Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Καπταιν Κερκ
756 αναγνώστες
Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008
10:12

Τι ειχε οπλισει τα χερια του;

Απο το πουθενα ,ενας κεραυνος κτυπησε την παιδικη, κατα τα αλλα, ψυχουλα του.

Σαν τελειωσε ο εξωαστρικος χορος των φωτεινων σκιων, πεταχτηκε απο το λαγουμι αλλοφρων, ξεχνωντας στο σκοταδι τον ιστορικα καταπαγωμενο εφηβο. Πηρε ενα σιδερο στα χερια του και εκοψε προσεκτικα τα σχοινια που δενανε το καραβοπανο πανω στην σκαλωσια.

Επρεπε παση θυσια να παρει αυτο το πανι μαζι του. Εκει πανω ειχε γραφτει με ασβηστα και αιωνια γραμματα το μυστικο της αχρονης νησιδας που τοσα χρονια μονο θεωρητικα ειχε καταφερει να προσεγγισει. Θα το κρατουσε λοιπον αυτο για αποδειξη. Θα το εβαζε κατω απο το προσκεφαλι του για να κατευθυνει με αυτο τα ονειρα του. Αυτα που θα τον εφερναν καποτε κοντα στον πολυαγαπημενο του θησαυρο.Το θησαυρο της γνωσεως.

Ενοιωθε τωρα πια σαν αληθινος πειρατης.Ετσι κι αλλοιως ειχε διωχθει απο ολα τα ανωτατα αξιωματα, που ειχε ευκολα αποκτησει.Σαν ενας απλος παρανομος.Ειχε παρει διαζυγιο απο την καθωσπρεπει κοινωνια.Και ειχε σιγουρα τιμωρηθει και με το παραπανω για τις ανατρεπτικες ιδεες του και την απρεπη συμπεριφορα του.

Επειτα βρηκε καταφυγιο και σωτηρια στην πατριδα του ,σε μια δουλεια που βριθει απο τους μικρους  φιλους του,τους μικροοργανισμους.Τι ευτυχια μεγαλη ητανε γι' αυτον να περιβαλλεται απο τους εκλεκτους αυτους φιλους της μικρης του πατριδας.Τι ευτυχια!Τι απιστευτη πολυποικιλοτητα!

Και τωρα μετα απο υπομονετικη αναμονη τοσων χρονων. Η θεα τυχη ειχε βαλει το χερι της και οι διαστρικες προεκτασεις των μικροοργανισμων ειχαν παγιδευτει επιτελους επανω στην επιπεδη επιφανεια του αθωου ,κατα τα αλλα, πανιου.Η μαγεια της στιγμης ειχε νικησει ολοκληρες σειρες αιωνιοτητων.

Μα καθως εκοβε ετσι αγαρμπα τα σχοινια ,και λιγο πριν αρχισει το μαζεμα.Τον ειδαν οι δυναμεις ασφαλειας απο μακρια και κατευθυνθηκαν προς το μερος του.Αυτος με προσοχη μαζεψε το πανι σε διπλες ,σαν να επροκειτο για ιερη σημαια .Και καθως καταλαβε πως κινδυνευε να αιχμαλωτιστει το εβαλε στα ποδια.Ετρεχε χωρις να βλεπει καλα καλα μπροστα του.Ομως ακουγε τις φωνες απο πισω του να πλησιαζουν ολοενα και περισσοτερο.

Ξζζζυυυζζζξ! Περασε συριζα απο μια γωνια και αμεσως μετα ενοιωσε ενα γλυκο πονο στο κεφαλι.Το μαυρο σοκκακι ,θαμπωσε ολο απο γκρι, στα ματια του. Τουπεσε, το διπλωμενο τυπολατρικα, καραβοπανο.Και προσπαθησε ακουμπωντας τα χερια του στον τοιχο να κρατησει ακεραιη την ισορροπια του, αλλα ματαια.Επεσε κατω, ζαλισμενος, πανω στο αστροφωτιστο καραβοπανο,αγκαλια με καποιον που ετρεχε και αυτος αλλα απο την αλλη μερια της γωνιας.Για καλη του τυχη, οι κυνηγοι του ειχαν στραφει σε αλλη κατευθυνση, διωχνοντας ενα μπουλουκι απο κουκουλοφορους, που ηταν ετοιμοι να καψουν ενα ανυπερασπιστο μαγαζακι.

Με πολυ προσπαθεια καταφερε να δει εκει μπροστα του,οπου βρισκοτανε ενας νεαρος και κρατουσε το κεφαλι του .Ηταν αυτος που σταματησε την ξεφρενη πορεια του μεσα στο σκοταδι.

Ενα μικρο ασημενιο ψαρακι γυαλιζε περιφρονητικα στο πυκνο σκοταδι ,στο υψος του λαιμου του.

Οχι δεν ειναι δυνατον ,να ειναι αυτος,δεν μπορει να συμβαινει κατι τετοιο,σκεφτηκε.

Το μυαλο του πεταχτηκε ορθο και αυθορμητο.Αμεσα και εκστατικα περασε στην αλλη πλευρα του Ατλαντικου,αψηφωντας την δεσμευτικη παγιδα του χρονου και την πολυπραγμωνα μα αφαιρετικη διανομη του χωρου.

Εξαφνα,ολα εμοιαζαν να ερχονται σαν απο μια κοσμογονικη θυελλα σαν να θελανε να τρυπωσουν σωνει και καλα στο μικρο μυαλο του.Ασπρες ανταυγειες αναμνησεων και ατελειωτα γκριζες αναλαμπες, γεμισαν μεμιας τα θολωμενα ματια του.

Αυτο το ατομο μπροστα του δεν ηταν αλλος απο τον παλιο του μαθητη τον καπταιν Κερκ.Το ψαρακι αυτο,που φορουσε παντα στο λαιμο του, του εκανε παλι την ιδια εντυπωση ,οπως τοτε που το ειχε πρωτοδει.

 Ειχαν περασει αρκετα χρονια απο εκεινο το μουντο πρωινο στο αμφιθεατρο ,που τον ειχε δει για πρωτη φορα . 

Ο καπταιν Κερκ ενα αγορι ομορφο, μα συνεχως χαμενο στους κοσμους του.Και βεβαια δεν ηταν  αξιο αποριας που του ειχαν κολλησει αυτο το περιεργο παρατσουκλι οι συμμαθητες του στο Χαρβαρντ.Ετσι κι αλλοιως ποτε δεν τον ειχαν δει  να επικοινωνει με την Γη.Και ποτε δεν τον ειχαν δει με γυναικες μα βεβαια ουτε και με αντρες.Συνεχως,οι φιλοι του ειχαν την αισθηση πως αυτος βρισκοτανε αλλου.

Μαλιστα μια φορα που μια νοστιμουλα καταφερε να του κανει ενα και μοναδικο κλικ στην πραγματικοτητα. Ο Κερκ ο κακομοιρης, αναγκαστηκε να βγει εξω απο την βιβλιοθηκη για να την παει μια βολτα. Δεν ηξερε ομως που επρεπε να την παει, και απο λαθος η και απο κακη συμπτωση την πηγε σε ενα Κιρικτζη (Chiropractor). Η κοπελλιτσα επαθε τετοιο σοκ  που δεν ηθελε να τον ξαναδει ποτε στα ματια της.

Ετσι αδοξα λοιπον εκλεισε η αυλαια της χαμενης στο διαστημα ερωτικης του ζωης, στο Χαρβαρντ.Ειχε γινει ενα ευθυμο ανεκδοτο.Αλλα δεν ηταν να απορεις. Αυτος παντα ελειπε απο τον κοσμο. Κοτζαμ καπταιν Κερκ βλεπετε!

Πρωτη φορα λοιπον που τον ειχε δει στο αμφιθεατρο ,ηταν τοτε που ανεπτυσσε για πρωτη φορα την θεωρια του ,περι της ψυχολογιας των μικροοργανισμων.Τον προσεξε με την ακρη του ματιου του,αλλα με απροσδοκητα μεγαλη ευκολια. Γιατι ο Κερκ εξεπεμπε μια ακτινοβολια που ξεχωριζε μεσα σε εκεινη την κλειστη και λιγο καταθλιπτικη αιθουσα.

Οταν ο κοσμος ειχε φυγει και ο ιδιος ειχε προχωρησει στον διαδρομο.Προσεξε πως ο Κερκ ειχε μεινει στην θεση του, και κοιτουσε τον χωρο γυρω απο αυτον. Σκεφτηκε πως θα ηταν μια καλη στιγμη να του μιλησει.Ετσι λοιπον προχωρησε και του μιλησε. Μετα απο λιγο ειχανε καθισει στην αγαπημενη πιτσαρια του Κερκ, εκει κοντα.Καταλαβε αμεσως πως ο Κερκ ειχε απομνημονευσει ολη την διαλεξη.Και ειχε αρχισει ηδη να την δουλευει στο μυαλο του.Ποτε του ομως δεν περιμενε την περιεργη ανατροπη που θα πετυχαινε ο Κερκ, στην κατα τα αλλα αξιοσεβαστη θεωρια του.

Ηταν βεβαια η ζωη του Κερκ μια ζωη ανατροπων. Οπως τοτε που δεχτηκε να σπουδασει στο Τεξας .Επειδη του αρεσε πολυ οι ιστοριες του φαρ-ουεστ και τα ροντεο. Μαλιστα και ο ιδιος ο καπταιν καβαλλησε μια φορα εναν κατα τα αλλα ησυχο ταυρο,ομως απειθαρχο τοσο οσο χρειαζοτανε για να τον στειλει στο νοσοκομειο.

Τοτε η πατρικη βοηθεια σταματησε αμεσα. Και ο Κερκ αναγκαστηκε να γυρισει πισω στο Μποστον Σιτυ εκει που τον περιμενε μια σωτηρια υποτροφια αλλα και το σκιερο,καταθλιπτικο Χαρβαρντ.Οτι χειροτερο για εναν κυνηγο ουρανιων τοξων.Οτι χειροτερο πραγματι και για τον αμοιρο Ελευθεριο Καλοβουλο τον βαθυστοχαστο καθηγητη του.Τον επιδοξο κατακτητη του Νομπελ.

Αν γνωριζε ο κυριος καθηγητης ποσο ακριβα θα του κοστιζε  αυτη του η γνωριμια.Τοτε σιγουρα θα του πεφτανε και οι πλαγιανες τριχες της κεφαλης του.

Ετσι οι δυο αντρες γινανε καλοι φιλοι και ανταλλαζανε παντα τις αποψεις τους με ειλικρινεια. Το μονο που δεν του αποκαλυπτε ποτε ο Κερκ  ηταν ενα τετραδιο με περιεργα σκαριφηματα.Σκεφτηκε πως αυτο θα ηταν μια απο τις παραξενιες του, και δεν του εδωσε ποτε την πρεπουσα σημασια.

Μαλιστα τον παροτρυνε, εφοσον ειχαν περασει τα δυο πρωτα χρονια, να παρουσιασει καποια δικια του εργασια στο κοινο.Ειναι αληθεια πως πολλοι συμμαθητες του θα θελανε να ακουσουν τι κουβαλαει εκει μεσα αυτος ο απομακρος καπταιν.

Και ετσι εφτασε εκεινη η ημερα,που θα μιλουσε ο εξωγηινος Κερκ. Τα ανεκδοτα δινανε και περνανε στους διαδρομους του κατα τα αλλα σοβαροτατου Χαρβαρντ.

Οταν ανεβηκε στην εδρα δεν ακουγοτανε αχνα. Σαν να λεμε πως ολοι περιμεναν να σκασουν στα γελια η στην χειροτερη να χειροκροτησουν αυτον τον επιδοξο κυνηγο των ουρανιων τοξων.

Αλλη ιδιορυθμια του Κερκ ηταν που δεν γνωριζε κανεις την ακριβη ωρα της διαλεξης.Το μαθανε σχεδον την τελευταια στιγμη.Αλλα αυτος ηταν ο Κερκ, παντα απροβλεπτος!

Ο Κερκ λοιπον ανεπτυξε την θεωρια του καθηγητη του ,περι της ψυχολογιας των μικροοργανισμων, μεσα απο το πρισμα της ανθρωπινης εξελιξης και της ιστοριας του πολιτισμου.

Μιλησε για πολλα, και για πολυ ωρα,ο κοσμος εμοιαζε υπνωτισμενος. Οι ωρες περνουσαν και ο Κερκ συνεχιζε να μιλαει, ασταματητος, η απλουστερα χειμαρρωδης. Μαλιστα, μερικοι περνανε ορκο πως διεκριναν ενα ουρανιο τοξο πανω απο την εδρα το οποιο τον ελουζε με τους απιθανους χρωματισμους του.

