Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Το Επιθυμητον
1713 αναγνώστες
Κυριακή, 16 Αυγούστου 2009
08:14

2009summer344.jpg picture by zyzzx2008

Οι πηγες του φωτος δεν βρισκονται στο νοητο κοσμο. Οι πηγες του φωτος ανιχνευονται πανω στην τραγικοτητα των γηινων υπαρξεων μας.

Εμεις ειμαστε οι αποδεκτες και το αλλοθι της υπερουσιας παρουσιας του φωτος.

Ειμαστε η νεα υλη. Ενα δημιουργημα  κρυφων ποθων και επιθυμιων. Το επιθυμητον δημιουργημα του συνολικου εμβιου γιγνεσθαι της γης.

Η δικη μας ουσια φτιαχτηκε επειτα απο  τιτανιες επικλησεις του συνολου της γηινης ζωης προς την  ιδεα της απολυτης αρμονιας.

Ολοι οι φοβοι και αγωνιες ακομα και των πιο μικρων ζωων και φυτων δημιουργησαν η καλυτερα οικοδομησαν ενα ναο.

Τον ναο της νοημοσυνης.

Γιατι ολα  πιστεψανε πως η γνωση μπορει να βοηθησει ,ετσι ωστε να διορθωθουν και να ξεπεραστουν οι εμφυτες αδυναμιες και δυσαρμονιες της γηινης ζωης ...

Η δικια μας ιστορια λοιπον ερχεται σε αντιθεση με ολη την εξελιξη των διαφορετικων ειδων. Διοτι δεν υπαρχει συνεχεια μεσα απο τις φυσιολογικες και βιολογικες διαδικασιες της ζωης. Εμεις ανηκουμε ολοκληρωτικα στον κοσμο ενος ατελειωτου συναισθηματικου οιστρου, που συγκροτηθηκε μεσα στον πυρηνα του επιθυμητου της εμβιας ζωης. Και συγκρατει ζωντανη με τις ελκτικες και ανυπερβλητες δυναμεις του την νοημοσυνη που μας ξεχωριζει. 

 

Ειναι πραγματικα οι δυναμεις τοσο μεγαλες, αυτες οι οποιες  προκαλουνται απο την ελξη του επιθυμητου , που μπορουμε καλλιστα να τις αντιπαραβαλλουμε με αυτες ενος μεγαλου ηλιου.

Και ειναι τοσο ευκολο να μας διαφυγει η απτη πραγματικοτητα που μας περιβαλλει. Γιατι εμεις ειμαστε απλα τα δημιουργηματα του επιθυμητου και οχι της βιολογικης εξελιξης των διαφορετικων ειδων.( Η αυτο που λεγεται  " the survival of the fittest" και αλλιως " natural selection".)

Η τραγικοτητα της παρουσιας μας εγκειται στο οτι ειμαστε κατα το πλειστον δημιουργηματα συναισθηματικων διεργασιων τα οποια επιτελουνται εντος του πυρηνα ενος απεραντου επιθυμητου και οχι αποκτηματα ομοειδων  βιολογικων συνθηκων.

Ειναι πραγματικα λιγο αβολο να συνειδητοποιεις τι σε κανει να διαφερεις απο ολα τα αλλα ειδη της γης. Ακομα περισσοτερο, ειναι αρκετα αστειο να καταλαβαινεις οτι δημιουργηθηκες απο το περιβαλλον σου για να υπερισχυσεις της αδικιας και της δυσρμονιας, με συμβουλο την νοημονα νεα υλη  .

Ολες οι δυναμεις της συνολικης ζωης του πλανητη εχουν αναλωθει στο επακρο ,εδω και εκατομμυρια χρονια,γι αυτη την νοημονα υπεροχη μας.

 Ευκολα καταλαβαινουμε γιατι ενας προικισμενος, η απλα ενας  συνηθισμενος ανθρωπος, δεν μπορει να αντιληφθει τα οικολογικα προβληματα που βασανιζουν τον συγχρονο ανθρωπο. Μιας και ολοι μας νοιωθουμε τι ακριβως αντιπροσωπευουμε εδω επανω στην γη.

Ειναι αληθεια πως η ιδια ζωη του πλανητη με την δυνατη ελξη του επιθυμητου της ζητησε την βοηθεια της λογικης. Απαιτησε απο τον πανισχυρο νου να υπερνικησει τις ατελειες της ζωης .

Οπως ειναι και αληθεια πως αυτη η νοημοσυνη ειναι φτιαγμενη απο τα ιδια ευτελη υλικα που αποτελειται η ιδια η ζωη επανω στην γη.

Η ισχυρη, και κατα περιοδους ισχυροτατη, επικληση προς την απολυτη αρμονια περασε αμετακλητα μεσα στις φλεβες μας.

Ο νοημων ανθρωπος ,το δημιουργημα που εσπασε την αλυσιδα των βιολογικων διαδικασιων του πλανητη. Με την σειρα του χρειαζεται την βοηθεια ενος ανωτερου οντος. Για να πετυχει την πολυποθητη αρμονια που το ιδιο δεν νοιωθει πως ειναι ικανο να πετυχει.

Αντιλαμβανεται πολυ περισσοτερο τις αδυναμιες του παρα τις δυνατοτητες που του χαρισε τοσο απλοχερα η δυναμη του επιθυμητου. .Δηλαδη, δεν πιστευει πως με την την νοημοσυνη του μπορει να επιτυχει την απολυτη αρμονια επι της γης.Και απο εκει αρχιζει να γραφεται και η τραγικη ιστορια ενος δημιουργηματος που εκ της γενεσεως του εχει βρεθει εκτος του μεγαλου κυκλου της ζωης.Με μοναδικο σκοπο να επεκτεινει μεσα στο αγνωστο απειρο την δικια του ανεκτιμητη  παρουσια.

Ισως βεβαια σε ενα δευτερο χρονο ο ανθρωπος να πετυχει   αυτο που του ζητησε εκ πρωτης το επιθυμητον. Εφ'οσον καταφερει ομως να ακολουθησει τα μονοπατια του φωτος.

 

 

 

 

Επανω στο μονοπατι της μικρης Δηλου. Εκει που τα ανθρωπινα δημιουργηματα  βρισκονται ερειπωμενα μεσα στο εκλαμπρο φως  της .Η νοημων επικληση του ανθρωπου ξεχωριζει αναμεσα στα σκορπισμενα μαρμαρα. .  Φυτρωνει εκει μεσα απο τα μαρμαρα ο  σπορος μιας παναγνης θεοτητας. Η οποια ισως ειναι δυνατον να πετυχει το πρωταρχικο σκοπο μας .

 

 

 Αλλο μονοπατι περναει μεσα απο τα βουνα της Τηλου και γατζωνεται χωρις φοβο στα αποκρημνα βραχια της.  Ολο το  κιτρινο παθος του αρχαιου δαιμονα σιγοβραζει μεσα του. Ειναι η μητερα ολων των ποθων μας , Αυτη ειναι η ιδια αρχαια μαννα του ανθρωπινου νου.

Ειναι  απαραλλακτος.

Ειναι ρητος κανονας.

Οσο ανεβαινεις τα πετρινα μονοπατια της Τηλου νοιωθεις τις χρυσες σπονδες του ηλιου.

Και αντικρυζεις παντου με μια μονο ματια το επιθυμητον. Αυτη την μεγιστη δυναμη ,η οποια  ζει και βασιλευει επανω στα μαγεμενα βραχια της.

Η Τηλος ειναι το νησι που συγκρατησε ζωντανο αυτο το μεγαλειωδες μυστικο.

Εκει πανω την γενεση του ανθρωπου ειδους την διαβαζεις γυρω σου και σιγα-σιγα και εντος σου.

 

 2009summer346-1.jpg picture by zyzzx2008

 

 

 

 

 

 

 

 
 
Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

17/08 21:09  Goldmine
Από τα καλύτερα κείμενά σου ΟΝ, απελευθερωμένο από τον κονιορτό της μεγαλούπολης, με κρυστάλλινη "ΔηλοΠατμιακή" καθαρότητα λόγου, εικόνας, ήχου...
Με τα βαθιά νοήματα των μυστηρίων που εκφράζεις, πρέπει να ταυτιστούμε για να τα ντύσουμε με λέξεις. Κι εσύ αυτό τόχεις καταφέρει, γιατί το βιώνεις.
Με πεντάστερα της Δήλου ραίνω το φωτεινό άρθρο σου!
17/08 22:21  zyzzx
Οσο ανεβαινεις τα φωτεινα μονοπατια, κανονας ειναι να κρατας γερα τον δικο σου χρονικο ιστο.
Μεσα απο τους αφανεις αιωνες .ξεχωριζουν τα χναρια τους, απο την απαραμιλλη καθαροτητα τους ,και την αιθερια λεπτοτητα που τα διακρινει.
Ειναι παντοτε μεσα σε μια σταθερα διαφανη και υπερουρανια φωτοχυσια.
Σε μια στιλπνη συμφωνια αναμεσα σε εμας και τον παντελεημονα ηλιο.

Ομως, οσα απιθανα μερη και εαν επισκεφτουμε, πρεπει να θυμομαστε πως αυτο το υπερλαμπρο φως που αντικρυζουμε δεν ειναι παρα ενας αντικατοπτρισμος που σχηματιζεται επανω απο την τραγικη ερημια της ψυχη μας.

Το φως, το αλλο φως που δεν βλεπουμε και βεβαιως δεν μας ανηκει. Δεν θα μας παραχωρηθει και δεν θα μας προσφερθει ισως ποτε.
Αυτο που ανιχνευουμε η διαισθανομαστε μεσα απο τα φωτεινα μονοπατια, μας περιμενει στην ακρη του δρομου.
Κρατωντας μας με προσοχη ,πανω στον δικο του ,τον ολοτελα αναρμοστο για τις γηινες υπαρξεις φωτεινο ιστο.


Γκολντ , χαιρομαι πολυ που τα λεμε ξανα εδω.






Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι