση ειναι η θεα του χρηματος.

 

Ακαθαρσιες και ευαισθησιες εσμιξαν .

Ικανοτητες και ανικανοτητες εγιναν ενα.

Μπαινουμε λοιπον στην επωδο  χωρις ευαισθησιες  και  χωρις ικανοτητες.

Σε μια ενωση οπου η μοναδικη χωρα η οποια θα μπορουσε να προσφερει τον συνδυασμο ικανοτητας και ευαισθησιας να αναχωρει. Και να αφηνει πισω της  μιαν αλλη χωρα η οποια σκεφτεται και λειτουργει σαν ενα μεγαλο , περιλαμπρο, υπεροχο οκτω , χωρις ιδιαιτερες  ικανοτητες και χωρις ευαισθησιες αλλα με τσουβαλια γεματα λεφτα !

Τα λεφτα κρινουν την υπαρξη μας και οχι οι ικανοτητες μας .

Η Ευρωπη των χρηματων , η ενωση των πολλων χρηματων  θριαμβευει !

Η Ευρωπη των ικανοτητων καταρρακωνεται και ασφυκτια.

Σε αλλες εποχες αυτος ο ασελγης προσανατολισμος θα προσφερε αφθονη τροφη στους ξενους κατακτητες .

Γιατι οχι και τωρα.

Με το μισος δεν ενηλικιωνονται οι ψυχες των απεγνωσμενων απλα οστεοποιουνται.

Αυτο το μισος δεν εχει ορατο τελος και τρεφεται μονον απο το μισος.

Ειναι υπεροχο και ταιριαζει απολυτα σε ολους αυτους που δεν τους απεμεινε καμια ελξη για  την ζωη  η τον θανατο.

Μονο το μισος ζει μεσα στις καρδιες τους και αναμασαει τις τελευταιες καμμενες ελπιδες τους 

 

Μονο αυτο το μισος το τοσο σκοτεινο ανακουφιζει τις λιγωμενες ψυχες τους.

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
653 αναγνώστες
Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017
17:35

Ανθίζει το μαύρο χρωμα  στον νυχτερινο ουρανό . Μια σχεδόν  ζεστη σαν ανθρώπινη  αίσθηση πηγάζει  μεσα απο το σκοτάδι θερμαίνοντας τον παγωμένο ορίζοντα . 

Γεμίζουν με μαύρο τα ξερά βουνά της Μάνης.

Ελιές μαύρες ,ξερακιανες ,σουβλερες, με την κοφτερή ακίδα φυτρώνουν σε βράχια  μυτερά  έξω απο σπηλιες βαθουλες , υγρές , σκοτεινές.

Το μαύρο χρωμα του ουρανού ζωντανεύει πανω απο τις Ελληνικές θάλασσες.

Γίνεται αληθινό σπίτι , γλυκια και ζέστη γωνια για να ξαποστάσει ο νους.

Μετά το λαμπρό ασπρο της Ελληνικης ημέρας μόνο αυτό το αληθινό μαύρο μπορεί να ισορροπήσει τον καμβά των αισθήσεων.

Χωρίς αυτό το ζεστό χρωμα όλο το Ελληνικό φως θα δραπετευε έξω απο την ανθρώπινη ιδιοσυγκρασια. Οι ευτυχισμένες στιγμές δεν θα είχαν διάρκεια και η δημιουργια δεν θα μπορούσε να ζωντανεψει.

Χωρίς διάρκεια ,κανένα μεγαλοπνοο έργο δεν ζωντανεύει.

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
845 αναγνώστες
Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017
23:00

Καμπανακια χριστουγεννιατικα μεσα απο το δασος ηχουν . Θαμπωμενα τα ματια πισω απο το χιονισμενο παραθυρο δακρυζουν απο χαρα. Καρδουλες , χριστουγεννιατικες μπαλες  , αγιοβασιληδες , αγγελακια , φωτακια πολυχρωμα , χιονισμενα ελατακια , ολα μαζευτηκαν για την γιορτη. Και οι χαρουμενες φωνουλες γεμισαν τον αερα . 

Οι ανεμωνες σκεπαστηκαν απο το απαλο χιονι . 

