Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
MAD OFF
1789 αναγνώστες
Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008
10:36

Στην ησυχια της, ετσι παρατημενη επιτελους θα μπορουσε να ξεκουρασει τους ξεμασχαλιασμενους ωμους της.Το ταβανι εσταζε απο την μια ακρη εως την αλλη . Ειχε τοποθετησει με προσοχη δωδεκα λεκανουλες με διαφορα χρωματα, και ακουγε την μουσικη της "παρατολμης σταλας." Τα λαδια μαυρα κολλημενα στο πατωμα, δεν παραξενευαν κανεναν, οι κουζινες ταχουνε αυτα τα τερτιπια.Μονο ενα απαλο φως αναβοσβηνε, ενα  ισως κοκκινο λαμπακι ΄μαλλον σιγουρα. Εβλεπε την θολη του αντανακλαση να σαρωνει τον ξασπρισμενο τοιχο, μα δεν καταλαβαινε απο που ερχοτανε το φως.Το φως αυτο ηταν η απαραιτητη δυσαρμονια, σε μια απεραντα γαληνια σκηνη, που ξεχωριζε μεσα στην συμφωνια απο τις ενρινες νοτες της συννεφιασμενης κουζινας της.

Μπεζ πομολα, μπεζ ρολοι, μπεζ καλαθι αποριμματων, μπεζ ντουλαπια, μπεζ βοηθητικα ντουλαπια, μπεζ παραθυρα και πορτες. Μπεζ, μπεζ, μπεζ , μα τι μανια με αυτο το μπεζ χαθηκε καποιο αλλο απο τα αμετρητα ακομα χρωματα.

Κοιταξε τα ρουχα της ξαφνιασμενη, ευτυχως αυτα δεν ηταν μπεζ. Τραβηξε λιγο το παντελονι και το μπλουζακι για να βεβαιωθει .Α ευτυχως ουτε κι αυτα δεν ηταν μπεζ.

Τοτε σκεφτηκε τι αλλο ηθελε εκει σε αυτη την καταθλιπτικη κουζινα, μα δεν θυμοτανε τιποτα.

Μετα απο λιγο παρατηρησε αυτο το κοκκινο φωτακι να αναβοσβηνει. Αυτη την φορα η αντανακλαση ηρθε απο το μπεζ ψυγειο που ηταν  δεξια ,και λιγο πισω της.Και τοτε ενοιωσε να την κατακλυζει μια ενεργεια απο το πουθενα. Τα ματια της αστραψαν , ενα αθωο χαμογελο διαγραφτηκε πανω στο μπεζ προσωπο της .Βγηκε εξω απο την κουζινα και πηγε στο καμαρακι οπου ηταν φυλαγμενα ολα τα καταλληλα εργαλεια. αρπαξε την κοντη βαριοπουλα, που τοσο ταιριαζε για τα λεπτεπιλεπτα χερακια της, και γυρισε φουριοζα στην κουζινα.

Μολις μπηκε μεσα αρχισε να σπαει με μια ζηλευτη επιδεξιοτητα τα ντουλαπια της κουζινας .Δεν ειχανε περασει τρια λεπτα και η δουλεια ειχε τελειωσει.

Τοτε μπηκε μεσα ενας καθως πρεπει κυριος με μια μακρια ασπρη και ξεκουμπωτη ρομπα ,απο γερο καραβοπανο , την επιασε με το χερι του στην ριζα του λαιμου της ,στο πισω μερος, και της ειπε:"Ελα, ελα τα καταφερες τελεια, και με το παραπανω θα ελεγα, ησυχασε τωρα."

Και πραγματι η νεαρα με το ομορφο μπεζ προσωπο,σταματησε αμεσως και επειτα καθησε ξανα κατω στο πατωμα της μικρης κουζινας  της με μεγαλη απαθεια.

Την αλλη μερα , η μικρη μας φιλη μαζι με τον κυριο με την ασπρη και ξεκουμπωτη ρομπα, πηγανε μεχρι το κεντρο μια βολτα. Ητανε Χριστουγεννα και επρεπε να κατεβουνε φαινεται στα μαγαζια. Ητανε ωραια στολισμενη η πολη τους, οσο μπορουσε καλυτερα. Και ειναι αληθεια πως τα Χριστουγεννα που μελωνουν οι καρδιες , ολοι οι ανθρωποι της πολης μοιραζανε την αγαπη τους , μεσα απο τα ικανοποιημενα τους χαμογελα, ετσι ενστικτωδως. Η ισως γιατι ηταν μια ομορφη παραδοση, που δεν επρεπε να χαθει. Γιατι μονο ετσι θα μπορουσανε να ξεχωρισουν την ψυχη τους απο μια  ας πουμε σαπια ντοματα.

Ολα ηταν μαγικα τα φωτακια αναβοσβηνανε σαν τρελλα στα δεντρα. Και τα παιδακια, μελισσια χαρας, ειχανε γεμισει τις πλατειες, απομυζωντας καθε ομορφη παρενθεση που τους προσφερε με ανιδιοτελεια η πολη τους.

Ετσι σε αυτη την μαγικη ατμοσφαιρα, μεσα στην καρδια της μεγαλης γιορτης, βρηκανε ενα ωραιο καφενειο και καθησανε να απολαυσουν τα τεκταινομενα.

Τοτε που ηρθε ο σερβιτορος με την μαυρη μακρια ποδια του ,και καθησε  δεξια και λιγο πισω της, για να παρει την παραγγελια . Προσεξε παλι αυτο το φως που ηταν σαν να την ακολουθουσε. Αυτη την φορα το ειδε ετσι θαμπα , πανω στην ποδια του ομορφου σερβιτορου.Παραξενευτηκε, αλλα τα ομορφα ματια του σερβιτορου την κανανε να τα ξεχασει ολα.

Επειτα απο αρκετη ωρα σηκωθηκανε επιτελους και προχωρησανε στο κεντρικο και πιο εμπορικο δρομο της πρωτευουσας.Ειχανε κλεισει εκεινη την ωρα τα μαγαζια, μα θα βλεπανε τις βιτρινες. Εκει στην βιτρινα με τα πανεμορφα εσσωρουχα σταματησε και το μπεζ προσωπακι της εγινε αμεσως κατακοκκινο.

"Τι ομορφη θα δειχνω μεσα σε εκεινο το ροζ στριγκακι" σκεφτηκε η αθωα ψυχουλα.

Τοτε ηταν που ο κυριος με την ασπρη ξεκουμπωτη ρομπα την αγγιξε ξανα με το χερι του στον ωμο και μετα το αφησε να κυλησει μεχρι την οπαλινη ριζα του λαιμου της. Και ως εκ θαυματος ξαναενοιωσε να την κατακλυζει εκεινη η αφορητη ενεργεια που γυρευε με εξοντωτικο ρυθμο την εκτονωση  της.

Αυτος το καταλαβε και της εδωσε  τοτε την αγαπημενη της βαριοπουλα, που την εκρυβε καλα κατω απο την ασπρη και προσεκτικα ξεκουμπωτη ρομπα του.Και αυτη την πηρε στα χερια της με υπερφουσκωμενη απαντοχη και ζηλευτη επιδεξιοτητα!

Επεσε τελικα η βιτρινα! Μετα βεβαια απο αρκετα χτυπηματα,αλλα επεσε τελικα! Και μεσα περασανε κατι καθως πρεπει παλληκαρια που αδειασανε με μεγαλη τους ευχαριστηση ολο το εμπορευμα. Μαλιστα ο ενας σκεφτηκε πως καλο θα ητανε να επαιρνε και την μηχανη που στεκοτανε ολομοναχη πανω στο γραφειο. Και επειτα εφυγε μοιραζοντας χαμογελα ικανοποιησης στους περαστικους και κατατρομαγμενους συμπολιτες του.

Η μικρη μας κοπελλα με την βαριοπουλα συνεχισε στην επομενη βιτρινα και στην επομενη και στην επομενη. Μεχρι που την προφτασε ο καλος κυριος με την ασπρη και τωρα ομως κουμπωμενη και λιγο παραφουσκωμενη ρομπα, και την  ακουμπησε εκει στο ευαισθητο σημειο του λαιμου της.Και της ειπε, μπραβο τα εφτιαξες ολα μια χαρα, μπραβο. Αυτη τοτε παγωσε μεμιας. Πεταξε κατω την βαριοπουλα και προχωρησε μαζι του στο μερος που ειχανε αφησει το αμαξι τους.

Φυγανε με μεγαλη δυσκολια απο εκεινο το χαμο που ξεσηκωσε η λεηλασια των καταστηματος. Ο Αγιος Βασιλης για καποιους ειχε ερθει πιο νωρις φετος! Και σαν νομοταγεις πολιτες επρεπε να το γιορτασουν δεοντως.Και το γιορτασαν με το παραπανω.

Η μπεζ κοπελλιτσα μας ειχε παρει και αυτη το δωρακι της, ειχε παρει το ροζ στριγκακι απο την κουκλα της βιτρινας.Και μονο που το σκεφτοτανε κοκκινιζε ετσι λιγο Σαν να λεμε κατι ξυπνουσε βαθεια μεσα στο πελαγος απο ληθαργο ,που επλεε το αγουρο κορμακι της.

