Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Υπεροχε Μετοχε!
1262 αναγνώστες
Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2008
10:26

 

Ξυπνα νεκρο χαμογελο, φωτισμενο απο μπλε ξεφτισμενο καρμπον!

Τρεις ορχιδεες γεματες δροσια απλησιαστες, απο τον οχλο και την πολυβουη μαζα. Κρεμονται διπλα στον γκρεμο . Απιαστες απο τις ταναλιες του χρονου .Αφθαρτες απο την απληστη μυρωδια ,που μεθαει νεκρους και ζωντανους . Ομοιες με την απτερη θεα της νικης. Ετοιμες να πεταξουν εκει μπροστα απο τους ωκεανους της ψυχικης οπταυταπατης τους. Πατωντας στα ημερα μονοπατια των αστρων, με την διψα για αιμα στα χειλητους .Περιμενουν κι αναριγουν σε καθε αδυναμο φυσηγμα της αυρας σκαλωμενες στην ακτη,εκει πανω για παντα. Μεχρι την αμοιρη ωρα που θα πεταξουν μακρια τα βελουδινα πεταλα σε ενα αγριο χορο της σοφης ορθοπλαγιας. Με τις αερινες πιρουετες τους θα πεσουν μονομιας στο χαος Αφοβα θα γεμισουν την αυγουλα με εκσταση ανεκπληρωτης χαρας. 

Κοιμησου τωρα εσυ ναρκωμενο ,γκρι χαμογελο, στο ασπρο ποταμι του φωτος!

Τωρα ,αχ τωρα, ειναι χαρουμενο κι ευτυχισμενο πεταει πανω απο τα βαθεια τα μπλε νερα!...

Υπεροχε μετοχε της αγνης ζωης υψωσου,  απαλη ανασα , ροδινη αστροφεγγια, μακρυφτερε αετε! Υπεροχε ! Σε αυτην και στην αλλη ζωη ομοια πετας.

Μεσα  στις τροχιες των αγεννητων αστρων. Κρυβεσαι ψηλα!

Τους δρομους των λογισμων μας, που πνιγονται με την καυτη λαβα εξαερωνεις.

Τωρα και για παντα ,στην ραχη της μονοκοκκαλης σκιας σου, σηκωσε μας πανω απο τον χρυσαφι οριζοντα.

Ελευθερωσε μας στον ονειρεμενο κοσμο της αδολης αληθειας.

Με ενα σου φτερακισμα στον γυμνο αγερα!

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
1/6Λυρικο Περιεχομενο
Σύνδεσμοι