Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Ειδητικη Παρασταση
1494 αναγνώστες
Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009
20:13

 

Ισως Θαπρεπε Να Ονομαζεται Ιδιοπαθης Εμπειρια. Αυτο Το Κατι Που Γεννιεται Αυτοκλητα Στα Στερεα Περιθωρια Της Μνημης Μας. Χωρις Καμια Καθοδηγηση Απο Την Λογικη η Τις Αισθησεις Μας.

Αυτο Το Κατι ,Στην Αρχη Μοιαζει Με Μια Αμορφη Μαζα ,Αξιολατρευτης Υφης Και Με Υπεροχη Περιγραμματικη Αυθεντικοτητα.

Ειναι Ενα Δειγμα ,Του Μεγαλου Παθους , Που Χαρακτηριζει Την Γνωστικη Πλευρα Της Ανθρωπινης Φυσης. 

Αργοτερα, Και Εφ' οσον Επεξεργαστουμε Με Την Λογικη Μας Αυτη Την Μυστηριωδη Παρουσια Την Αντιλαμβανομαστε Σαν Ηχους Επενδεδυμενους Με Εικονες. Δηλαδη  Εικονιστικους Ηχους.

Σε Αυτη Την Φαση Μπορει Να Γινει Καταληπτη Μεσα  Στο Μυαλο Μας Σαν Μια Ειδητικη Παρασταση.

Επιπλεον, η Εξοικειωση Του Ανθρωπου Με Τους Τεχνητους Και Φυσικους Ηχους Του Περιβαλλοντος Συμβαλλει Τα Μεγιστα Στην Ονοματοποιηση Των Ακουσματων. Και Τελικα Στην Συγχρονη Και Παραλληλη Αναγνωση Των Αντιστοιχων Εικονικων Κοσμων Που Ειναι Ταυτισμενοι Με Την Διαμορφωση Των Ηχητικων Ενοτητων.

Ισως Θαπρεπε Να Ονομαζεται Με Το Ονομα Που ο Εκαστοτε Δημιουργος Την Βαφτισε Αυθορμητως.

ο Αποκληρος  Της Εσωτερικης Εικονας Και Ηχου Παραμενει Μοναχικοτερος Απο Προηγουμενως. Ενδιαφερεται Μονον Για Αυτο Που Του Ζητηθηκε Σε Πρωτο Χρονο. Ποτε Για Κατι Που Ισως ο Ιδιος Ανακαλυψε Στην Δαιδαλωδη Διαδρομη Της Πνευματικης Του Διατριβης.

Αναμενει Να Εντυπωσιασει Με Την Γενικευμενη Θεωρια Του Για Την Λειτουργια Της Συλλογικης Μνημης.

Για Την Μεταμορφωση Του Φωτος Μεσα Στο Ειδικο Βαρος Της Εικονας.

Και Την Ηχητικη Εκφραση Των Ιδεων Πριν Την Επικαλυψη Των Ηχων Με Εικονες...

 

 

 

 

Ειναι μια μοναχικη φιγουρα ,τα ξημερωματα ξεχασμενη  μπροστα στα σκαλια . Τρια σκαλια παρατημενα απο τον χρονο για να "δεικνυουν" πως ο ανθρωπος οσο ζει εχει αναγκη την γη για να παταει στερεα.Και επανω στα σκαλια μια λαξεμενη πετρα με επιγραφη " Βημα Ρητορος".

Η μουσικοτητα των ελληνικων επιθετων , δημιουργησε το καλλος των μουσων. Κι αυτο το αμολυντο καλλος γεννησε το αλευκαντο ελληνικο πνευμα επανω στην ταπεινη κορυφη του λοφου.

Περιδιαβαινει ο ισκιος της ειδητικης παραστασης σαν τροχος βασανιστηριων επανω στα μονοπατια του λοφου. Κι αλλοιμονο στο κακο συναπαντημα.

Μην κοιταξεις στο βαθος ,παρα μονο στο γερο βραχο της Ακροπολης. Νιωσε την σεμνη επιβλητικοτητα της κολλοσιαιας πετρας. Αυτης που δημιουργηθηκε για να συνθλιβει με το ειδικο βαρος της τα ασθενικα πνευματα.

Στον Καιαδα εξοστρακισε ολους αυτους που δεν ανοιξαν τα φτερα του πνευματος τους, τον μεγαλεπηβολο αρχοντα των ιδεων δεν συνοδευσαν σε αιθεριο παιχνιδι .

Μυρισε τον αερα , και τοτε οι ιδιες οι αισθησεις  σου ερχονται σε δευτερη μοιρα.

Εδω μιλαει με ειρμους η απνευστη ψυχη.Και ενωνεται, με τους κοσμους αλλοτινων και τωρινων χρονων, σε μια γιορτη πανανθρωπινων αξιων. Παγιδευμενων μεσα στο γερασμενο πιθαρι του Διογενη.

Οχι πιο περα απο το πιο ποταπο πιθαρι ,του κοσμου αυτου ,πιο κει δεν υπαρχει ζωη.

Μονον το κωνιον.

 

 

 Cranberries - Zombie

 

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι