Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Ανθρωπος Ταμπου
1444 αναγνώστες
Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2008
11:42

 

Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ ΚΑΙ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΠΕΙΝΑ

ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΕΙΝΑΜΕ

 

Με βαση τον αμερικανικο προυπολογισμο για το 2009 το αμερικανικο χρεος θα φτασει τα 10,6 τρισεκατομμυρια.

Υπολογιζοντας ομως με νουμερα, το ανθρωπινο χρεος ολων μας προς τους αδυνατους, ειναι ασυλληπτα μεγαλυτερο.

Τι σοι ανθρωποι ειμαστε οταν ζουμε εις βαρος της οικοσφαιρας, της αληθινης μητερας των ανθρωπων.

Ποιο ειδος αντιπρωσοπευουμε μεσα στο ζωικο βασιλειο οταν ο μονος τροπος για να επιβιωσουμε ειναι η καταπατηση ολων των απλων δικαιωματων των συνανθρωπων μας.

Εμεις οι προνομιουχοι χρωσταμε ολη αυτη την μακροημερευση της μακαριοτητας μας σε αυτους.

Και στην πραγματικη ζωη θα αναγκαστουμε καποτε να επιστρεψουμε αυτο το δυσαναλογο για την καρδια μας χρεος.

Μολονοτι προς το παρον παιζουμε με τον παγιδευμενο χρονο σαν να ειμαστε ιδιοκτητες του. Και γυρισαμε την κοιτη του προς τα εδαφη της δικιας μας ευδαιμονιας.

Παραμενει το δυσαναλογα μεγαλο χρεος μας προς αυτους . Και η ανθρωπινοτητα μας, αν καποτε θελησουμε να την αποκτησουμε θα ειναι αδυνατον να εμφανιστει ,πριν την εξαργυρωση του μεγαλου μας χρεους.

Ισως δεν υπηρξε εως τωρα ο ανθρωπος. παρα μονο η ιδεα του. Και η λεγομενη ανθρωπια δεν ειναι παρα μια καλα δουλεμενη πλανη.

Η ισως ειναι μια αναμνηση απο το μελλον η και απο το παρελθον. Η καλυτερα ειναι μια βεβαιοτητα του παροντος χρονου. Μονο που σιγουρια δεν αφορα εμας. Εμεις εχουμε τοσο τεραστιες ψυχικες διακυμανσεις ωστε δεν μπορουμε να συναρτησουμε ενα βεβαιο χαρακτηρα. Δεν ειμαστε εμεις αυτοι που ζουν στον χρονο της οικοσφαιρας. Αλλα αυτοι που τον αιχμαλωτιζουν ξανα και ξανα για να επιτυχουν  και να εξυπηρετησουν ιδανικες καταστασεις .

Ο ανθρωπος και η ιδια η ιδεα του ανθρωπου ειναι η ζωη που μας περιβαλλει. Πετυχαμε λοιπον να απομακρυνουμε τον ανθρωπο απο μεσα μας. Αυτη ειναι η μεγαλη μας προσφορα ,και το αποτελεσμα των θεοποιημενων και επιστημοποιημενων μεθοδων μας.

Ο ανθρωπος κατηντησε ταμπου!

Και οταν μας ζητηθει η επιστροφη του χρεους μας. Μην στηριχτουμε στην ανθρωπινοτητα μας να μας βοηθησει. γιατι δεν υπαρχει πια.

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

18/10 11:56  Κλεάνθης
Καλημέρα :)
Ο ενδοειδικός ανταγωνισμός θα φτάσει στο ζενίθ! Αυτή είναι η φύση! Επιπλέον 80 μύρια στόματα κάθε χρόνο στον πλανήτη...
18/10 12:09  evie
Καλημέρα αγαπητή zyzzx,
πολύ καλό άρθρο, αν συνειδητοποιούσαμε, ότι ζούμε παγιδευμένοι στο κουκούλι της δικής μας ευδαιμονίας που δεν μας επιτρέπει να βλέπουμε την ανάγκη εκατομμυρίων ανθρώπων για τροφή και νερό, ίσως να περιορίζαμε σε μεγάλο βαθμό τουλάχιστον την γκρίνια μας για ακόμα περισσότερη ευδαιμονία!
18/10 12:29  zyzzx
Κλεανθη ,ελπιζω να εκανες τον κοπο να ακουσεις τον πολυλογα Jeffrey, στο προτελευταιο αρθρο μου.
18/10 12:33  Κλεάνθης
Πάντα!
18/10 13:32  zyzzx
Γεια σου evie.
Φαντασου να ερθει η στιγμη της αποπληρωμης του χρεους. και θα ερθει βεβαια.
Τοτε ποιες ( τραπεζες μνημης) θα διοχετευσουν καλωσυνη για να στηριξουν την ακραδαντη πιστη του ανθρωπου προς την ανθρωπινοτητα του.
Μαζικη απογοητευση και κατηφεια. Αμαυρωση !

