Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Αγαπημενες Μετοχες
1360 αναγνώστες
Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2008
10:23

 

 

Τον συρανε αγρια εξω απο το μαυρο δωματιο. Τα μισα του ρουχα σκιστηκαν , εμειναν κολλημενα πανω στην ξεραμενη κρουστα απο αιμα, στο χαλασμενο τσιμεντινο πατωμα του κελιου του.

Τι δωματιο, μια παμπαλαια δεξαμενη ηταν, κι απο πανω καρφωμενα ανακατα ελλενιτ. Γυρω-γυρω ,πυκνα περασμενα ,σταυρωτα ,αγκαθωτα σκουριασμενα συρματα, με καρφωμενους πανω τους, αγαθιαρηδες αγριοποντικες, που σταζανε φρεσκο αιμα. Το ιδιο αιμα ,με το δικο του ,αχνο και ζεστο σαν την γλυκεια ντοματοσουπα της γιαγιας. Ποσες φορες δεν αηδιασε που χρειαστηκε να ρουφηξει λιγο απο αυτο το σπλαγχνικο ποτο. Ετσι δεμενος οπως ητανε πισθαγκωνα, με την μυτη του στο πατωμα, σπασμενη ,μαλλον διαλυμενη να πουμε καλυτερα.

Εψαξε με τα μισοκλειστα ματια του να δει μεσα απο τις σκιες, τι καινουργιο μαρτυριο του ετοιμαζανε, οι επιτηδειοι βασανιστες. Μα δεν εβλεπε τιποτα αλλο απο τις χαιρεκακες φατσες τους να τον περιγελουν και να το εξευτελιζουν με λογιων-λογιων βρισιες. Οχι, απο οτι φαινεται σημερα δεν θα ικανοποιουσε τις διεστραμμμενες σεξουαλικες επιθυμιες τους. Σημερα δεν θα τον χτυπουσανε με τα παραξενα εργαλεια τους . Δεν θα του ξεριζωνανε νυχια, δεν θα του βγαζανε τα δοντια, ουτε θα του τραβαγανε τουφες απο τα μαλια. Σημερα κατι αλλο τον περιμενε, κι αν διεκρινε καλα απο τις σατανικες αναλαμπες στα ματια των δημιων, κατι πολυ πιο ασχημο τον περιμενε. Εκεινη την ωρα ακουσε μια πορτα να ανοιγει, και ανθρωποι με μακριες ασπρες ρομπες ιατρικες μαλλον, η απο καποια περιεργη αιρεση, τον πλησιασαν. Του χαμογελουσαν, φαινοντουσαν φιλικοι, και του ειπανε πως ειχε γινει ενα τραγικο λαθος . Και πως σε λιγες μερες θα τον ειχανε κανει σαν καινουργιο. Να μην στενοχωριεται καθολου, ολα πια ειχανε τελειωσει,θα ητανε ελευθερος. Μονο που θα επρεπε να διευθετηθει και μια τελευταια λεπτομερεια. Δηλαδη, μιας και αυτος δεν θα μπορουσε να πληρωσει ολες αυτες τις πανακριβες επεμβασεις τους. Θα επρεπε να τους ξεπληρωσει υπηρετωντας τους, για το καλο της επιστημης βεβαια!

Ειχανε φτιαξει αυτα τα μοναδικα μυαλα, μια καλα απομωνομενη σφαιρα στην οποια οι συνθηκες διαβιωσης θα ηταν ακριβως οι ιδιες με αυτες που ζουσε ο ανθρωπος το δευτερο ημισυ του εικοστου πρωτου αιωνα. Εκει μεσα ο ανθρωπος μας θα μπορουσε να γευτει ολα τα ατελειωτα αγαθα που μπορουσανε να εχουνε οι ανθρωποι εκεινης της καταστροφικης περιοδου.

Το πειραμα ειχε μεγαλη αξια για τους σοφους, γιατι ισως ετσι θα μπορουσαν να εντοπισουν για πρωτη φορα και στην πραξη, αυτη την ακατανοητη γι αυτους μεταλλαξη που υπεστη το ανθρωπινο ειδος εκεινα τα χρονια. 

Ο ανθρωπος μας οπως καταλαβατε ηταν ο μοναδικος απο το ανθρωπινο ειδος που δεν ειχε υποστει αυτη την καταστροφικη μεταλλαξη. Γι αυτο ειχε κατηγορηθει εξαλλου στα ανωτατα δικαστηρια, γιατι δεν μπορουσε να ακολουθησει τους αυστηρους βιολογικους κανονες που ειχανε θεσμοθετηθει ,και ειχανε σκοπο τους να ξαναγυρισουν τον ανθρωπο στο προηγουμενο σταδιο εξελιξης.

Τωρα λοιπον αυτος θα γινοτανε το εξιλαστηριο θυμα πολλων γενεων απο αδικοχαμενες ψυχες.

Και εκεινος ρωτησε αδιαφορα ,ετσι απλα και ψυχρα " θα εχω και τηλεοραση;"

Τα ματια των ασπρων σοφων γυαλισαν, και τον ρωτησαν με περιεργεια, γιατι την θελει τοσο πολυ.

" Μα για να παρακολουθω της αγαπημενες μετοχες μου!"

Απαντησε.

Και αμεσως οι ασπρουδεροι σοφοι αρχισαν τα πειραματα με τις τιμες των μετοχων. Ειχανε πολυ δουλεια μπροστα τους. Ητανε τοσο ευτυχισμενοι απο την αυρα σοφιας που τους περιεβαλλε και τους προσεδιδε μια μεγαλωσυνη τετοια, που τους εκανε και ξεχωριζαν απο την πλεμπα.

Μελετηστε αμεσως τις μετοχες, πρωτη μας προτεραιοτητα λοιπον. Αυτες μπορει να κρυβουν το μυστικο της εξελιξης μας σε ανθρωπους!

 

  

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
1/6Λυρικο Περιεχομενο
Σύνδεσμοι