Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Γυμνος Φαντομας
1424 αναγνώστες
Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008
22:20

Ναι πραγματι, αντεξε ποσα χρονια ουτε κι αυτος θυμαται. Σ' αυτο το ξεχαρβαλωμενο παρτυ της στειρας και απανθρωπης διεπαφης.

Μονο και μονα για να μεινει πιστος στο ομορφοτερο ονειρο του. Να γινει επιτελους κατοικος και πολιτης αυτης της ισχυροτερης, της πιο ελευθερης χωρας του πλανητη.

Στην προσπαθεια του ομως αυτη, ειχε περιορισει με επιμελεια τις ορμες του, στο στενο εσωτερικο του καστρο. Γιατι το πιο αξιο κομματι του, τα αγια των αγιων της παρουσιας του, δεν επρεπε να προσβληθουν απο τις σειρηνες της ξενιτειας. Ηταν απολυτως απαραιτητο για την ιστορια που κουβαλουσε μεσα του, να μεινει ανεπαφος μεχρι την ωρα που θα ειχε και αυτος το δικο του σπιτικο, εκει στην νεα πατριδα του. Επιτελους τοτε μονο θα μπορουσε να απελευθερωσει τα παναρχαια και  απεριοριστα συναισθηματα του σε αυτο το καινουργιο  και παραμυθενιο σπιτακι.Στην χωρα της ομορφης ζωης, αυτη την χωρα που τον ειχε μαγεψει απο τοτε που την πρωτοαντικρυσε στο μαγικο γυαλι της τηλεορασης εκει πισω στα παιδικα χρονια του, στο Μεξικο.

Ειχε σκεφτει μαλιστα και τα χρωματα που θα εβαφε τα δωματια . Με αυτα τα ιδια που ηταν ζωγραφισμενη η ψυχη του. Ναι θα κατεβαζε τα καδρα αυτα ,απο εκει που τα ειχε φυλαγμενα,  για να ντυσει το δικο του σπιτι. Αυτο το τοσο αγαπημενο μερος στο μεσον της γης της επαγγελιας. Στην ονειρεμενη του γειτονια την Πασαντηνα, θα ζουσε τωρα πια.

Χωρις δισταγμο, και χωρις ουτε μια ματια στο χαρτι που του ειχαν δωσει ,υπεγραψε με χαρα  και εδωσε πισω με  αγαλλιαση και  απυθμενη ευγνωμοσυνη , τα χαρτια σ' αυτον τον κακοφτιαγμενο υπαλληλο της τραπεζας.

Ηταν πλεον ο επισημος ιδιοκτητης της μικρης βιλλας στο ομορφο προαστιο του Λος Αντγελες. Ποιος αυτος ο κανενας που μεγαλωσε στις φτωχογειτονιες ,της  σκονισμενης απο θεικη ληθη, Τσιουαουα.

Εβγαλε το λοιπον το καλυτερο μπουκαλι τεκιλας που τοχε φυλαγμενο για αυτη την στιγμη και αρχισε να πινει μεχρι να ερθει το σουρουπο και να γλυκανει με τα χρωματα του την νυχτα.

Αχ αυτο το ποτο το ειχε σαν πυξιδα στον κοσμο των ονειρων. Μονο με αυτο εβρισκε τον δρομο για το παλιο του χωριο.

Γιατι κι αυτο το θαυμα που ζουσε το πληρωνε καθημερινα πολυ πιο ακριβα.

Με τον δικο του τροπο .

Την λησμονια της ζωντανης καρδιας.

 

 

 

 

 

Η λασπωδης βροχη, επλαθε σταλαγματια-σταλαγματια τα μονοπατια της πανω στους χιλιομπαλωμενους δρομους του χωριου. Κολλουσε με την γλοιωδη αναλγησια της , πανω στα νωθρα βλεφαρα του και εμενε ακινητη εκει περα. Κι αυτος εμεινε ακινητος για καμποσα λεπτα, βλεποντας με επιμονη την νεον-επιγραφη με τα κοκκινα γραμματα, που εγραφε: " Ονειρα Τεκιλας." Και απο κατω ειχε ζωγραφισμενη μια πυξιδα. Αυτη την ιδια πυξιδα που ειχε δει πριν πολλα χρονια σε ενα μπουκαλι τεκιλας .

Οσα χρονια κι αν περνουσαν δεν θα ξεχνουσε την γευση της !

Με αυτο το μπουκαλι ειχαν ενωθει δυο ολοτελα ξενοι κοσμοι μεσα στο γλυκο σουρουπο της Πασαντηνα.

Αυτον τον νεοτατο διευθυντη δανειων, τον κατα γενικη ομολογια μαγο της κερδοσκοπιας. Και τον σκληρα εργαζομενο σε καθε ειδους δουλειες αγραμματο χωριατη απο το διπλανο Μεξικο.

ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΕΙΧΕ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥ.

Ειχε αποκαλυψει σε αυτον τον καλοκαρδο χωριατη τον πραγματικο λογο της μη κατανοητης μεχρι τοτε καλοτυχιας του. Του εξηγησε δηλαδη με διαφορα παραδειγματα τον λογο για τον οποιο ηταν τοσο ευκολο γι αυτον να παρει στα χερια του το κλειδι απο αυτο το πανεμορφο σπιτακι.

Ολα αυτα που ακουσε μεσα σε εκεινη την λιγη ωρα ηταν απιστευτα για τον βασανισμενο ,μα με ακλονητη πιστη για την Αμερικανικη ιδεα,πρωην  παρανομο μεταναστη. Εμοιαζαν με παραμυθι απο αλλες εποχες , απο βιβλια φαντασιας.

Τι ειχε συμβει και αυτη η παντοδυναμη δυναμη αλλαξε το προσωπειο της και χρησιμοποιησε τις πιο ακατανομαστες δυναμεις για να καταστρεψει αυτο το αγαθο και ανισχυρο ανθρωπακι;

Πως μπορει να ξεγελαστηκε ολοκληρη η ζωη του απο αυτη την επιπλαστη εικονα μια φανταστικης χωρας.

Ναι εκει μπροστα του ,εσχισε το συμβολαιο, και του εδωσε πισω την προκαταβολη . Ενοιωθε κατι να γεμιζει τον αερα γυρω του. ΚΑΤΙ ΜΑΓΙΚΟ! Γυρω του ο κοσμος ολος του χαμογελουσε. Η καρδια του γεμισε απο συναισθηματα αγαπης.

Μα θα ητανε η πρωτη και τελευταια φορα του που θα εκανε τετοιο λαθος , η εξαιρεση του κανονα. Μετα απο λιγα χρονια αυτος ο εκκολαπτομενος αστερας ειχε γινει παμπλουτος πουλωντας αφειδως τα περιεργα αυτα δανεια στους ολοενα και περισσοτερο πιο φτωχους επενδυτες του.

Θα ελεγε κανεις πως ειχε γινει ενας φυλακας αγγελος των φτωχων και αδυνατων. 

Και επειτα απο ολα αυτα ηταν ετοιμος να ζησει το δικο του ονειρο. Να ζησει για παντα σε εκεινη την παραθαλασσια φαρμα στο μαγικο Κοζουμελ. 

Ναι εκει τον περιμενε ο δικος του παραδεισος.Τον γυμνο φαντομα.

Κατω απο τον ατελειωτα γλυκο ηλιο του Μεξικο .

 

 

 

Ο μεξικανικος Ηλιος ,καυτος οπως ειναι ,γεμιζει τα σοκακια μας απο μυρωδιες τεκιλας.

Ονειρατεκιλας σκαρφαλωμενα στα ζεστα κεραμιδια των σπιτιων μας.

Αυτα ειναι η δικη μας ζωη, η κυριαρχια της μητερας φυσης,

Χορευοντας στην βρωμικη παραγκουπολη το σουρουπο.

Τα ονειρα τεκιλας, θαρθουνε αποψε ξανα να μας ανταμειψουν με το γλυκο ηλιοβασιλεμα της Πασαντηνα.

Θαρθουν μεσα μας, για παντα 

 

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

17/09 22:34  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Εκπληκτικόν! και τόσο επίκαιρον!
18/09 00:07  Goldmine
Ωραίο φόντο, υποβλητική μουσική και επίκαιρο λογτάχνημα! Πάντα να δημιουργείς με έμπνευση!.
18/09 08:42  Goldmine
Διόρθωση: "Λογοτέχνημα".Τώρα που το βλέπω με το μάτι της μέρας:-) Καλημέρα!
18/09 14:17  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Εκπληκτικό και μου δώσατε ιδέαν μουσικής επένδυσης του επόμενου άρθρου μου.
18/09 15:33  zyzzx
Ευχαριστω πολυ !

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
23/9Χωρις Φραγμους
Σύνδεσμοι