Περπατησε ο χρονος , περπατησε με δυσκολια , αλλο λιγο εμεινε , μονο λιγο ακομα.

Ο ηλιος φανηκε πισω απο τα συννεφα κι αυτα αποτραβηχτηκαν τρομαγμενα . Τωρα ειναι μονος του στον ουρανο κι ομως συνεχιζει να χιονιζει.

Χιονιζει ο Θεος , χιονονιφαδες καταλευκες κι αναλαφρες αιωρουνται στον αερα και λαμπυριζουν εκστατικα στις ακτινες του ηλιου. Χωρις βαρυτητα τριγυριζουν απο εδω κι απο εκει.  Ειναι ενας χορος χαρμα οφθαλμων ,  αστραφτερα φωτακια πανω σε μια μυστικη αερινη αιωρα παλλονται σιγανα .

Χριστουγεννα!

Οι  Χριστουγεννιατικες  μπαλες ειναι πολλες και  μονο λευκες , ολοστρογγυλες και κοιτουν ψηλα στον ουρανο.

Ενα ενορατικο μπαλκονι στην καρδια του βουνου , βαγονι υπερλαμπρου φωτος ξεχασμενο στην  σοφιτα του δασους . Ανεβαινει  χωρις ομως να φτανει  στον ουρανο . Ειναι γεματο υπεροχες μελωδικες φωνες  και κοντοστεκεται συνεχως ,σαν να μην θελει να αποχωριστει το μεγαλειο της χιονοσκεπαστης  Γης.

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
953 αναγνώστες
Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016
17:48

Οι εσωτερικές πτυχώσεις του αόρατου κόσμου τελικώς θα εμφανιστούν  εμπρός στα μάτια του ανθρώπου ,με τον ένα η τον άλλο τρόπο.

Οι δυνάμεις του πνεύματος είναι τόσο μεγάλες όσο και το απειρο σύμπαν .

Πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένη την αδιανόητη αυτή εξέλιξη του ανθρώπου .

Τα κύματα πιθανότητας θα συμπορευτούν  με την ανθρώπινη μάζα που περιβάλλει την επιφανεια της Γης.

Αυτά τα κύματα μεταφερουν στην "λέμβο" τους και την απίθανοτητα , το ταπεινό σκήνωμα  όλων αυτών οι οποίοι  δεν δέχτηκαν  την ενάρετη ζωή των ορατων.

Όλων των κολασμένων ψυχών οι οποίοι τόλμησαν να φέρουν στην ζωή  την ζωή 

Όλους αυτούς που βρισκονται  εκτεθιμενοι  πανω  στις αποκρημνες κορυφες των ιδεων.

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1002 αναγνώστες
Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016
17:17

Μέχρι εσένα  , μέχρι να σ´ αγγίξω , να νιώσω το χέρι σου στο χέρι μου , τα μάτια σου στα μάτια μου , την ζεστασιά της ανάσας σου , τον γλυκό ρυθμό της καρδιάς σου . 

Μέχρι εσένα , μέχρι τότε ήσουν το φως της θύμηση μου  αχνοπατουσες  στα όνειρα μου.

Μέχρι εσένα έφτασα μέσα στην ομίχλη , με κλειστά τα μάτια , πνιγμένη ψυχή.

Μέχρι εσένα γνώρισα χιλιάδες εικόνες , αναρίθμητες έννοιες , δυσανάγνωστες σκιωδεις γραφές.

Μέχρι εσένα φθάνει η ζωή  τρέχοντας , γελώντας σαν παιδί.

Μέχρι εσένα έφτασα κι εγώ, μέχρι εδώ ήτανε ναρθω !

...

Ανοιξα το παραθυρο , οι σκιες δραπετευσαν εξω στο δροσερο πρωινο. Οι καυτες φλογες του ηλιου δεν ειχανε απλωθει ακομα.

Ενα θαυμασιο συμφωνικο ποιημα φτιαγμενο προχειρα απο τα μικρα σπουργιτια , χωρις σκεψεις , μοναχα αισθηση.

Χωρις πονο , διχως καημο , μονο με ανειπωτη χαρα  χτυπουσαν τις αγνες καρδουλες τους  για σενα.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
23/9Χωρις Φραγμους
Σύνδεσμοι