Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Αομματα Ομματα
1292 αναγνώστες
Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2008
16:57

Περπατησε το ολον πεντακοσια μετρα απο την ακρη της λιμνης. 

Μετωπο γυρισμενο στο ημερο κελαρυσμα των συναρμογων του χρονου . Τοσο οσο χρειαζεται να περασει μεσα απο τον  κοκκινο κυκλο.

Εμιλησε με τον αγερα, απαλα. 

Τα καλα μαντατα  σερνανε οι ξεριζωμενοι θαμνοι. Ηθελε το πιο αδικο απ ολα ,να φανει ξανα στο απαλο γαλαζιο τ ουρανου, και εκει να απαλυνθει.

Σαν επιθυμια φτερουγισε ξανα με την καρδια της στο λοφακι της οργης. Μα ηρθε η βροντη πανω απο καθε  κεραυνο  να  πιει σαν την μικρη ελαφινα  απο την ορμητικη  νιοτη .

Το παγωμενο πρωτο μερος του νου της γεμισε με μιας, απο εικονες πραγματικα θαμπες . Το δευτερο μερος το ανυποταχτο ,  με την πικρη βροχη.

Μα η ερημος απλωθηκε ακομα πιο απαλα και ηρεμα στα βαθη του οριζοντα. Ατελειωτη κι αξεπεραστη τοσο οσο ποτε δυνατη. Μητε  γερακι ουτε αετος δεν θα προκαμε να την περασει.

Καλημερα σας κυματιστα λιβαδια ηρθα κι εγω να μιλησω με την λαλια των θεων σιμα σας. Τωρα εγω τωρα  θα γειρω κατω απο τον ισκιο της αχολης πετρας να παρω δυναμη επαφης. Και  την αφοσιωση μου ακομα αλλη μια φορα να εξομολογηθω με αιμα φωτιας χαραγμενη δυνατα. 

Ποτε ως τωρα δεν εμεινα εκει κατω μοναχος. Κι ομως να τωρα που νοιωθω την δυναμη να με πλησιαζει.

Ο ξυλινος γαιδαρος, αυτος με τα αυτοματα ομματα με μετραει απο την μια ακρη μεχρι την αλλη. Αυτος μονο εμεινε πισω μαζι μου και μου χαμογελαει. 

Μα εγω δεν πρεπει να μιλω  μαζι του ακομα κι αν δεν θυμαμαι κατι να του πω.

Δεν πρεπει να ξεγελαστω και να μιλησω.

Ειδαλλως, γνωριζω πολυ καλα, θα με ριξουν εκει στο περιθωριο αναμεσα στους πειραματικους ανθρωπους και στην μειοψηφια των αδιαφορων μα επιτυχημενων παρατηρητων.

Αλλα ας μεινω ηρεμος για να το ξαναδω αλλη μια φορα. Σαν να φανηκε λιγο πιο σταθερο το πλανο της ζωης μου τωρα.

Και επειτα  γεμισε ξανα απο κυκλους. Ετσι απλα μονο και μονο για να με πικρανει.

Εχει γουστο να εφτασα ηδη εκει που αποκλειεται να παω ποτε!

Τα αομματα ομματα λετε να ειμαι εγω εκει πανω;

Ο ξυλινος γαιδαρος μπορει να  ειμαι εγω! Τι λετε;

Αχ τι χαρα με περιβαλλει!

Κι εσεις  οι πειραματικοι ανθρωποι ,τωρα πια αρχισα να σας βλεπω με αλλο ματι.

Ποσο μα ποσο πολυ σας ζηλευω!

Να γινω πειραματικα ενα με το ολον.

Εγω το ενα και μοναδικο.

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

22/09 17:20  Goldmine
Η κατάλληλη μουσική στην κατάλληλη ώρα!
Σαν να την χρειαζόμουν!
Και λόγια βαθυστόμαστα πάντα μέσα στα κυματιστά λειβάδια...κάτω απ΄την άχολη πέτρα που δίνει δυνάμεις...Πόσα αγνοούμε! 5*
22/09 20:29  zyzzx
Και πως τα εννοουμε!

Πισω εκει πισω απο τα αυτοματα ομματα εγειρε μια ψυχη να κοιμηθει μεσα στη ζεστη φωλια του χρονου.
Κι εμεις τα πειραματα μιας αλλης εποχης ψαχνουμε στα τυφλα να βρουμε την εισοδο της.

Χρυσα ευτυχισμενη η μερα αυτη .
Θα ειναι των ανθρωπων η αρχη!

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
23/9Χωρις Φραγμους
Σύνδεσμοι