Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Ημαρτον Πατερ
1454 αναγνώστες
Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2009
10:46

Ετσι οπως  κοιτουσε μεσα απο τις φωτεινες ακτινες του ηλιου ,λαχανιασε . Επιασε ασυναισθητα την καρδια του που φτερουγιζε ασταματητα. Και ενιωσε την ζωη του ,πως σαν να ηθελε να ορμησει εξω ,  την ταχυτητα του φωτος να συναγωνιστει, και την λαμπροτητα του ηλιου να επισκιασει.

Τι ηταν εξω εκει, γυρω του, ο θανατος η μια αλλη ζωη.Η η ζωη που ζουσε τωρα δα; Σαστισε ,για λιγο ,δεν ερχοντουσαν απαντησεις απο πουθενα. Κοιταξε ψηλα τον περιτρανο τρουλλο της χρυσης εκκλησιας και ελαμψε το προσωπο του απο αγαλλιαση. Δεν μπορει εδω πρεπει να ειναι ο αιωνιος ουρανος,σκεφτηκε. Ειναι το ιδιο με εμενα. Ενα σκαλοπατι του ειμαι και εγω.

Η λαμψη του παντοκρατωρα θολωσε τα ματια του , δακρυα ζεστα,  ,για την αθεατη πηγη της αγαπης,  πλημμυριζαν τα ματια του. Απλωσε τα χερια του προς τον ξεχασμενο απο χρονια θεο, ενοιωθε ανημπορος να αρθρωσει εστω και μια λεξη.Και το μονο που ηρθε στα χειλη του με μεγαλο κοπο αφου περασε ανεπαφο απο την τρικυμια της καρδιας του ,ηταν δυο λεξεις .

Δυο λεξεις, σαν ενα δισκοποτηρο γεματο αληθεια ,εβρεξαν στοργικα την ακρη του ξερου του στοματος .

=Ημαρτον Πατερ!

Μα μολις τις ξεστομισε ,ξαφνιαστηκε, και σταθηκε απορημενος ,με τα δακρυα ακομα ζεστα . Αφου κατεβασε το κεφαλι του ,για να τα κρυψει. Περιμαζεψε την ταραχη του, και προσπαθησε να καταλαβει τι εννοουσε η καρδια του με αυτες τις απιστευτα περιεργες λεξεις .Κυριε ελεησον,σκεφτηκε, τι μου συμβαινει;

Και τοτε ειδε ολη την αληθεια.Η αληθεια εμφανιστηκε μπροστα του σαν μια επεξηγηματικη ενοτητα,που ειχε στριμωχτει απροσεχτα στο τελος της ζωης του.

Ειδε το τελος της ζωης του ,αυτη ηταν η ιδια η ψυχη του που ξεπεταγοτανε μεσα απο το κορμι του. Και περηφανη περιδιαβαινε τους αιθερες προκαλωντας θεους και δαιμονες. Σαν να ειχε ελευθερωθει μολις απο τα δεσμα του θανατου.Με  δυναμη μεγαλυτερη και απο χιλιες καταιγιδες, και την παντοτινη ηρεμια των πιο βαθυκοκκινων ηλιοβασιλεματων επλεε στα ορια του κοσμου αυτου. Περιμενοντας το απροσδοκητο να φανερωθει. Και τοτε ακουστηκε : " Νυν απολυεις τον δουλο σου Δεσποτα."

"Ημαρτον Πατερ ",αντιφωνησε ειρηνικα.

Και ελιωσε μεσα στην ζεστη ακτινα του ηλιου, που χτυπιοτανε με παθος πανω στην καρδια του.

Υψωθηκε ψηλα,πανω  στον θολο του κοσμου ,τρισευτυχισμενος μεσα στα ουρανια μελη. Ομως η φωνη του ,σαν την ιδια του την πνοη, τον συγκρατουσε ακομα με μια λεπτη κλωστη,απο τον κοσμο .

Και αυτος ψιθυριζε ,συνεχως τις δυο ιδιες λεξεις ,για πολυ ωρα ,μαρμαρωμενος στην ιδια θεση .

Μεχρι που καποια στιγμη περασε ο παππας της εκκλησιας και τον ακουσε να κλαιει και να λεει: "ημαρτον πατερ ,ημαρτον πατερ..." μεσα σε μεγαλη απογνωση.Τον πλησιασε ησυχα-ησυχα οπως ενας γιατρος καποιον ετοιμοθανατο ,και με στοργη τον ρωτησε . Εαν ηθελε να εξομολογηθει.

