Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
αΛι αΛι
2231 αναγνώστες
Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008
10:05

"Αλι, αλι, και τρις αλι,παλι νοτιας φυσαει!"

Φωναζε η καλυτερα εσκουζε σαν μια βραχνιασμενη καρακαξα ο Αλη Πασας κοιτωντας την αγαπημενη του λιμνη με τα πολλα νι.

"Δεν το αντεχω το μαρτυριο αυτο, δυο βδομαδες πανε τωρα και δεν λεει να σταματησει.Με επιασε και ο σβερκος μου και μου χτυπαει ο πονος αλυπητα μια στο ακριανο μου δοντι και μια το δεξι μου μιλλιγι. Αχ,αχ αχ εγω βογκαω και εσυ χαμογελας."

Και ηταν αληθεια ,η γοργονα του, μια  ψευτονταρντανα Ελληνιδα που την λεγανε Νιτσα.Μια ξελιγωμενη και ξιπασμενη με την πολυτελεια ,μια αξεπεραστη στην μικροπρεπεια αντρογυναικα .

Οταν η Νιτσα εδεσε κομπο, με τον τροπο της, τον Αλη της, μετα ραχατευε απο το πρωι μεχρι το βραδυ στο χρυσοστολιστο κλουβι της.Με ενα χαμογελο τον προυπαντουσε παντα,σε καθε του στριμαρα και παραξενια.Με ενα χαμογελο εγκαρδιο εξωτερικα, μα σατανικο και ακρα ειρωνικο εσωτερικα.Αν λεμε, αν ηξερε πως θα κληρονομουσε τα πλουτη του Αλη, χωρις πολλα παρατραγουδα, θα τον εσφαζε στον υπνο του, στο λεπτο.Αλλα που τετοια τυχη. Ναι τετοια ηταν η Νιτσα, μια αληθινη Πατριωτισσα.

Μα το προβλημα ηταν πως του Αλη ο σβερκος ειχε στιψει ολα τα ζουμια του και ειχε πετρωσει, καθιστωντας τον ανικανο να κατεβασει γουλια-γουλια μια κουπα ζεστου καφε, με την αριμανια κινηση του πλαδαρου του βραχιωνα να ακολουθει τον αειθαλη χορο της ευδαιμονιας.

Τα βλεφαρα του δακρυσαν.Δακρυσαν απο ιδρωτα, ιδρωτα αγωνιας ,γεματο απο κατι σαν κιτρινιαρικο λιπος,για την χαμενη του νιοτη.Και απεναντι του το κρεμασμενο χαμογελο στα χειλη της καλης του δεν τον χαροποιουσε πια.

Οχι, οχι αλλο πια!

Ετσι, μια μερα απο αυτες τς δυσκολες, με τον δυνατο νοτια να φυσαει συνεχως και ανελεητα.Τον επλησιασε ο Γιουσουντης,ενας γκαβος, μισοαλλοιθωρος,καμπουρης και γλοιωδης κατα τα αλλα τυπος λεγοντας.

-Αλη σαν θες να ξανανοιωσεις ακουσε τι θα σου πω και μην με διακοπτεις. Θα στειλεις το πιο πιστο απο τα παλληκαρια σου με αρκετα χρυσα λιροπουλα στα συνορα της Μολδοβλαχιας. Εκει θα συναντησει τον κυριο Ρομπερτ Ford, και θα του ζητησει σαραντα απο τις θεραπενιδες συλφιδες του.Τον Ρομπερτ Ford ακουσες. Μονο αυτες μπορουν να κανουν καλα τον σβερκο σου, μια για παντα...

...Ο Ρομπερτ Ford σηκωθηκε εβγαλε το πιστολι του και τραβηξε τον κοκκορα με ενα απαλο κλικ. Το πιστολι γυαλιζε ,ηταν πεντακαινουργιο. Γυαλισε και μεσα στο γυαλι του πινακα που καθαριζε ο ηρεμος κατα τα αλλα Τζεσσε Τζαιημς. 

Ο δειλος Ford θεωρησε πως τον ειχε ευνοησει η τυχη. Ο Τζεσσε πριν λιγο ειχε αφησει τα πιστολια του στον καναπε, και ειχε ανεβει και καλα να καθαρισει εναν πινακα στην αλλη ακρη της σαλας.Μεσα στο γυαλι ειδε καθαρα το ομορφο οπλο που ειχε ο ιδιος χαρισει στον δειλο Ρομπερτ Ford,να τον σημαδευει.

Περισσοτερο απο ολα στον κοσμο σιχαινοτανε την κακη κατασταση της υγειας του, και ηξερε πολυ καλα πως του εμεναν λιγες μερες για να συναντησει απο φυσικα αιτια τον δημιουργο του.Διαλεξε λοιπον τον θανατο απο το ομορφοτερο οπλο. Κατευθυνε το χερι του δειλου Ford ,με τον φοβο του θανατου.Και επειτα τον αφησε μονο του να πατησει, αυτος ο δειλος, την σκανδαλη .Ακομα και με ανεβασμενο τον κοκκορα. Μισες δουλιες δηλαδη τιποτα σπουδαιο. Θα τα καταφερνε ,ηταν σιγουρος ο Τζεσσε.

Η σφαιρα εφυγε μα το μυαλο του δειλου Ρομπερτ εκανε ξαφνικα πισω. Απλωσε το ελευθερο χερι του, ετσι ωστε αν ηταν δυνατον να σταματουσε την σφαιρα. Το ειχε ηδη μετανοιωσει.Μα η σφαιρα προχωρουσε αργα-αργα προς το κυκλικο της στοχο. Το μαυρο κεφαλι του Τζεσσε.Τον μοναδικο ανθρωπο που αγαπουσε με ολη του την δειλη ψυχη.Η σφαιρα προχωρουσε στα αδιαβατα λιβαδια της ελευθεριας της. Και ο Ρομπερτ ηταν ανικανος να την σταματησει.Ο Ρομπερτ πατησε την ενδιαμεση ζωνη της ζωης με τον θανατο. Ενοιωσε μεμιας Θεος μεγαλος δυνατος!Και με την δυναμη του αυτη την θεικη ζητησε να σταματησει η σφαιρα. Μα ηταν πλεον αργα αυτη ειχε περασει μεσα στο κρανιο του αγαπημενου του ηρωα ,και το ειχε σπασει σαν αδυναμο τσοφλι.

Επρεπε να φυγει επρεπε να κρυφτει μα αυτος καθοτανε εκει ανημπορος και δυστυχης.Μια αβυσσος ανοιξε διπλα του ξαφνικα βρηκε την ευκαιρια και χωθηκε να κρυφτει. Ετρεξε- ετρεξε μυριαδες χιλιομετρα και βρεθηκε στην ακρη της. Στα εδαφη της Μολδοβλαχιας.Εκει το αμοιρο σωμα του ηρεμησε λιγακι. Οι ανθρωποι ηταν εντελως διαφορετικοι. Προσπαθησε ομως να τους μοιασει για να μην τραβαει τις υποψιες.Καιεμεινε εκει για παντα. Γνωρισε τις ομορφες κοπελλες της περιοχης. Γιατι αν και δειλος ηταν καταπληκτικος καταφερτζης με τις γυναικες.Μαλιστα πολλες απο αυτες αφου ξελογιαστηκαν πρωτα μαζι του, τις εστελνε για εκπαιδευση σε μια κοντινη χωρα. Και μετα την σκληρη εκπαιδευση κατευθειαν στην δουλεια.

Οταν εφτασε στα μερη του, ο Γκεν, ο πιστος ακολουθος του Αλη, και ακουσε πως γυρευε σαραντα απο τα στολιδια του. Ετριψε με εβραιικη χαρα τα χερια του, για την γερη μπαζα που τουρθε ουρανοκατεβατη. Εδωσε μια γερη σφαλιαρα στον Γκεν ετσι για καλο κατευωδιο, και τον εστειλε πισω στον Αλη Πασα.

