Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Καλλιχορον Φρεαρ
1518 αναγνώστες
Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2009
12:13

Την ακαταλυτο ενοτητα του  ηχου και του λογου ενδεδυμενοι ,γυρναμε γυρω-γυρω απο το  Καλλιχορον φρεαρ  .

Επαιτες  στεκομαστε μπρος απο  την αδιαπεραστη πυλη του . Διεγειροντας  σε χορο αφθαρτο τα σερναμενα βηματα μας.

Την ιδια στιγμη νιωθουμε την δυναμη του να απλωνεται μεσα μας.

Μεχρι τοτε που θα  ακουστει μια φωνη απο τα βαθη του.

Η ξεχασμενη μελωδικη φωνη του.

Μοιαζει με  θαυμα απροσιτο .

Πεταμενο εκει χαμω ,αφημενο  καταγης .

Ξεχασμενο μεσα  σε αλλοτινους  χρονους .

Το οποιο παραμενει εκτοτε  σκεπασμενο απο φως . 

Ειναι ενα απο τα  πνευματικα καταφυγια μας.

Μια οπη υπαρκτη αναμεσα στον χρονο και στον χωρο .

Η οποια καθε μια φορα που ευθυγραμιζουμε την δικια μας παρουσια  με τον απυθμενο κοσμο της ,αισθανομαστε την ροη της γης.

Νιωθουμε τον υδατινο, τον δροσερο και αδιαπεραστο ,τον αειπαρθενο υμενα της να μας περιβαλλει ερωτικα. 

Και μενουμε εκθαμβοι απο το μεγαλειο μιας τοσο δα μικρης και μαυρης οπης.

Την ιδια ωρα, τα  ματια  μας γινονται δεκτες  , ολων των απιθανων και αληθινων χροιων μιας αγνωστης ,αλλα  απιστευτα υπεροχης ζωης.

Αυτη που βλεπουμε με τοσο θαυμασμο, εκει μεσα ,ειναι η δικιας μας  ζωη!

Και συνειδοτοποιωντας το , περιμενουμε συνεχως και εναγωνιως επανω της  ,επανω απο την πετρινη υδατοπυλη  .

Εως οτου η μαγευτικη αυρα της  ανανηψει και η τυρρανικη απνοια  της ψυχης μας  διωχτει μακρια .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
1/6Λυρικο Περιεχομενο
Σύνδεσμοι