Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Υποθετικη Βεβαιοτητα
1142 αναγνώστες
Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2008
11:00

 

Οι πατουσες της ειχαν υγρανθει απο την  βρεγμενη αμμο, ανεπανορθωτα.

Γυαλιζαν ανυποφορα στο φεγγαρι τα ξεπλεγα μαλλια της.

Συρθηκε σιγα- σιγα μεχρι την ακρη της ακτης, και  ακουμπησε το κεφαλι της πανω στην αμμο θωρωντας αδιακοπα τα μοναχικα  αστερια.

Ατοφια αρμονια ,ξεπροβαλλει  η σκια του κορμιου της , στερεοποιημενιο ονειρο .

Πυρακτωμενες αναδιπλωσεις  του θαλασσινου βυθου , η ημιρρευστη παρουσια της. 

Στην εξαγνιστικη αιωνιοτητα χαμογελαει παντοτινα η καρδια της.

 

Μεσα στην Αυγουστιατικη, διαυγη νυχτα , η αναποδραστη ζεστη αιωρειται στους θεομορφους ωμους της.

Ατερμονας μεταφορεας συμβολικων ηχων ,η βαθυχρωμη αναλαμπη της.

Στο ψευτικο στερεωμα της αυθυποβολης μου, εναντιωνεται με παθος.

Αναγνωριζοντας  το τωρινο αερακι που θρυμματιζει με χαρη το ασημενιο ποταμι της σεληνης.

Ο υπεροχος ιριδισμος αφηνει πισω το ονειρα μου ξεχασμενα πανω στο παγωμενο μανουαλι. Μα η επιμονη προσευχη της καλυπτει την ψυχη μου σαν καπα φτιαγμενη απο την υγρη ξυλινη ψυχρα του δασους. 

Σαν μια τρυφερη καμπια η παλιγγενεσια των πολυποθητων αποχρωσεων, σιγοψυθιριζει  στα σχινα. Πλεγμενη με τα ασπρα κρινακια στα βαθουλωματα της παραλιας στεκεται εκει κοντα μας σιωπηλη

Ατοφια αρμονια η ακεραιοτητα των αναλογιων της, στο διακενο αναμεσα στο συννεφο και την βροχη , την αμαχη  και την γαληνη.

Και η ηδονη περασμενη σε σειρες γυρω απο τον λαιμο της εκπεμπει  αδιαιρετη ευγενεια  γλυκειας ψυχης, καταχαμα, πανω απο το ακροπρωρο της  ακροθαλασσιας, μεσα στις φλεβες  της παναγνης χρυσαλλιδας.

Θα μου πεις, θα μου πεις την ρωτησα , γι αυτη την υποθετικη βεβαιοτητα που με αγκαλιαζει , και με περιοριζει μεσα στα  στενα ορια του ανεπιτηδευτου παρατηρητη ;

Θα μου πεις, θα μου πεις... την ρωτησα την ξαναρωτησα με εκδηλη αγωνια. 

Μα αυτη μουκλεισε τα χειλια με τα χειλια της, γυρευοντας με τα χερια της το αντικυρτο τοξο της καρδιας μου...

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

28/08 14:45  pol
Είναι απόλαυση οι εικόνες,οι περιγραφές και οι χαρακτηρισμοί σου.Τα μεταφορικά σχήματα αποδίδουν τέλεια την ..υποθετική..βεβαιόητα!
Αποταμιεύω την ξύλινη ψύχρα του δάσους και την αναπόδραστη ζέστη των θεόμορφων ώμων!
29/08 07:25  zyzzx
Οταν οι καταστασεις μου το ζητουν,εγω θα φερνω στην μνημη μου αυτη την αυρα .
Την αυρα, την μοναχικη, την ανεκτιμητη ,την κρυφη κορυφη των ποθων μου . Θησαυρος αγαθοσυνης ανεκτιμητος.

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
16/1Γλυκια Νεφερτιτη
Σύνδεσμοι