Οι σαραντα υπεροχες γυναικες οτα φτασανε στο σαραι το πρωτο τους μελημα ηταν να κανουν καλα τον Αλη.Μα ελα που ζηλεψε η Νιτσα, ετσι απο εγωισμο ,και  απο τοτε εβαλε σκοπο της ζωης της να τις διωξει, μια και καλη απο εκει.

Για κακη της τυχη ο νοτιας σταματησε να φυσαει και ο σβερκος του Αλη κουνηθηκε δυο τρεις φορες.Αυτος αμεσως πιστεψε πως οι ξενες ειχαν κανει το θαυμα τους. Και αρχισε να κανει απιθανα δωρα σε ολες.Μαλιστα εστειλε και ενα σακκι λιροπουλα ,για δωρο,στον δειλο Ρομπερτ.

Η Νιτσα δαγκωσε τα χειλια της μεχρι να τα ματωσει απο την λυσσα. Και καλεσε για βοηθεια την καταπληκτικη στις μηχανορραφιες Ντια.Καθισαν εκει μαζι και στιβανε τα βρωμερα μυαλα τους ,για να βρουνε μια λυση .

Και ως εκ θαυματος βρηκανε την πλεον καλυτερη λυση. Να τις παγιδεψουν με τετοιο τροπο ωστε  ο Αλη να πιστεψει πως θελανε να τον σκοτωσουν. Πως ειχαν  τετοιο σχεδιο πονηρο!

Και πραγματι το πετυχαν, με την συνδρομη της βοηθου τους της Κολ .Εκαναν το Αλη να πιστεψει πως οι αγαθες θεραπενιδες θελανε το κακο του. Οταν ειδε την σπαθα ο Αλη κατω απο τα μαξιλαρια δεν τουμεινε καμια αμφιβολια.

Τις απομονωσε σε ενα πυργο ψηλο μεχρι να τις συνοδεψει στην παραδειγματικη τους εκτελεση.Μα επειτα μετανοιωσε και σκεφτηκε να τις πουλησει σε αλλους πασαδες και αγαδες.

Τοτε εμφανιστηκε εκεινος ο αθλιος Γιουσουντης το βλεγδυμα ,ο κοντος και αλλοιθωρος, ο καμπουρης και συμφοριασμενος μεσαζων, που ειχε μεσολαβησει εξ αρχης στην αγορα,και τελικα,επειτα απο μερικες σατανικες μηχανοραφιες  δεχθηκε να τις ξανααγορασει.Βεβαια σε κατωτερη τιμη αλλα τι πειραζει,ο γλυκυτατος Αλη θα γλυτωνε  την αβασταχτη γκρινια και γκαντεμια της Νιτσας.

Οι κοπελλες σαν ακουσαν τα μαντατα, κοιταχτηκανε με αγωνια και με ενα νευμα σιωπηλο αποφασισαν για την μοιρα τους.Εδεσαν τα μακρια τους φουστανια η μια στην μεση της αλλης και προχωρησαν στην μεγαλη μπαλκονοπορτα που εβγαινε πανω απο την λιμνη με τα πολλα νι.Με μια αερινη κινηση σαν να ξεκινουσανε ενα αεναο πεταγμα, φυγανε και πεταξανε μεσα στο μαυρο βυθο, στο γλοιωδη μα και περηφανο Αδη.

Φυγανε οι ομορφες κοπελλουδες,ολες νεες, κερασια κοκκινα,αμειλιχτα πεισμωμενες, μα και ασυγχωρητα πληγωμενες.Και η λιμνη τις σκεπασε με τα πολλα νι της. Τις αγκαλιασε ετσι στοργικα με την αγαπη της μαννας. Και αυτες αθανατες πια στα κρυα νερα ζουν και βασιλευουν, ιδιες θεες.

Και καπου-καπου οταν φυσαει νοτιας ακουγεται ενα γλυκο ψιθυρισμα στον αγερα " Αλιιι, Αλιιι." 

Για οσους γνωριζουν και ξερουν, ολα καλα. Ολοι οι αλλοι ομως αναριγουν και νοιωθουν εναν υπογειο φοβο να τους περικυκλωνει.