Εκεινος συνηλθε ξαφνικα και του ειπε με μεγαλη προσπαθεια μεσα απο τα παγωμενα χειλια του: "Ναι πατερ."  Και εκει πανω στο υπερωο καθησε ο παππας,αρκετη ωρα, μεχρι να ηρεμησει αυτος ο αγνωστος και να μπορει να αρθρωσει μερικες λεξεις.Οταν τον ειδε πως ειχε ησυχασει αρκετα τον ρωτησε :" Τι σε βαραινει τεκνο μου, τι βασανιζει την ψυχη σου."

Και αυτος σαν να ερχοτανε απο πολυ μακρια και σαν να μην πιστευε πως βρισκοτανε ακομα στην ζωη, του εξομολογηθηκε. Πως ζηταει αφεση αμαρτιων επειδη λατρεψε τον θανατο, περισσοτερο απο την ζωη.  Του φανηκε πως ειδε την αλλη ζωη, και ηταν τσο ομορφη οσο τιποτα στον κοσμο αυτο. Και ερωτευτηκε παραφορα τον "Αδη." τοσο πολυ ωστε ξεχασε τα παντα επανω σε αυτη την φτωχη γη.Και μαζι με ολα και την οικογενεια του. Τα λατρευτα του προσωπα. Γι αυτο αισθανετε ενοχος ,και ηθελε για πρωτη φορα στην ζωη του να εξομολογηθει. Να φωναξει δυνατα, για την εγωιστικη μανια που συνεθλιψε ολο του ειναι, μεσα σε μια στιγμη.Γιατι εκει μεσα στην εκκλησια λατρεψε τον θανατο ,και ξεχασε,για παντα ολη αυτη την ζωη.

Ο παππας απο την συγκινηση, εκλαψε κι αυτος. Ποτε κανεις δεν του ειχε εξομολογηθει κατι τετοιο. Ποτε ,στην μικρη ζωη του, δεν περιμενε να του εξομολογηθουν κατι παρομοιο.

Συναισθανομενος και αυτος την αυθεντικοτητα των παναγνων συναισθηματων του αγνωστου, γονατισε και ψελλισε και αυτος,ταπεινα: "Ημαρτον Πατερ."

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

02/02 10:53  koufeto:-)
Ο πατερ τελικα τον εσωσε ή μ@λ@κιες;;;;-)
02/02 11:06  koufeto:-)
;;;;;;;;;;;;;;;;;;;-)
ψαξε,ψαξε δεν θα με βρεις;;;;;;;;;;;;
ωραιο το κρυφτουλη;-)
ξερω,ξερω δεν το κανεις για σενα ,αλλα για την μανα:-)
02/02 11:12  Goldmine
Όλοι με τον "Άδη της ύλης" έναν έρωτα τον έχουμε...
Και το "ήμαρτον πάτερ" ούτε του πρώτου ούτε του δεύτερου μεταμελημένου διδάσκει σε κανέναν μας αυτογνωσία , δυστυχώς...5*
02/02 11:27  zyzzx
Να φανταστεις Γκολντ πως ξεκινησα να γραφω για τα επισφαλη διαθεσιμα που κρατουν πολλες χωρες στα θησαυροφυλακια τους.
Τα περισσοτερα ειναι made in USA βεβαια.

Και "φοβαμαι μηπως ο ισχυρος καταντησει τελικα ταπεινοτερος του αδυνατου."



02/02 11:29  Goldmine
Το άρθρο σου δένει πολύ με του Θανάση Μαυρίδη σήμερα. Συγκοινωνούντα δοχεία...
02/02 11:31  zyzzx
Κουφετο εσενα μονο ο Λεττο σε ξετρυπωνει, οπου και να κρυφτεις.
Εγω θα αρκεστω στην καλη μου τυχη , λοιπον.
02/02 11:34  Goldmine
02/02 11:37  zyzzx
Ναι το διαβασα Γκολντ.
Ασυνηθιστο το βρηκα, για Οικονομικο σαιτ.
Καλα εγω ειμαι στα διαφορα, ετσι κι αλλιως.

Α ναι και να σου εκθεσω και την μεγιστη απορια μου.
Δηλαδη απορω, γιατι ενω χωρις την αναπνοη δεν μπορουμε να ζουμε. Ενω χωρις την ηθικη ζουμε και βασιλευουμε.

Ηθικη Αναπνοη ας πουμε.

02/02 21:48  ΝίκοςΤ
zyzzx
Καλησπέρα σας
"Και περηφανη περιδιαβαινε τους αιθερες προκαλωντας θεους και δαιμονες" Υπέροχο! Αναζητείτε λοιπόν τον Θεό σας.Αν θέλετε,απαντήστε μου:Τον ψάχνετε σαν μιά συνισταμένη φυσική δύναμη ή σαν μιά πνευματική οντότητα.Ξέρετε ότι εκτιμώ τα κείμενά σας και αναρωτιέμαι τι ελπίζετε μέσα στα νιάτα σας .
03/02 07:58  zyzzx
Κυριε Νικο Τ. χρονια πολλα.

