Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Μυριζα Συριζα
1724 αναγνώστες
Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008
14:25

Επιασε την κυλιομενη σκαλα με μια προσμονη αμεταχειριστη ως τοτε. Το ομορφο τακουνι της πρωινης συνεπιβατιδας του, τον συνοδευε στα πρωινα ,ματαια, νυχτερινα ματια της Αθηνας.

Μυριζε συριζα με τον αερα του λαγωνικου ,την γυναικαρα ,τρια μετρα κανιβαλλος κι αυτος, στην ακρη του μπλε μετρο. Πεταχτηκε αυτη, πεταχτηκε κι αυτος. Ηθελε να προσφερει αυτη, ηθελε να προσφερει κι αυτος, μα το μετανοιωσε αυτος , μα το μετανοιωσε κι αυτη, και ξανακαθησε αυτη ,και ξανακαθησε κι αυτος."Λυπαμαι της ειπε ,αν σε στενοχωρησα με την ματια μου, την αδηφαγα."

"Λυπαμαι του ειπε ,λυπαμαι που ειμαι μονο μια γυναικα ,λυπαμαι που δεν ειμαι, ο Θεος. Σιχαινομαι τα πρωινα να κοιταω τα γρεζια του χθες.Τις χαμηλωμενες εικονες στα ταβανια τα ξυρισμενα. Λυπαμαι που δεν μπορω να μεινω για παντα εδω μαζι σου,λυπαμαι."

Δεν ηθελε να μιλησει κι ακουγε τους ηχους των γραμμων της.Μπλε  ηταν η σταση, γεματη  απο υγρες αναμνησεις και πονο. Αν ηταν κοκκινη ,ισως κοκκινη θα ηταν καλυτερα.

Τι κι αν το θελεις. Οτι κι αν θελεις δεν μπορεις να το εχεις!

-Θα, θα κατεβω στο Συνταγμα .Γιατι πρεπει να δω το μυστικο πολεμο των σκιων. Και εσυ,τι;

-Εγω,λεω  εγω πως ,τρελλο ειναι ,να γυρνας μονος σε μια ολομοναχη πολη.Αλλα δεν πειραζει. Ελα τωρα φυγε, και να' σαι μια χαρα! Σε ευχαριστω πολυ για την παρεα σου. Μου 'δωσες την δυναμη να υποφερω τον βουτηγμενο σε αντιπαθητικη αδρανεια πρωινο κοσμο , πρωινε μου συντροφε.

-Μα τι ακους εκει ,τι ειναι αυτο το... Α! εφτασε, πρεπει να φυγω τωρα. Γεια σου, γεια!

Μονος του, πριν να φερει ο ηλιος τις ζεστασιες του πανω στην καλοβαλμενη πολη ,προχωρησε ενας και μοναδικος, ναι, επισκεπτης, στο κηπο των αναπαυμενων σκιων. Μετανοιωμενος  ομως που δεν εμεινε λιγο ακομη μαζι της .Γιατι τι στο καλο ακομα κι' αν εχανε ολη την πλαση απο τα ματια του. Μια τετοια γυναικα θα μπορουσε να γεμισει απεριοριστα την αποκλεισμενη απο τα παθη ζωη του.

Τωρα στις  εντελως παγωμενες γιορτες των φετινων καμμενων Χριστουγεννων.

Με μια τετοια γλυκια γυναικα .Ω ναι! Θα μπορουσε να πετυχει το μοναδικο του στοχο. Να εκπληρωσει τον σκοπο του. Τωρα που ολα τα Χριστουγεννα ηταν καμμενα και μοιρασμενα στους δρομους, τι αλλο μπορουσε να κανει.. Ενα τετοιο Χριστουγεννιατικο δωρο θα ητανε ο'τι και μονο του χρειαζοτανε .

Γυρισε πισω και την ειδε απο το μισανοιχτο παραθυρο, και ηταν σαν να της εγραφε μεσα στα αραια συννεφακια του ερωτα ,μια ουρανια επικκληση.

Και αυτη ξεσηκωσε την εικονα του και αμεσως την εσωσε στα δικα της αρχεια. Και επειτα του φωναξε με ολη της την δυναμη.

-Ειμαι καμμενη ,εγω! Εγω ειμαι αυτη ! Ειμαι καμμενη! Τι θα θελες, τι θα μπορουσες να εχεις απο μενα.

Εκλαψε  αυτη και εκλαψε κι αυτος εκει μπροστα απο τα αδεια παραθυρα του μετρο Φροντισαν ομως να μην δειχνουν τα δακρυα τους στις καμερες.

Τεντωσε τα χερια της η γυναικαρα, τα τεντωσε και αυτος. Μα τιποτα , το γλυκο μπλε μετρο περασε μπροστα τους με διαβολεμενο θορυβο.

Και απομειναν δυο, μονοι πιο μοναχοι και απο μονοι. Να κοιτανε ο ενας το ειδωλο του αλλου .

Ο ενας κι' ο αλλος ,φοβηθηκαν τον ροζ πρωινιατικο διαβολο που εμφανιστηκε εκει μπροστα τους.

(Σφυριζα συριζα εγω εκει κοντα μα τα ματ δεν φανηκανε πουθενα .Μυριζα συριζα εγω, το καμμενο δασος της νιοτης μου,χωρις  να βρισκω το τελος  του. )

Μυριζε  κι αυτος σαν λαγωνικο με ερπυστριες,και με  τις μεθοδικα απατηλες κινησεις  του ,περασε  σιγα-σιγα απο το ζωηρα αδιαβροχο τουνελ, στις σκαλες που εβγαζαν εξω στο Συνταγμα.

Και τοτε ,σαν απο θαυμα, η θεση του μετρο,το καθισμα της καλης του  ,πεταχτηκε αναμεσα απο τις σταματημενες και μαυρες εικονες  του κεντρου ,στον αερα της ομορφης Αθηνας.Και ανακαθησε επειτα απαλα-απαλα σαν πουπουλο, πανω στην κορυφη του καμμενου Χριστουγεννιατικου δεντρου της πλατειας.

Αυτος εκεινη την στιγμη προχωρουσε  στα πρωτα μετρα της σκαλας που βγαζει εξω στην πλατεια Συνταγματος.

Με τα ματια του την ξεχωρισε,εκει πανω ψηλα, αυτην την  κορωνα της ψυχης του.Την βασιλισσα της παραμυθενιας  πολιτειας του.Πανω στο Χριστουγεννιατικο δεντρο, ηταν εκει αυτη. Το πιο μαυρο αστρο το πιο καμμενο και υπεροχα σκοτεινο.

Την ξεχωρισε αμεσως απο το ειδωλο που κρατουσε με περισσεια αγαπη στην μνημη του ,και απο την φλογα που αναψε ξαφνικα στην καρδια του.

Και γονατισε τοτε  με συντριβη κλαιγοντας μπρος στο πιο υπεροχο, Χριστουγεννιατικο δεντρο του κοσμου.

Απλωσε το βλεμμα του προς την καλη του,  και σε μια επικκληση του αιωνιου ποθου του. Αναπηδησαν απο μεσα του απειραριθμες και πολυχρωμες  αναλαμπες που στολισαν  το δεντρο , απο την μια ακρη μεχρι την αλλη.

Ελαμπε και καμαρωνε τωρα πανωρια το μαυρο ελατο. Και το ομορφα καμμενο αστρο του σιγοτραγουδουσε :

"Στον ξενο τοπο, τον κρυο χρονο, οπου η γη νυχτωνει αλλα δεν ξημερωνει.
Εκει που τα πουλια δεν πετουν.
Γιατι δεν εχουν που να πανε.
Εκει οι καρδιες ακομα δεν χτυπουν.
Απο το φοβο μην γελαστουν.

Μονο τα ματια νοιαζονται, και μονο αυτα
θελουνε ,τα παντα να κοιτανε."

Κι αυτος συντετριμμενος και ολοτελα μοναχος  ,καταμεσις της καμμενης πλατειας ειπε με σπαραγμο :" καμμενη  μου ψυχη  ,εσυ, θα σ' αγaπω  για παντα!"

 

 

"Some people never go crazy. What truly horrible live they must lead."                   C. B.

 

 

 

20 year chart of gold to oil ratio
4

The lower and upper horizontal bands in the chart above show an oz of gold has exchanged between 22 and 10 barrels of oil since 1989.

«Συνουσία σημαίνει να κλωτσάς το θάνατο στο κώλο ενώ τραγουδάς». C. B.

"...Ο Charles Bukowski, αυτό το άγιο ρεμάλι, κάθισε σε αυτό το τραπέζι για χρόνια, ήπιε ότι κι αν του πρόσφερε ο σκύλος, ... όλες τις μαιτρέσες του διαβόλου, έγραψε για να μη τρελαθεί και τελικά κατάλαβε πως η αγάπη είναι ένας σκύλος απ’ τη κολαση."  Α. Β.

Mr. Bukowski and a friend

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

22/12 01:43  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Χε, χε, ενδεχομένως ο πλέον εμπνευσμένος τίτλος εν ιστολογίοις...
22/12 09:42  zyzzx
"Στον εγκεφαλο τιποτε,παρεξ μια ηχω ουρανου καταστραμμενη...
Οσο γι' αυτα τα ψηγματα φωτιας πανω στην ηβη, δειχνουν οτι στ' αληθεια πηγαινε ωρες πολλες μπροστα, καθε φορα οπου εσμιγε γυναικα." ΟΔ. ΕΛ.

Καλημερα κυριε Καλοχαιρετα!
22/12 12:30  Benign-Man
Ορισμένοι σοκάρονται που ο κόσμος έχει πέσει θύμα των μαλαθακών ιδεολογιών. Φρικαλέο. Είμαστε όλοι πιο μετριοπαθείς και πιο ανεκτικοί από παλιά.
Η ιστορία σου μου θυμιζει "τόλμη και γοητεία" σε μια επαναστατημένη βερσιόν που διαδραματίζεται αντί στο Λος Ατζελες,... στη Μόσχα.
22/12 12:46  zyzzx
Φταιει η καρδια.

Η μυρωδια του ερωτα.
Συριζα φωλιαζει στο σωμα.

Γελωντας μοναδικα κι απειραχτα...

Φταιει η ψυχη που νοιωθει μοναχη.
Οσο ζει ακομα.
22/12 12:53  market12
Oυτε η καρδια φταιει.
Ουτε η ψυχη φταιει.

Το μυαλο σου φταιει...
22/12 13:03  Benign-Man
H μελαγχολία φταίει. Είτε Μαζόφσκα τα λένε τα μπαλέτα είτε είναι από τη Ρουμανία, προκαλούν κατάθλιψη.
Μανιοκατάθλιψη.
Με γκαζόν και κατσίκα ή με BMW και παράγκα, όσο υπάρχουν κατσικοειδή σε κάθε θέση σε κάθε επίπεδο, η Ελλάδα παραμένει Ελληνική.
22/12 13:04  zyzzx
Τι εννοειται, πως εχει καποιο σημαντικο προβλημα ο εγκεφαλος.
Μα αυτο ειναι που με ξεχωριζει απο τα απαθεστατα και γελοιoδεστατα τετραποδα,αυτο ακριβως..
Εγω ο διποδος θεος, που τοσο κοπο εκαμα να κτισω αυτο το ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ!
Μπορω να ανεχτω, να παει χαμενο.
Αααααποκλειεται!
22/12 13:12  zyzzx
Μια μανιοκαταθλιπτικη κατσικα τουρτουριζε καλα κρυμμενη κατω απο την σουβ μπεμβεδαρα.
Τοτε ηταν που γκαζωσε ο καλος και ευγενικος και καθως πρεπει κυριος μας.
Και τοτε αφησε ,πανω στο δρομο, αναμασημενo,μεσα στα τρακτεροειδη ιχνη , το Ελληνικο λογοτυπο της ομορφιας.
22/12 13:15  market12
Οπως τα λες ειναι. Μαζυ σου.

Αλλα καλυτερα να πας να το δει και ενας γιατρος.
22/12 13:18  zyzzx
Σαν να λεμε γιατρος του μαρκετ.
Σαν να λεμε Πολσον η Μπερνανκε ,η κατι αλλο που δεν μπορει καποιος αθωος και εντελως τρελλος να γνωριζει;
22/12 13:21  market12
Οχι ρε κανονικος γιατρος λεμε. Με ασπρη ρομπα κι ετσι.
Να το κοιταξεις μη το αφησεις και χειροτερεψει.
22/12 13:28  zyzzx
Αν δεν φοραει ρομπα;
Αν φοραει κουστουμι σινιε;
Αν φοραει φορεμα απο μεταξι;

Κυριε μαρκετ12 τι λετε, εσεις που γνωριζετε την συνταγη της επιτυχιας;


23/12 14:58  Benign-Man
Λογότυπο ή όχι έχει σημασία;
Ο Πασκάλ είχε γράψει: "Οταν συναντάμε ένα φυσικό ύφος, νιώθουμε έκπληξη και αγαλλίαση γιατί περιμέναμε να δούμε ένα συγγραφέα και βρίσκουμε έναν άνθρωπο".
Και ο Μπυφόν χαριτολογώντας απάντησε: "Το ύφος είναι ο ίδιος ο άνθρωπος".
24/12 07:30  zyzzx
Να τα πουμε λοιπον, να τα πουμε, ετσι κι αλλιως δεν εχουμε και καμια αλλη καλυτερη επιλογη.

Να δοκιμασουμε να τα πουμε .

Ετσι κι αλλοιως κανεις δεν θα καταλαβει πως δεν εχουμε την δυναμη αυτη.

Στο τελος της γραμμης ειναι ενας ακομα σταθμος αραγε;

Ας καταστρεψουμε τοτε τις γραμμες , κι ας ξεχυθουμε στους ομιχλωδεις και καμπυλωτους λοφισκους της ανεξερευνητης απο εμας γης.

Μα την ηδη πατημενη απο δισεκατομμυρια μεγαλα ποδια.

Ας αποκτησουμε το υψος και το υφος το μοναδικο που θα μας δινει την δυνατοτητα να δουμε πανω απο τον ταφο μας,πανω απο την αυτοματοποιηση του ανηθικου αλλα καθως πρεπει κατα τα αλλα πολιτισμου μας.
Το ον ξερει να τραγουδα αναποδα μονο.
Τι αλλο του εμεινε να κανει.
Μηπως να τα σκεφτει ολα εξ αρχης;
Υπαρχει καποιος σημαντικος λογος να μπει μεσα ξανα στην κασελα ,χωρις ουτε μια ανασα ηθους.
Οχι σας ξεγελασανε.
Το μονο που κατεχει το ον ειναι το ηθος.
Και αυτο εμας μας καιει τοσο πολυ.
Που στο τελος θα αφανιστουμε στην ελαφροτητα του αερα.
Απο την ατελειωτη και ασηκωτη απο το γηινο σκοπο κακια μας.


Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
23/9Χωρις Φραγμους
Σύνδεσμοι