Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Κοκκινο Λιμανακι
1240 αναγνώστες
Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2008
09:43

 

 

Το μονοπατι που ενωνε το Λιμανακι με το Λιμανι , το Λιμανι με το Λιμανακι .

Η υγρή ζεστασια εκαιγε , εκανε λιωμα την καρδια.

Αν αποτολμουσες να περπατησεις το καταμεσημερο πανω στην ανεμοδαρμένη πλαγια σαν ενας ονειροταξιδεμενος...

Εριχνε τα αδιακριτα ματια του στις πληγες του ονειρου, ο ηλιος , ο αρχαιοτερος και πιοτερο βασανισμενος Θεος των ανθρωπων.

Αυτον που μυριαδες φορες ξεπροβαλε μα κανεις δεν ενιωσε τα βασανα του, δεν ακουσε τις ανησυχιες του .

Κανεις δεν ηρθε ποτε αρκετα κοντα του.

Μονο Θεος κι οχι ανθρωπος, ο ανθρωπος κι οχι ο Θεος. Το ανεξερευνητο πνευμα της ενωσης των θνητων με τους αθανατους.

Σ' αυτον τον μονο Θεο ,τον μονο ανθρωπο, το πνευμα  γεννιεται καθημερινα  ακομα και μεσα στο πιο μικρο λιβαδι , εκει μπροστα μας βρισκεται ολοζωντανο . 

Μα  η ζωη μας αναλωνεται κλεισμενη μεσα στο μυστηριο αυτο  χανεται σαν να προκειται για κατι ανυπαρκτο.

Κι ομως ειναι αδυνατον να ειναι  τοσο πολυ αποκρυφο και απροσιτο.

Γιατι λοιπον ποναει τοσο πολυ ο ηλιος;

Γιατι ο τυραννος ανθρωπος ,ο τεχνιτης των παραλλαγων της ζωης χρησιμοποιει απο τα  υλικα του ηλιου μονο αυτα που χρειαζεται για να υποταξει τους αλλους συνανθρωπους του σε μια ζωη υποτελειας και αφανειας.

Κρυμμενοι ειμαστε κατω απο τον ηλιο.

Αυτον που μας γενναει και μας θρεφει.

Ο ανθρωπος τον καταντησε πειθηνιο οργανο του, για να επιβαλλει την δικη του ταξη, την δικη του λογικη . 

 

 

 

Και εγω για την αγαπη της μανας ξεκινησα  μεσημερι για να περασω το μονοπατι , να παω απο το Λιμανακι στο Λιμανι .

Και τοτε το αρχαιο δραμα της καρδιας ξαναγεννηθηκε εκει μπροστα στα ματια μου . Γονατισα με υγρα τα ματια μου και χρυσωμενα τα μαλλια μου . Ακουμπησα την μια πλευρα της καρδιας μου στο χωμα κι ονειρευτηκα.

Ξεχαστηκα εκει μεχρι την ωρα του ασημενιου φεγγαριου. Ξεχασα και την μανα .

Ολα φαινονταν ενα στο φως του φεγγαριου, το ασημι-γκρι  ξεγλιστρουσε μεσα στο σκοταδι της νυχτας .

Στον ενα και μοναδικο σκοπο της ζωης του αγκιστρωθηκα κι εγω χωρις σκεψη .

Χωρις κανενα σκοπο.

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

06/08 10:11  Goldmine
Όταν σε διαβάζω παίρνω ποιητική έμπνευση μέσα στην πεζή καθημερινότητα...
5* εδώ αφού ο μετρητής σου είναι σε απόκρυψη!
06/08 10:21  zyzzx
Και εσυ καλα γνωριζεις, απο την πεζη μου αποκρυψη, ποσο συνθλιβεται η καρδια μου.
Σ' ευχαριστω γιατι εισουν παντα εδω απο την αρχη, σαν ναος, στην ωρα της αναγκης για επικοινωνια.
06/08 10:36  evie
5* όταν οι ψυχές είναι καθαρές μπορούν να γράφουν την αλήθεια, δεν έχει σημασία η σειρά ή το πλήθος των λέξεων ή ο τρόπος που θα συντάξουν το κείμενο.
06/08 10:53  zyzzx
Ακομα και στα ονειρα evie, πολλες φορες κρυβουμε πολλα, αλλα τοσα και πολυ περισσοτερα, κρυβουμε καλα.
Τι γινεται ομως, οταν η ζωη γινει ενα ονειρο;
Μηπως απλα την απολαμβανουμε με την ιδια αυθορμησια ενος μωρου.
Που τα θελει ολα δικα του, ακομα και το ισοκρατημα.
06/08 11:03  evie
Άμα τη ζούμε με τη δύναμη, την αγνότητα, και την θέληση για ζωή ενός μικρού παιδιού τότε μπορούμε να σκορπίζουμε το καλό στον κόσμο.
06/08 12:16  pol
Μπράβο,να μου επιτραπεί , για τις ειλικρινείς εξομολογήσεις!Αγνές σαν το καθαρό νερό της πηγής είναι σκέψεις σας.Κοινωνός τους και ενδυναμωμένος σας ευχαριστώ!

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
16/1Γλυκια Νεφερτιτη
Σύνδεσμοι