Μολις πηγε στο σπιτι χωθηκε στην ομορφη τουαλετα της και φορεσε το πανεμορφο στριγκακι.Μετα κοιταζοτανε με μεγαλη της ικανοποιηση στον μικρο λαθραιο καθρεφτακι της.Και τοτε προς μεγαλη της εκπληξη ειδε παλι το κοκκινο φως να λαμπει πανω στα μπεζ πλακακια της τουαλετας.Πηγε αμεσως μπροστα στον μεγαλο καθρεφτη και τοποθετησε το μικρο καθρεφτακι της πισω απο το λαιμο της. Και ειδε ενα φωτακι κοκκινο κολλημενο στο λαιμο της και απο κατω εγραφε: MAD OFF ,MAD ON."Τι σαχλαμαρες ειναι αυτες ;" σκεφτηκε.Και αμεσως τραβηξε με δυναμη αυτο το φωτακι απο πανω της και το πεταξε. Τωρα ενοιωθε καλυτερα, που αυτο το ενοχλητικο φωτακι δεν θα την ενοχλουσε πια.

Επειτα περασε στο μπεζ δωματιο της, τραβηξε τις μπεζ κουρτινες και χωθηκε κατω απο τα μπεζ παπλωματα. Τακτοποιησε ολα τα πολυχρωμα ονειρα της που ηρθανε απο το πουθενα μεσα στο μπεζ κατα τα αλλα μυαλο της και κοιμηθηκε μονο με το στριγκακι της.Σαν μια αλλη ιερεια της θεας Αφροδιτης. Μονο που αυτη την φορα η θεα της θεας ηταν αποχρωσεως μπεζ, κατα πως επρεπε με τους κανονες της μπεζ ηθικης που κρεμουσαν να στεγνωσει καθε μερα  στα παραθυρα οι μπεζ ανεμελοι συμπολιτες της.

Οι κατα τα αλλα καθως πρεπει να πουμε ανθρωποι που συμπληρωνανε το παζλ αυτης της πολης.

Και αυτη κοιμηθηκε ευτυχισμενη με την επιλογη στο MAD OFF.

Και εκει στον βαθυ υπνο της, οπου το μπεζ ξεθωριασε τελικα σε ασπρο . Το ασπρο της φανηκε ακομα πιο λευκοτερο και απο το χιονι. Και ενα ομορφο προσωπο φανηκε να διαγραφεται πανω απο την ολολευκα παγωμενη λιμνη των ονειρων της.

Ενα διψασμενο για το σιωπηλο φιλι της αγορι εξατμιζοτανε πανω στην ασπρη λιμνη,περιμενοντας το μικρο μπεζ φιλι της.

Ναι γιατι το μπεζ ηταν το πιο γλυκο χρωμα στον δικο του αχρωμο κοσμο! Αυτο το σωτηριο μπεζ ηταν που θα ζεσταινε επιτελους την απεραντα  ολοασπρη ψυχη του.

 

 

 

 

 

Την αλλη μερα πηρε το στριγκακι στα χερια της και εψαξε να βρει την μαρκα του. Και τελικα οταν την βρηκε διαβασε: “In a mad world, only the mad are sane.”

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

24/12 13:49  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Αχ, εσείς! Εις πολλά έτη και καλά Χριστούγεννα!
24/12 15:09  Κλεάνθης
Χαίρε zyzzx! Καλές γιορτές (με τις θερμότερες ευχές μου!)
24/12 19:40  zyzzx
Μονον οι ευχες,μονον αυτες γλυκαινουν τις καρδιες.
Καλα χριστουγεννα σε ολους λοιπον.
Απο το γλυκουτσικο zyzzx.
Σε αυτους που ειναι μακρια και πολυ μακρια.
Και σε αυτους που ειναι κοντυτερα απο κοντα.
24/12 20:57  Αννιτα
Καλα χριστουγεννα
24/12 21:44  ΝίκοςΤ
zyzzx
Καλησπέρα σου.Χρόνια σου πολλά με υγεία και χαρά. Συνέχισε.
24/12 22:04  shade
Χρόνια σου πολλά...
25/12 20:32  Goldmine
Μύριες ευχές να ζεσταίνουν τις καρδιές!
Τη δική σας και των επισκεπτών σας:-)
Το άστρο να μας κρατά πάντα στο φως!
25/12 21:44  zyzzx
Το ασπρο χιονι το λευκο παγωνε αποψε
ολη την αγαπη της μικρης Λευκοθεας
σ ενα ασπρο ολολαμπρο αστρο
Μια φωτεινη ψυχη
την οδηγει
στο μικρο σκοτεινο καμαρακι της
εκει και παλι εκει.





Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
1/6Λυρικο Περιεχομενο
Σύνδεσμοι