Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Πετρελαικη Κηλιδα
1070 αναγνώστες
Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008
14:33

 

 

Τι να πρωτοθυμηθει απο την ζωη του την κουτσοστραβωμενη, την οριοθετημενη εξω απο τον κυκλο των ανθρωπων.

Μηπως τους αδαμαστους ουρανοξυστες. Και εκει, αυτος, οταν οι αλλοι πηγαινοερχοντουσαν με τα ανσασερ ,τις σκαλες διαλεγε. Ο οστεοστωικος βαλες της οικοσαπουνοφουσκας.

Τα προικατα κοριτσα με τα ανθη τους τα φοβισμενα, τριγυρνουσαν με τα κοττερα και τις πορσε. Κι αυτος , περπατουσε αναλαφρα με τις πατουσες του να βουλιαζουνε στην λασπη. Περιμενανε κι αυτες ενα του βλεφαρισμα, μα ο αμετανοητος αλλου κοιτουσε, τα βουνα , τα σπασμενα συννεφα στις κορφες τους.

Οι πνευματικες επιτυχιες των συναδελφων του, ερχοντουσαν η μια πισω απο την αλλη. Εκεινος παρακολουθουσε την υπεροχη σταδιοδρομια τους με χαμογελο . Επιβεβαιωνε τον εαυτο του για την δικια του επιλογη. Την χειρωνακτικη εργασια, την λυτρωση ,απο την κοινωνικη ,την ψευτικη αναγνωριση.

Τις περισσοτερες μερες της ζωης του περνουσε μπροστα απο τις αδιαφορες, ενδιαμεσες, ναρκωμενες υπαρξεις. Ενω εκεινος μετρουσε και λογαριαζε ολες τις μικροχαρες της ζωης. Τα αθλια λεπτα της αναμονης στο μετρο, στο δρομο, εμοιαζαν οασεις πνευματικης αναγεννησης.

Χαμογελουσε διαρκως απο μια ακατανικητη θερμη, μια δυνατη ελξη ευτυχιας τον περιεβαλλε σαν μανδυας δεσποτικος. Η ικανοποιηση του ηταν να γεμιζει το καθε μικρο χωρο και χρονο με χαρα.

Τι να πρωτοθυσιασει απο την ατελειωτη μνημη του;

Για να βρει λιγο χωρο, για αυτο το υπεροχο νεο, πολυδιαφημισμενο αυτοματο ον.

Το μαγικο ον αυτο, ηταν η συμπυκνωμενη απολαυση της  ζωης, το νεκταρ το ζωοποιο!

Μια ατελειωτη και ακατανικητη δυναμη μεσα στο αυτοματο ον, η ιδια η ζωη του εγνεφε. Η τωρα η ποτε!

Μα το μυαλο του κολλησε παλι στο χρονικο διαστημα, αναμεσα στις δυο ζωες. Την ζωη και τον θανατο.

Δεν χρειαζοτανε να διαλεξει, το ειχε κανει τοσα χρονια πριν αλλος γι αυτον!

Ο μικρος , μικρος του φιλος.Η  αγνη καρδια.

Η ασυγχωρητα ,αδεια ζωη του, στον ιδιο τον εφιαλτικο κοσμο του.

Στιγματισμενος θα ζουσε μια ζωη. Μια πετρελαικη κηλιδα αυτογνωσιας ξεχειλιζε απο μεσα του, και μολυνε τα παντα.

Επρεπε να κρυβεται απο τον ιδιο του τον εαυτο συνεχεια ,απο το αυτοματο ον ,απο την εξουσια του!

 

 

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
16/1Γλυκια Νεφερτιτη
Σύνδεσμοι