Ετσι, σαν σε ενα εργο επικων διαστασεων ,το κοινο εμεινε καθηλωμενο καθ ολη την διαρκεια της διαλεξης...

Μιλησε για την βιολογια και την ψυχολογια των μικροοργανισμων. Παρουσιασε την εξελιξη του ανθρωπου και την αναπτυξη του πολιτισμου του.Μα περισσοτερο παρουσιασε, με τα δικα του ωραια και αμιμητα λογια ,την μεγαλυτερη και ευτυχεστερη  ποικιλια μικροοργανισμων που κατοικει στην μικρη Ελλαδα.

Μετα μας μιλησε για τον Σωκρατη, ο οποιος κατα την γνωμη του Κερκ, ειχε ανακαλυψει το μεγαλο μυστικο του "γνωθι σαυτον." Κατι που ο μεγιστος Πλατωνας δεν το αναφερει πουθενα .Ισως γιατι δεν  πιστεψε ποτε σε αυτο,η ισως επειδη και ο ιδιος ο Πλατωνας δεν πηρε στα σοβαρα τον ιδιο τον ανθρωπο Σωκρατη.Παρα μονον την εξιδανικευμενη του ιδεα γι αυτον τον μεγαλο δασκαλο.

Ο Σωκρατης ,κατα τον Κερκ ,πρωτος ανακαλυψε την μεγαλη αδυναμια του ανθρωπου. Πως δηλαδη, ολοι εμεις ,δεν ειμαστε παρα μηχανες στα χερια των διανοητικα πολυ ανωτερων απο εμας μικροοργανισμων.

Πως οι μικροοργανισμοι, ναι μεν ειναι ενα με τον ανθρωπο,οπως ελεγε και ο αγαπητος του καθηγητης ο κυριος ΙΚαλοβουλος. Αλλα σε αυτο το ενα υπερισχυαν σαφεστατα οι μικροι του φιλοι.

Αυτο λοιπον το ειχε καταλαβει σε βαθος και ο Σωκρατης ,κατα τον εξωγηινο κατα τα αλλα Κερκ. Οπως ,ειχε καταλαβει, πως ο ανθρωπος για να επιτυχει εντελει το "γνωθι σαυτον" πρεπει να ταπεινωθει. Πρεπει ο εγωισμος του να αποδεχθει την ανωτεροτητα των αορατων με το ματι μικρων φιλων μας.

Θα επρεπε λοιπον ο ανθρωπος να γνωρισει την ακρα ταπεινωση ,πριν εξισωθει με τους αορατους αιθερες, οπου επλεε σε συννεφα ευδαιμονιας ο αφοβος Σωκρατης.

Μιλησε και για την κοιτιδα των περισσοτερο εξελιγμενων μικροοργανισμων,την Ελλαδα. Και για την απολυτη συναρμογη μεταξυ του ανθρωπου και των Ελληνικων μικροοργανισμων. Η οποια ειχε ως αποτελεσμα την εγκαθιδρυση του μεγαλυτερου πολιτισμου επι της Γης.

Παρουσιασε μαλιστα και τον τροπο που λειτουργει η διανοια των μικροοργανισμων.Και την μεθοδο που χρησιμοποιουν για να επιταχυνουν τους απιθανους ηχους τους,που εκπεμπουν με την βοηθεια των ανθρωπινων νευρωνων, σε ταχυτητες πολυ ανωτερες απο αυτες του φωτος. 

Εδω βεβαια εθιξε ανεπανορθωτα και καποιον οχι και τοσο ταπεινο Γερμανοεβραιο επιστημονα. Αλλα τι σημασια ειχε πια...

Η Γη ετρεμε κατω απο τα θεμελια του Χαρβαρντ,της ναυαρχιδας ενος ανεμελου και εγωιστικου πολιτισμου, που οδευε ανευ επιστροφης στα ανεξερευνητα βαθη της λαθεμενης του επιλογης...

Ειπε και αλλα πολλα, ειναι αληθεια πως δεν τα διαβαζε απο πουθενα. Ισως ,ειναι αληθεια πως τα σκεφτοτανε την ιδια στιγμη. Πολλα μπορει να ειναι αληθεια. Αλλα αυτα που ελεγε ο Κερκ δεν θαπρεπε να ειναι η αληθεια!

Ετσι καποιοι απο τους συμφοιτητες του, που ενοιωσαν να θιγονται αμεσα τα συμφεροντα της πατριδας τους, τον περιμεναν με αγριες διαθεσεις ,στο πισω μερος της βιβλιοθηκης. Εκει οπου περνουσε ο καημενος Κερκ τις περισσοτερες ωρες του.Και εκει περα αστραψαν τα μεταλλα. Βλεπετε μερικοι απο τους εκλεκτους γονους ,των καθωσπρεπει κατα τα αλλα ,οικογενειων της Αμερικης ,ελυναν ακομα τα προβληματα τους, με την κοφτερη μυτη του μαχαιριου αντι της παλαιομοδιτικης πεννας.

Αυτα θυμαται ο καλος μας κυριος Καλοβουλος. Οπως θυμαται καλα και πολυ καλα μαλιστα, πως ειχε κατηγορηθει αδικα βεβαια και ο ιδιος, για το μαχαιρι που βρεθηκε στον τοπο που ξεψυχησε ο αξιοπρεπης γονος ,της επιφανους και με βαθειες πολιτικες ριζες αμερικανικης οικογενειας.Οπως ειχε κατηγορηθει και για τον τραυματσμο του επιφανους και παλι υιου μιας αλλης σπουδαιας αμερικανοεβραιικης οικογενειας.

Και να φανταστειτε πως ο κυριος Ελευθεριος ετρεξε για να σωσει τον μικρο του φιλο τον πασιγνωστο πλεον καπταιν Κερκ.

Τα υπολοιπα ο κυριος Καλοβουλος δεν θελει ουτε που να τα θυμαται.

Ετσι οπως ηταν κοντα. Ο καπταιν Κερκ αναγνωρισε με δυσκολια βεβαια τον παλιο του καθηγητη, τον ανθρωπο που τον εσωσε απο την βεβιασμενη αντιδραση των συμφοιτητων του.

Αλλα μολις τον καταλαβε, δεν πιστευε στα ματια του. Εκεινος ο αψογος ανθρωπος ειχε αλλαξει τοσο πολυ,αγνωριστος ειχε γινει, αληθινα αγνωριστος. Εκρυψε με βια την γκριματσα της αποδοκομασιας που ηταν η πλεον ενδεδειγμενη,γι αυτην την περιπτωση και τον αγκαλιασε με θερμη.

Και ο καθηγητης του φωναξε με μεγαλη ικανοποιηση ,πως  η θεωρια του,η θεωρια του Κερκ ηταν τελικα αληθινη1 Ειχε μαλιστα την αποδειξη εκει μπροστα του, διπλωμενη μεσα σε εκεινο το βουβο πανι.

Ομως ο Κερκ σηκωθηκε αταραχος και σαν φανηκαν οι πρωτες αχτιδες του ηλιου. Αρχισε να τρεχει προς τον ιερο βραχο της Ακροπολεως. Ετσι χαθηκε πισω απο την πρωτη στροφη του δρομου. Και δεν τον ξαναειδε ποτε πια.

Μαλιστα τωρα που το ξανασκεφτεται και το βασανιζει στο μυαλο του. Δεν ειναι και απολυτα σιγουρος, αν αυτη η συναντηση εγινε ποτε. Η ηταν ετσι απλα ενα τρικ της φαντασιας του.

Και ετσι απλα αναστεναξε. Αχ, Κερκ!

 

 

 

 

 

 

1218.01


  1217.02
Source: Federal Reserve/BEA

 

 

 

 

"GDP is one of the most closely watched economic statistics: It is used by the White House and Congress to prepare the Federal budget, by the Federal Reserve to formulate monetary policy, by Wall Street and the media as an indicator of economic activity, and by the business community to prepare forecasts of production, investment, and employment. Because of its extremely sensitive business and political ramifications , reported GDP (current or chained) needs to be accurate, unambiguous, and trustworthy.

And this brings up an interesting point. One of the issues in this election cycle is trust. Can we trust the information we receive from the Federal Government? Congress? The Administration? Federal agencies? Aside from outright falsification, and intentional or intrinsic bias, data and information can be rendered untrustworthy by establishing a misdirected premise for the methodology or by overly sophisticated manipulation.

Hopefully, we will elect a management team in November that has the ability to review our measurement objectives and the analytical processes used to achieve them. In other words:

In God We Trust. All others need an occasional audit."

 

Ενα κομματι απο τον πινακα που ειχε γραψει ο Κερκ :

     "Δεν υπαρχει συνεχεια

        του πολιτισμου

       υπαρχει ανεχεια."

This has not yet happened, but just wait.

“National Fascist Political Tendencies”

 

Σχόλια

20/12 21:34  mc
To ερώτημα που με βασανίζει είναι άλλο: Στηριχθήκαμε στην υπόθεση της σταθερής ταχύτητας του φωτός. Εάν όμως - και γιατί όχι; - αυτή είναι λανθασμένη;
Τότε το πέρασμα από τη μια πλευρά στην άλλη δε θα δικαιολογεί με μοναδικό και κυρίως απίστευτα συμμετρικό τρόπο την "μετάλλαξη" μάζας σε φορτίο και τούμπαλιν; Πολύ πριν το οποιοδήποτε εργαλείο πάρει το στιγμιότυπο.
Και δε θα είναι τότε που ο Παπαπέτρου θα χαμογελάσει για άλλη μια φορά μπροστά στην εκ νέου απο-κάλυψη της ασυνέχειας των ιδεών;

http://www.youtube.com/watch?v=Ic8MSWoOUx0

21/12 10:32  zyzzx
Η συνεχεια του ποιηματος" Εκκληση", του Αλβανικης καταγωγης Αλι:

"μασκες που δεν τις φτανεις
με χερια η με σκαλες
που δεν τις λησμονεις

μασκες οσες θελετε ω μονοκυτταροι
μασκες για τον Ολυμπο
μασκες για την Βαβυλωνα, αν θελετε..."

Ο γιατρουδακος εβγαλε την μασκα του, και κοιταξε μεσα στα ματια ,με περιεργεια, τον ασθενη του.
Α μα αυτος ειναι τρελλος δεν υπαρχει σωτηρια, σκεφτηκε.
-Δεν υπαρχει!
-Νοσοκομοι παρτε τον, και προσοχη μην πατησετε κανενα μικροοργανισμο!
Γελια ακουστηκαν στον διαδρομο.
Γελασε και ο γιατρος με την καρδια του.Και ξεχασε να φορεσει την μασκα...

Λιγο πριν φυγει απο το ιατρειο του, κοιταχτηκε στον καθρεφτη.
Και τι να δει.
Εκει στο μερος του προσωπου του ,που παντα υπηρχε η μασκα, τωρα ξεχωριζε ενα λευκο φως.Ενα ολολαμπρο και ολολευκο φως.
Κι ομως αυτος μπορουσε να βλεπει μεσα απο αυτο.
Μα η αντανακλαση του λαμπρου φωτος εμποδιζε τον καθρεφτη να συλλαβει την μορφη του γιατρουδακου πανω στην επιφανεια του.
Δακρυα καυτα ετρεξαν στο μαγουλο του.
Ηταν ισχυροτερος λοιπον απο την φυση, ναι!

Αυτο και μονο του εφτανε, για να ειναι ευτυχισμενος.

Χαμογελασε βαθεια και αρχισε να σβηνει με μανια ολες τις ασυναρτησιες που του ειχε εμπιστευτει ο ασθενης του. Περι της ψυχολογιας των μικροοργανισμων, και κατι αλλα που μιλουσανε για το οτι οι ανθρωποι ειναι απλες μηχανες στα χερια των μικροοργανισμων.
Μα τελος παντων αυτοι οι μικροοργανισμοι δεν εχουν εγκεφαλο, τι βλακειες ακους κατι φορες τελος παντων.
Τι τρελλα πραγματα σκεφτονται οι ανθρωποι μερικες φορες ,για να κανουν εντυπωση, σκεφτηκε.
και εκλεισε την πορτα , απο το καθωςπρεπει, κατα τα αλλα, γραφειο του.









Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Οι Θειαδικοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
9/4Σιμα Μου
Σύνδεσμοι