Μαλιστα λενε αυτοι που τα αυτια τους ακουνε μακρια. Πως στο τελος ακουγεται και ενα επιμονο Σσσσσσσ...

Για αυτους που ξερουν, σαν τον Ρομπερτ Ford καλα ειναι.Για τους αλλους, ποιος θα κατσει να τους εξηγησει πως αυτο το σι δεν ειναι τιποτα αλλο παρα το ενα απο τα δυο σι του ονοματος Τζεσσε.

Αυτο το σι που δεν μπορεσε  να σκοτωσει ο δειλος Ford.

 

 

 

 

    

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

12/12 12:12  Swearengen
A, εξαίρετο, Σοπέν, Nocturne, έργο 9, αρ. 2, από τα αγαπημένα μου.
Θα σκέπτεστε τώρα : «-Μα καλά, το θηρίο, είναι δυνατόν ν’ αναγνωρίζει κλασσικό (ρομαντικό καλύτερα) συνθέτη και έργο με τόση ευκολία ?»
–Μα καλά, δεν έχουμε πεί επανειλημμένως ότι ο Swear ξέρει τα ΠΑΝΤΑ, σε οποιοδήποτε τομέα ? ‘Ένα μοναδικό φαινόμενο γνώσεων, ανεξήγητο μέχρι σήμερα, ακόμη και από μένα τον ίδιον.
Πάντως, από τις Nocturnes, η υπ’ αρ. 20 παραμένει η απόλυτη επιλογή μου, διαχρονικά.
http://www.youtube.com/watch?v=RoQzJVxLucs

ΥΓ: Περάστε αν θέλετε το κείμενο από έναν διορθωτή, βρίθει ορθογραφικών λαθών.
ΥΓ: Η σκηνή της περιγραφής της δολοφονίας του Jesse James, μάλλον ανακριβής. Εν προκειμένω, κατ’ αντιγραφήν της αντίστοιχης σκηνής της ομώνυμης ταινίας. Κάπως έτσι τον έφαγαν, αλλά όχι ακριβώς έτσι. Ναι, ΚΑΙ αυτό το ξέρω. Όπως και τα πάντα.
12/12 12:34  zyzzx
Αν και η μαμα μου μου εχει πει να μην μιλω σε ξενους σημερα θα κανω μια εξαιρεση.
Και θα πω, πως αυτοι που πιστευουν πως τα ξερουν ολα, καλα ειναι να μην το πιστευουν οι ιδιοι τουλαχιστον.
Τα ορθογραφικα αν ειναι προβλημα μεγαλο, ζητω συγνωμη, γιατι ολα τα γραφω απευθειας στο μπλογκ, και δεν τα διορθωνω.
Αυτο ομως που με ενδιαφερει περισσοτερο και γι αυτο θελω να μιλησω.
Ειναι αν πραγματι σας εκανα ,εστω και λιγο, να αγαπησετε αυτη την ωραια λιμνη με τα πολλα νι.
και το ενα σιγμα.
Τοτε θαχει πετυχει τον στοχο του το αρθρο.
Αν οχι τοτε τα ορθογρφικα λαθη δεν εχουν καμια μα καμια σημασια.
Χαιρομαι που απαντησατε.
Αν και δεν καθομαι πολλες ωρες επανω απο αυτο το μπελα.
12/12 12:50  elenitsa 1
"...μια ακρα μικροπρεπης αντρογυναικα ".
"Με ενα χαμογελο εγκαρδιο εξωτερικα, μα σατανικο και ακρα ειρωνικο εσωτερικα".

Ευτυχά που επεσα σε συγγραφεα ολκης.Ευτυχά.
12/12 12:58  zyzzx
Zyzzx -5* καταλαβα,καταλαβα.
Για το "ολκης" ανοιξα λεξικο. Αρα δεν ειμαι σιγουρα συγραφεας.
Η ειμαι με ενα (γ) λιγοτερο ,ποιος ξερει.
12/12 13:13  groyma stella
Καπου βρε παιδια κανας ψυχιατρος υπαρχει?
12/12 13:17  zyzzx
Please dear, tell me, what is the problem!
12/12 13:24  groyma stella
Hρθε η ωρα μου κι εγω
ονομα ν αποκτησω
μη μου ζητατε να το πω δεν θα το μαρτυρισω
Αν σας αρεσει το στριπτιζ
ιδου η ευκαιρια
θα δειτε ολη τη σκηνη
χωρις λογοκρισια.