Evie εχεις εξαιρετικο ιστιολογιο . Δειχνεις μαλιστα ιδαιτερη και σπανια ευαισθησια στην παρουσιαση.
Δεν εχω γραψει σχολια, αλλα τωρα μου εδωσες την ευκαιρια.
18/10 15:53  evie
σε ευχαριστώ φίλη μου, και θα σε περιμένω!
18/10 19:55  Goldmine
Αγαπητή zyzzx, όταν μιλάς για ανθρωπινότητα γίνεσαι πολύ πιο κατανοητή, γιατί αγγίζεις την ξεχασμένη χορδή...

Διαβάζω: "Πετυχαμε λοιπον να απομακρυνουμε τον ανθρωπο απο μεσα μας" και κουνώ το κεφάλι συναινετικά...

Η μουσική επιλογή σου ξεχωριστή! 5*
18/10 20:28  pol
Καλησπέρα παρέα!
Δε ψάχνω λογική μες στο παράλογο.Τουλάχιστο ας ακούσουν το σήμαντρο του λιωσίματος των πάγων!Θα μου πείτε οι παγωμένες ψυχές μπορούν ν'ακούσουν;
18/10 20:39  zyzzx
Goldmine εγω συνεχιζω να απορω μπρος στην αμαυρωση της ψυχης μας και τις δυνατοτητες της αγαπης μας.
Δεν μπορω ακομα και σημερα να κατανοησω ποια ειναι η πλεον καταλληλη βαθυτητα χρωματων και συναισθηματων που ενωνουν αυτες τις ακραιες αντιθεσεις.
Γι αυτο θα αρκεστω στο σιγανο ψιθυρισμα του πυκνου δασους , στο κελαρυσμα του ρυακιου, και στο χτυπο της καρδιας του ζωντανου.

18/10 21:06  zyzzx
Pol ακουσε...
(Κινεζικο ποιημα)
Συγχωρα με, μικρο μου χορταρι
σε πατησα για μια στιγμη
με συνθλιβουν για παντα.

Αυτος ο πονος του ανθρωπου δεν τελειωνει ποτε.
Ο πονος της χαμενης ανθρωπιας.
Ο ρεαλιστικος πονος μιας ιδεατης πραγματικοτητας.

Τοσο απεραντος ειναι ο ανθρωπος.
Εμεις ομως εχουμε τα ορια μας.
Σε αυτο το καμπυλωμενο συμπαν, και στο παλμικο απειρο της αφης. Ο χρονος παγιδευεται στα υψηλα ορυχεια του πνευματος.
Οπου τα αβατα ωχριδια , η μοναδικη μας εισοδος στον υπαρκτο κοσμο. Μας αφαιρουν το δικααιωμα προσεγγισης.
Μονο εκει μακρια στον υπεροχο κοσμο των αγνων ψυχων . Τον κοσμο των απλων ,των πρωτογονων ανθρωπων ελαμψε ο ηλιος στην γη.
Τοτε ειναι η στιγμη που ζωντανευουν τα αβατα μυχια του ανθρωπου.
Τοτε ο ανθρωπος γινεται ενα με το συμπαν.
Και δεν αναγνωριζει πλεον την διαφορα.

Η αμαυρωση, ειναι η κατασταση που βρισκεται η ψυχη μας οταν αντιλαμβανεται την μακρινη πορεια που εχει παρει απο το μονοπατι της ανθρωπινοτητας.


Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι