Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Φανταστικη Νοσταλγια
1491 αναγνώστες
Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2009
08:53

 

 

Κατω απο την κοκκινη πλακα του κοιμητηριου ,ειχε ραντεβου με τον ερωτα. Κρατησε το στομα κλειστο .

 Ασυγχρονη η επαφη του θανατου με την ζωη.

Κατω απο  την κοκκινη ταφοπλακα ερωτευτηκε για πρωτη φορα την ζωη που 'ρχοτανε.

Να ενδωσει στον θανατο που φευγει.

 

 

 

 

Ειχε μαζευτει σαν μια κουλουρα , πανω στο ησυχο παταρι και καθοτανε. Κανεναν δεν ηθελε να δει , κανενα πραγμα να γνωριζει.
Μονο δυο μανιταρια ματια κλειστα και κλαμενα, ασημωναν το πρωινο.

Μαυρα ,σκιερα τα χνωτα ,χνωτιζανε χωρις ελεος τις σκορπισμενες και αγνοτερες αναμνησεις .Και η κοφτη ανασα, απο το κλαμα που δεν λεει ποτε να τελειωσει,στριφογυριζει,αναπηδωντας ολουθε,παρατημενη ,σαν σε ενα αεναο χορο, μεσα στην δινη της ψυχης.

Ερημια, πλησιον σου εζησα.
Του θανατου αδελφη .Εγω σε αγαπησα.
Και επειτα μεσα στην ζωη σε ποθησα οσο κανεις αλλος.
Ερημια, με στεφανωσες με την πιο γλυκια ελπιδα .
Της νιοτης.
Ακουσε με, τωρα δα, που σου μιλαω.
Μεσα απο τα δοντια του λυκου ,σε καρτερω.
Η βια εχει ορια. 
Εγω,οχι!

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

06/02 13:37  koufeto:-)
Οσο εγραφες για το koufetaki:-) εμπαινε και κανενας,τωρα εγινε αληθινη νοσταλγια και ολοι επεσαν σε καταθλιψη εξαιτιας σου:-)
06/02 20:54  ΝίκοςΤ
zyzzx
Καλησπέρα σας.Υπέροχη μουσική,όμορφη φωτογραφία,ευαίσθητο και ανατρεπτικό το κείμενο σας.
06/02 23:06  koufeto:-)
ΝίκοςΤ να σε ρωτησω κατι αληθινα χωρις να με παρεξηγησεις;;;-)Εξαλλου ξερετε ολοι πως τα λεω παντα:-)Λυσε μου μια απορια...τα πιστευεις αυτ απου λες ή σε εχει πληρωσει το ζιζιξ;;;-)Και λεω το ζιζιξ γιατι μια ειναι γυναικαρα και μια νταλικιερης...:-)
07/02 07:48  zyzzx
Ειχε μαζευτει σαν κουλουρα ,πανω στο ησυχο παταρι. Κανεναν δεν ηθελε να δει , κανενα να γνωριζει.
Μονο δυο μανιταρια ματια ,κλαμμενα, ασημωναν το πρωινο.
Μαυρα ,σκιερα τα χνωτα ,χνωτιζανε χωρις ελεος τις σκορπισμενες ,τις αγνοτερες αναμνησεις .
Και η κοφτη ανασα, απο το κλαμμα που δεν λεει ποτε να τελειωσει.
Στριφογυριζει,αναπηδωντας ολουθε ,παρατημενη,παραλυμενη,σαν σε ενα αεναο χορο, μεσα στην δινη της ψυχης.
Ερημια, πλησιον σου, του θανατου αδελφη, σε αγαπησα. Και επειτα μεσα στην ζωη σε ποθησα οσο κανεις αλλος.
Ερημια με στεφανωσες με την πιο γλυκια ελπιδα .
Της νιοτης.
Ακουσε με, τωρα δα, που σου μιλαω, μεσα απο τα δοντια του λυκου ,σε καρτερω.
Η βια εχει ορια. Κι ο πονος.
Εγω,οχι!




http://www.youtube.com/watch?v=d5giIyVDaFY


Καλημερα κυριε Νικο Τ.

07/02 08:58  zyzzx
Αυτο το "βιδεο" ειναι εξαιρετικα αφιερωμενο για το ευαισθητουλικο Κουφετακι.

http://www.youtube.com/watch?v=3dqXz6Y-NGA&feature=channel_page
09/02 15:10  John Fiser
Εχετε πολλούς φανατικούς οπαδούς. Τόσο πολλούς που σας παρακολουθούν στενά. Ενδιαφέρονται για εσάς.

Α! Και ξέχασα. Στενά και πάντα ηλεκτρονικά.
:-)

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι