Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Υπεργεια Τελωνεια
731 αναγνώστες
Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2009
14:14

 

Το ωχρο χαρτακι γλυστρισε απο τα χερια του σαν ζωντανο. Η χιλιοζαρωμενη, βαθυκιτρινη σελιδα ξεθυμιασε πανω στα ασπρομαυρα, τα χιλιοπρασινισμενα πλακακια της αγροικιας . Τωρα πια ηταν ολοτελα γυμνος μπρος απο την πορτα της κολασης.Χωρις σκονη ωχρας πως θα συνεχιζε την εμπνευσμενη απο το επιβλητικο τοπιο συνθεση του.

Εστριψε βεβιασμενα ενα τσιγαρο με τα ματια βαθεια κλειστα και το αναψε μεσα σε ενα συννεφο απο υπεροχα μαυρα-γκρι.Το ματωμενο του μετωπο δεν πονουσε πια ,οπως φαινεται  θα περνουσε το τραυμα γρηγορα. Τοσο γρηγορα οσο γρηγορα θα περνουσε το καλοκαιρι σε αυτους τους ορθιους βραχους-βουνα. Στα γυμνα και στρογγυλεμενα παρατηρητηρια της βαθειας χαραδρας.  Πανω ,οπου κατοικουσε ,στην ακρη της  προεξοχης του βραχου.

Και τοτε θυμηθηκε τα βραχια με τις ζωγραφιες . Ηρθανε στο μυαλο του οι ζωγραφιες απο αυτα τα υπεροχα μα θλιβερα ,βαθεια κιτρινα.Κατω ,αρκετα πιο χαμηλα, και εξω απο τα πατημενα μονοπατια.

Επρεπε λοιπον να ξαναπαει εκει στα γκρεμοτσακισματα που ειχε βρει την πανεμορφη αυτη ωχρη σκονη.Μα ειχε ηδη ενα κουσουρι απο το πεσιμο του. Η ωμοπλατη του κρεμιοτανε απαθεστατη εξω απο την θεση της. Και το κεφαλι του ακομα τον πονουσε .Αλλα δεν επρεπε να σκεφτεται τιποτα. Να ετσι με φορα θα πηδουσε πανω απο τα βραχια και θα εφτανε σε λιγα λεπτα. Μονο αυτος μπορουσε να τρεξει τοσο γρηγορα σε αυτα τα κατσαβραχα. Σαν να ευρισκε την ισσοροπια του στον αερα. Μα δεν πετουσε , πηδουσε απο βραχο σε βραχο.Χωρις ουτε ενα βλεμμα του χαμηλα να ριξει, παντα κοιτουσε πολυ πιο μπροστα και μακρια. Λες και καποιος αλλος, και οχι ο ιδιος, βρισκοτανε εκει πανω στα βραχια.

Ομως, την τελευταια φορα που πεταξε πανω στο γκρεμο, σε μια ανυποπτη στιγμη ,το εδαφος χαθηκε κατω απο τα ποδια του και επεσε, εβγαλε την ωμοπλατη του ,και κτυπησε λιγο στο κεφαλι. Δεν ενδιαφερθηκε καθολου για την κατασταση του ,παρα συνεχισε να τρεχει μεχρι που εφτασε στην αγροικια του, λιγο αναστατωμενος.Σταματησε εκει διπλα στο μεγαλο παραθυρο και σκεφτοτανε το συμβαν. Και τοτε θυμηθηκε ,πως πριν απο λιγο καιρο, σε εκεινα τα απατητα μερη ειχανε περασει αρκετες μηχανες .Τοτε νομιζε πως απλα ανοιγαν ενα καινουργιο δρομο. Αλλα μετα καταλαβε πως καποιος ηθελε να φτιαξει μια αρκετα μεγαλη βιλα πανω στο βουνο.

Σε εκεινες τις κυλισμενες πετρες και τα ξεριζωμενα χωματα, απο τις νεοκοπες μηχανες ,γλυστρισε . Ετσι εξηγειται! Μονο ετσι εξηγειται!

Ηρθαν τα ψοφιμια του πολιτισμου ,και εκει στην ακρη του πουθενα, να διεκδικησουν μια θεση στον ηλιο.Ηρθαν τα αγρια πορτοφολια ,και οι παρατρεχαμενοι τους, με τις γκριζες στολες της ατσαλακωτης και προμελετημενης συμπεριφορας. Ηρθαν ηταν πια σιγουρο. Και τι εμενε πια γι αυτον και την μικρη αγροικια του; Τωρα πια επρεπε να φυγει η να συμβιβαστει με την ανειπωτη αφασια των καινουργιων γειτονων του.

Ετσι καθοτανε με το χαρτονι πανω στο τραπεζι και την τελευταια πινελια ωχρας δεμενη σφιχτα στο πινελο του.Ετσι χαθηκε το βλεμμα του στα αντιπερα βουνα που τα συννεφα παιζανε κρυφτουλι με τον ηλιο. Η λαμπροτητα και η καθαροτητα, η διαυγεια και η διαχυση του φωτος, απο τον κατα τα φαινομενα εκτυφλωτικα κιτρινο ηλιο, τον συνεπηρε για μια ακομα φορα. Και εμεινε εκει περα ακινητοποιημενος απο την γαληνια εκφραση του υπεροχου κιτρινου φωτος. Να ητανε αυτο το φως ,να μπορουσε να το παγιδψει μεσα στην μιζερη ωχρα του.Μα ποτε δεν το ειδε να ξεπηδαει μεσα απο  δικια του ζωγραφια, ποτε! Το κιτρινο αυτο δεν μπορεσε κανεις να το περασει εστω και λαθραια πανω στον καμβα,ουτε κι αυτος τα καταφερε. Τα υπεργεια τελωνεια δεν αφηναν να περασει απο τον οριζοντα ουτε μια ασκιστη ακτινα.Αυτη ηταν η πικρη αληθεια του παραδεισου του.

Επεσε στην ακρη της καρεκλας και μονολογησε μεσα σε μεγαλη ταραχη και απογνωση.

-Τα πουλια τα βρισκει ο χαρος στο φτερο!

 

 

 

 

 

0102.01

0102.03

0102.05

0102.02

 

 

 

 

 

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Οι Θειαδικοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
27/8Αγια Θαλασσα
4/8Οι Ποθοι
Σύνδεσμοι