Αφιερωμενο σε σενα.
12/12 13:29  zyzzx
Thanks.
I feel again, gregarious tendencies.
12/12 13:33  periscopio
Υπό τους θεσπέσιους ήχους του Chopin, θα πώ απλά όπως το νοιώθω : Η σύλληψη κι΄η πρόσληψη ενός λογοτεχνικού κειμένου όπως και κάθε έργου Τέχνης είναι υποκειμενική.
Καλό μεσημέρι και καλό ΣΚ
12/12 13:41  groyma stella
Ε τι να κανουμε λιγοι ειναι οι νοημων αυτο ελειπε.
12/12 13:41  Benign-Man
και οι πιο ραφινάτοι που κάποια στιγμή ταυτίζονται με τον Ford, κανείς τους δεν υποπτεύεται πως σε λίγο θα γίνουν ένα μικρόβιο στον οργανισμό. Ολοι κι εκείνοι γιατί κάποιο δυσαρμονικό τους παιδεύει. (νάναι αυτό αυτός;)
12/12 13:49  zyzzx
Periscopio
Have a nice weekend!
12/12 13:52  haros
περισκοπιο..η συνθεση κειμενων ευθεων επιθεσεων σε μπλογκερς(τριων αρθρων μεχρι τωρα,δεν ξερω προηγουμενως)με μια αχλη αβεβαιοτητας και μπουρδοκουλτουρας,εκτος του οτι κρυβουν απεραντη δειλια και υστερια(μια και γινονται εν πολλοις απροκλητα και με μονη αιτια την ζηλεια για την αναγνωσιμοτητα των ανωτερω και την μη αναγνωριση του γνησιου συγγραφικου ταλεντου του επιτιθεμενου απο το...κοινο)εχει σαν συνεπεια την υποτιμηση της νοημοσυνης των αναγνωστων,οταν ο αρθρογραφος αναρωτιεται φωναχτα...<ποιος ,εγω?>,<δεν ειπα κατι κακο εγω,παρεξηγησατε>φυσικα,κανεις δεν ειναι τοσο ΗΛΙΘΙΟΣ ωστε να πιστεψει την..αποποιηση ευθυνων..επομενως,με δεδομενο οτι ηλιθιοι δεν υπαρχουν,να συμπερανω οτι απλως υπαρχουν φιλοι που εχουν μαζεμενα αρνητικα συναισθηματα για τους ανωτερω,αλλα επειδη δεν εχουν το θαρρος να τα εκφρασουν ευθεως,προτιμουν να αυτοεμπιπτουν στην ανωτερω κατηγορια..
12/12 13:53  zyzzx
"και οι πιο ραφινάτοι που κάποια στιγμή ταυτίζονται με τον Ford, κανείς τους δεν υποπτεύεται πως σε λίγο θα γίνουν ένα μικρόβιο στον οργανισμό. Ολοι κι εκείνοι γιατί κάποιο δυσαρμονικό τους παιδεύει. (νάναι αυτό αυτός;)"
Α αυτο μου αρεσε θα το μελετησω περισσοτερο.
12/12 14:06  Benign-Man
σίγουρα. γιατι και ο Αλή είναι ο τρομερός που εξουσιάζει και που χώνεται στις ρίζες των τριχών του για να κρυφτεί.
12/12 14:28  zyzzx
Λοιπον μιας και ειμαι ακομα πανω απο τον μπελα.
Θα πω πως ο Χαρος εχει δικηο λιμπιστηκα τα νουμερα που μετρανε εκει πανω δεξια.
Αν μπορουσα βεβαια θα τα εβγαζα γιατι με βασανιζουν ειτε ειναι πολλα ειτε ειναι λιγα.Παντα μου λειπουν εμενα γιατι ολο θελω και περισσοτερα.


