Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Μηχανικα Χειλη
1328 αναγνώστες
Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2008
11:58

Hannah Jones had to plead her case from her hospital bed

'I've been in hospital too much. I've had too much trauma associated with hospital," Hannah Jones said...

After her chemotherapy treatment began, she was diagnosed with a heart muscle disease called cardiomyopathy - a hole in her heart caused by a high-strength drug she had been given to kill off an infection.

"I'm not a normal 13-year-old," Hannah told the Daily Mail. "I'm a deep thinker. I've had to be, with my illness. It's hard at 13, to know I'm going to die, but I also know what's best for me."

 

Εμεινε εκει περα μοναχος με την εφημεριδα ανοιχτη πανω στο τραπεζι. Το μικρο παιδι ,επειτα απο αδιακοπα βασανιστηρια, στα καθως πρεπει νοσοκομεια. Αναζητει με μεγαλυτερο παθος τον θανατο απο την ζωη.

Της τρυπησαν την καρδια χωρις δισταγμο. Πουλωντας οπως παντα τις ψευτικες ελπιδες τους.

 Μα δεν εφτανε αυτο, τωρα θελουν να συνεχισουν ωστε αυτη η ασυδωτη μηχανη τους να συνεχισει να κατακαιει καθε ζωντανη αξιοπρεπεια μεσα στην ιδια την πηγη της ζωης.

Το μικρο κοριτσακι μας βλεπει ετσι απλα,και με την σαφηνεια της μας απογυμνωνει απο ολες μας τις δικαιολογιες.

Ναι, ηταν τυχερη η ηταν ατυχη. Αυτο θα λενε  πως εφταιγε!

Κι ομως μεσα απο ολες αυτες τις αντιξοοτητες προβαλλει το μικρο της αναστημα μπρος στα μεγαθηρια του πολιτισμου μας.

Και μας καθηλωνει με το βλεμμα του πιο γαληνιου μελλοθανατου, με την αναλαφρη ψυχη που δεν γνωριζει απο παθη. Παρα μονο την ζωη που της χαριστηκε στα κρυφα. Αυτη την ιδια ζωη που οι γυρω της δειχνουν να μην καταλαβαινουν.

Οχι, καθως σκεφτοτανε ολα αυτα, δεν μπορεσε ουτε να δακρυσει. Ηταν φαινεται κι αυτος μεσα στην μεγαλη παρεα της αδιαφορης μαζας.

Κι ετσι οπως σηκωσε τα ματια παλι αντικρυσε τον ιδιο αστεγο εξω απο το παραθυρο. Και παλι αναρωτηθηκε, πως μπορουσε τοσα χρονια να επιβιωνει εκει εξω, μετα κρυα και τις βροχες, την παγωνια και το χιονι.

Και τοτε ενα δακρυ φανηκε στην ακρη των ματιων του. Πιεσμενο απο μια ανικητη ψυχικη ορμη. Ηταν σαν να ομολογουσε ποσο παγιδευμενη ενοιωθε την ψυχη του. Και ποσο πολυ ηθελε και αυτος να νοιωσει ελευθερος πανω στο αρμα του αληθινου αυτοματου. Μεσα στην πραγματικη πηγη της ζωης να ξαναγεννηθει.

Εφυγε , βγηκε εξω να ξεδιαλυνει τις σκεψεις του. Ενας υπεροχος ηλιος σκεπασε το σωμα του ,και χυθηκε αμεσα η ληθη στα μονοπατια της ψυχης του.

" Αχ εσυ, μονο εσυ μπορεις!" ειπε χαμηλοφωνα κι αναστεναξε σφιγγωντας τα χειλη μηχανικα ...Περπατωντας στην υπεροχη λιακαδα του.

"Δεν υπαρχει ελπιδα λοιπον καμια ελπιδα μακρια απο την ομορφια σου!"

"Με εχεις ολον δικο σου οποτε κι αν θες, γλιστραω μεσα σου σιγα-σιγα μεσα στην ανειπωτη ομορφια σου!"

"Το Αυτοματο μητερα ειδες με περιβαλλει με την υπεροχη ,υπεροχη πανδαισια του!"

"Κι εγω δεν εχω το κουραγιο να ριξω μια κλεφτη ματια να το δω! "

Σκεψεις ατελειωτες σκεψεις ξεχειλιζαν απο το μυαλο του θολωνοντας ολο και περισσοτερο  την χρυση ανταυγεια του ηλιου, πανω στα κρυα πλακακια του μονοδρομου.

 

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

14/11 19:35  Goldmine
Καλησπέρα!
Δεν αντελήφθην έγκαιρα την αλλαγή επωνυμίας του οίκου σας!
Είναι συγκλονιστικό το θέμα και υποβλητικό το μουσικό κομάτι!

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
23/9Χωρις Φραγμους
Σύνδεσμοι