Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Νεανικη Υλη
1254 αναγνώστες
Τρίτη, 21 Απριλίου 2009
09:55

Ειμαστε εμεις οι αλλοι και δεν αναγνωριζουμε  την  φωνη της.

Ειμαστε η ιδια  νεανικη υλη και δεν γνωριζουμε  τα γερατια.

Ειμαστε  το ιδιο ποταμι  που χυνεται μυστικα  μεσα απο στις επτασφραγιστες καρδιες μας .

Ειμαστε ολοι μαζι στο φως και στην ομιχλη,ενα ταιρι αρμονικο.

Ειμαστε  μοναδικοι ανθρωποι,μεσα απο την ιδια ψυχη βγαλμενοι.

Ειμαστε τι κι αν ειμαστε δυο τρεις χουφτες απο κοκκαλα και χωμα.

Το δυνατο δοντι και το κοφτερο νυχι του θηριου.

Τα ονειρα που πλεουν στα γαργαρα νερα τ' ουρανου.

Φτιαγμενα απο ξυλινα φτερα τα δικα μας ελευθερα πανια περνανε  μακρια.

Μα παντα γυρνανε  ξανα και ξανα ,καθε μια φορα ,ξανα και παλι ξανα .

Παλι πισω στις δικες μας ξεχασμενες αγαπες που αφησαμε μοναχες στην  ζωη.

Εμεις που δεν μπορεσαμε σε ολη αυτη την αιωνια πλαση να γινουμε κατι παραπανω.

Να γινουμε φιλοι μαζι της, ναι φιλοι να γινουμε με την "τιποτενια" ζωη .

Και η αληθεια  ειναι πως καταφεραμε μονο να ακολουθουμε κατα ποδας την τυχη.

Αυτη που  μεσα στις  πλατιες και βαθιες ανασες του αγεννητου συμπαντος βρισκει στεγη και τροφη.

Του απεραντου συμπαντος, που κυβερναει εμας τους ζωντανους, με μια καρδια ολοτελα πεθαμενη.

Ενω  την ιδια  ωρα εμεις ξεδιψαμε στην γηινη πηγη, και βλεπουμε παλι καθαρα.

Πως στα ματια της και  στους ηχους της ζει η  μοναδικοτητα μας.

 

 

 

 

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
16/1Γλυκια Νεφερτιτη
Σύνδεσμοι