Ετσι επειδη οπως φαινεται εχω κλεψει καποιου την θεση απο τα δημοφιλεστερα.
Για λιγο καιρο,θα εκπεμπω ετεροχρονισμενα, μεχρι να φυγω απο τα δημοφιλεστερα.

Δεν θα φαινομαι στην 'frontpage' αλλωστε τι δουλεια εχω εκει, δεν ειμαι και κανενα σοβαρο οικονομικο μπλογκ.

Οι ελαχιστοι φιλοι μου ομως, μπορουν να με βρισκουν οποτε θελουν και παντα θα τους εχω στην μεταλλικη μου καρδια χαραγμενους με χρυσα γραμματα.

Ετσι και αλλιως εγω αγαπω δυνατα και λιγο,μονο ετσι μπορω.


12/12 15:42  Usοund
12/12 18:04  Nastybishop
Γειά σου μάγκα. Μασκαρεύτηκες καινούριο nick για να βρίσεις; Ουστ ρε ξεφτίλα.
12/12 18:53  zyzzx
Α ναι ο Ναστυ δικαιουται γιατι ειναι Ναστυ και μπισοπ βεβαια, βεβαια!
Δικαιουται βεβαια ειναι κυριλε τυπος.
Οσο για τους αγνωστους Χ οχι!
12/12 18:56  skynetflower
niiii
kyρια κυρια μπορω ανα μιλησω?
ο αδης ειναι και γλειωδης και περηφανος?
μη με σβησετε παλι κυριαα
12/12 18:58  zyzzx
Α ναι μηπως ξεχασα κανεναν;

Μμμμμμ... Α μπα!

Αυτος εχει ξεχασει τον εαυτο του καπου εκει αναμεσα στους υπεροχους ΗΧΟΥΣ του.

Ας ειναι καλα και αυτος ο Κυριος, γνωριζει απο κα λους τροπους.
12/12 18:58  Nastybishop
Μπα δεν έχω πρόβλημα. Αν θέλεις σβήσε και το δικό μου, δεν παρεξηγούμαι.
12/12 19:00  skynetflower
κυρια τελικα δεν εισαι ο τακης.
αυτος δε μεσβησε.
Νιιιι
γλειωδης και νιιιι περηφανος ε?
για σενα μιλας νιιιιι κυρια
12/12 19:01  skynetflower
?????????????????????
13/12 07:49  zyzzx
Αν ειναι τρελλο το ον τοτε σιγουρα θα ακολουθει και μια συγκεκριμενη μεθοδο. Οποτε οσα σχολια και να γραφετε δεν μπορειτε να πετυχετε τιποτα.

Δηλωνετε μοναχα τα αγελαια ενστικτα σας.Αυτα που σας εκτρεφει με μεγαλη στοργη η μαμα Δημοκρατια.

Ομως τι γινετε κυριες και κυριοι αν το Αυτοματο ειναι Λογικον.
Τοτε κυριοι και κυριες την βαψατε-με!

"Ποιος εισαι εσυ που μιλας
ενω το προσωπο σου ακομα δεν το ειδαμε

μασκες οσες θελετε
γυρω απο μενα και τον κοσμο

μασκες που μιλουν
μασκες που σιωπουν
μασκες που περπατου
μασκες που δεν φτανουν πουθενα
μασκες που γεννιουνται
μασκες που πεθαινουν
μασκες που μενουν
μια ζωη χωρις να ιδωθουν στο καθρεφτη
ποιος εισαι εσυ που σκονη σηκωνεις
πισω απ' το ονειρο και φευγεις
...μασκες ολων των χρωματων
μασκες αναριθμητες
που στις εκκλησιες και στα τζαμια
ενωπιον του θεου και του διαβολου
με τον χοιρο αλλαζουν προσωπο
και για μια ροδα οχηματος
ξεπουλαν την Ροζαφα και τον Σωκρατη...
Αλι Π.

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
23/9Χωρις Φραγμους
Σύνδεσμοι