Η αναζητηση μου οσο εκτενης και εαν ειναι η γινει καποτε, δεν θα ειναι ,ουτε θα γινει ποτε ,μια αλλη αναζητηση για την ουσια της θεικης οντοτητας.

Οπου οι ανθρωποι συγχεουν πολλες φορες τον Θεο με πολλα αλλα "πραγματα", ειτε υλικα ειναι ειτε αυλα.

Ευελπιστω μαλιστα ,η αναζητηση μου ,να μην μου προσφερει μονο το ταξιδι, αλλα και την Ιθακη, οσο ματαιο και εαν ακουγεται αυτο.

Το "ημαρτον πατερ" ,αναφερεται σε εναν ανθρωπο παναγνο στην ψυχη ,ο οποιος ομως δεν ειναι φανατικος Χριστιανος.
Σε μια στιγμη αποκαλυψης των υπερουρανιων μυστηριων,κατα την διαρκεια της θειας λειτουργιας, ερωτευεται παραφορα τον αλλο κοσμο, αυτον που απο μικρο παιδακι εχει συλλαβει στο μυαλο του σαν αλλο κοσμο. Και με μεγαλη χαρα αφηνει ελευθερη την ψυχη του να τρεξει προς τα εκει, εξω απο την ζωη.
Ομως το σωμα του αντιδραει λιγο πριν τον θανατο,σπασμωδικα, δενοντας τον χωρις την θεληση του σε αυτη την ζωη.
Την ιδια στιγμη ο ανθρωπος αυτος που εχει περασει στα πρωτα σκαλοπατια της ουρανιας βασιλειας. Νοιωθει μετανοημενος που θα αφησει την γλυκεια οικογενεια του μονη της. Η αγαπη των αγαπημενων του προσωπων κυνηγαει την ψυχη του ακομα και μεσα στον "Αδη."
Και ο ιδιος μαλιστα,νοιωθει πολυ ασχημα επειδη απομακρυνεται μακρια τους. Ακομα και τωρα που η ταπεινη και ευσεβης ζωη του ερχεται στο υπερτατο τελος της,και η ψυχη του ανεβαινει ακαθεκτη προς τον ουρανιο Παραδεισο.Αυτος μετανοει ,γιατι νοιωθει τα αγαπημενα του προσωπα να τον αναζητουν με αγωνια ,και εντελει, με λιγα λογια ,ζηταει αφεση αμαρτιων απο τον θεο για την πραξη του αυτη.
Δηλαδη ,την απροσκλητη παραδοση της ψυχης του στις απεθαντες ομορφιες του Παραδεισου.
Ζηταει συγχωρεση που απαρνηθηκε αυτη την ζωη .Μονο κα μονο για χαρη των δικων του, των πολυαγαπημενων του ανθρωπων.

Ειναι μια υπερβολη βεβαια . Με την οποια θελω να δειξω το μεγαλειο της αγαπης. Αυτο που κατοικει μεσα στο ανθρωπο. Το οποιο ομως εντελει δεν καταφερνει να δημιουργησει μεσα του εναν μηχανισμο αυτοματο.
03/02 08:40  zyzzx
Εναν αυτοματο μηχανισμο αρετης.
Που θα συγκρατει στην ζωη τον ανθρωπο με την 'ηθικη αναπνοη" της.

Ισως η εξελιξη μας επιφυλασσει και μια τετοια εκπληξη .
Την "μεγιστη' δυναμη της αγαπης να γινει ενα με την ζωη μας.
Ακουγεται ονειρικο, αλλα και τα ονειρα υπαρχουν για να συμληρωνουν τις ατελειες της πραγματικοτητας.
03/02 14:22  ΝίκοςΤ
zyzzx
Καλημέρα σας. Ευχαριστώ για την απάντηση σας.Εύχομαι η αναζήτηση σας να είναι αέναη,η Ιθάκη είναι φανταστικό είδωλο πραγματικών επιθυμιών.Ο αυτόματος μηχανισμός αρετής! Εκπληκτική πρόκληση.Μήπως πρέπει να βάλει το χέρι του και ο ανθρώπινος νούς; Η εξέλιξη μας κυβερνά,απλά σκέπτομαι μήπως μπορεί να επιταχυνθεί;

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
1/6Λυρικο Περιεχομενο
Σύνδεσμοι