Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Merry Crisis
1317 αναγνώστες
Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009
22:48

Στραγγισε η ψυχουλα του μεσα στα παγωμενα απο χρονια  μπετα. Περασμενα μεσανυχτα ηταν ,και δεν ελεγε να ξημερωσει.

Ραγισε η καρδουλα του, σε χιλια κομματια, περισσοτερα κι απο τα αδικοχαμενα ονειρα του.

Κι ενω πλησιαζε, ενα ενα βημα ,ολο και πιο κοντα στην γαληνη του μακαριου βυθου. Τα ματακια του ,θαμπωμενα απο το ψυχος , σιγοκλειναν.

Ενα προσωπο φανηκε τοτε ολολαμπρο επρος του. Το μικρο τον αναγνωρισε μεμιας. Ηταν ο αγιος Νεκταριος. Τον ειχε προσκυνησει τοσες φορες στην εκκλησια του χωριου.

"Κρυωνω" προκαμε να ψελλισει και εγειρε πισω το κορμακι του στο καταταλαιπωρημενο πεζοδρομιο.

Στο βρωμισμενο προσωπακι του ανθισε ενα ολοασπρο ανθος, χαμογελο, γυμνο φως. 

Και ειδε μεσα απο τα παγωμενα αστρα ,εκει πανω στα ουρανια ,τα πλημμυρισμενα απο φως και ζωη σωματα των αγιων.

Ο αγιος του εγνεψε "ελα".

Κι τοτε αυτο βρεθηκε ξαφνικα στο ζεστο σπιτι της γιαγιας του.Την ωρα που ζυμωνε το προσφορο. Ηταν τοσο ομορφα.Η σομπα εκανε ενα τοσο γλυκο γουργουρητο, και ο τραχανας μοσχομυριζε στο τραπεζι.Τρεις πιθαμες δωματιο χωρουσε ολοκληρη την γη ,με ολους τους ανθρωπους της. 

Τα αλλα παιδια ετρεχαν κι επαιζαν στον κηπο. Μα αυτο εκεινη την ωρα ειχε δουλεια. Επρεπε να καθαρογραψει τα ονοματα ,τα υπερ υγειας και τα υπερ Αναπαυσεως, και επειτα να παει το φρεκοζυμωμενο προσφορο στην εκκλησια.

Σε εκεινο το μερος που ειχε δει την εικονα του αγιου για πρωτη του φορα.

Και να τωρα που τον συναντουσε  εδω ξανα ,τοσο μακρια απο το χωριο του. Ηταν το μονο γνωστο του προσωπο σ' αυτο τον φριχτα παραμορφωμενο κοσμο της πολης.

"Ελα" του ξαναεγνεψε ο αγιος.

Μα αυτο δεν κουνιοτανε καθολου , ειχε παγωσει εκει δα μπροστα στην σβησμενη φωτιτσα του. Και τα κρυσταλλωμενα ματακια του, εβλεπαν τωρα ακομα πιο μακρια κι απο τον κοσμο αυτο.

Εβλεπε μια μητερα να κραταει ενα βρεφος στα χερια της.

Και της φωναξε με πικρη χαρα.

"Παναγια μου κρυωνω! Κρυωνω! "

Ενιωσε τοτε την αγκαλια της να το σκεπαζει ολοληρο. Εσβησαν ολα τα βασανα του κοσμου . Μια απεραντη γαληνη γεμισε την αδεια απο αγαπη ψυχουλα του. Και κοιμηθηκε, για πρωτη φορα μετα απο τοσο καιρο ,στα ζεστα της χερια.

"Παναγια μου σ' αγαπαω" μουρμουρισε τρισευτυχισμενο.

Υ.Γ. Αφιερωμενο σε ολα τα παιδια και σε ολους-ες  που μενουν για παντα παιδια. Γιατι μονο  αυτα αξιζουν τα  αληθινα Χριστουγεννα.

Για αυτους-ες  που πνιγονται στην εφημερη ετουτη ζωη ευχομαι "Merry Crisis" 

 

 

 In recession, teens run away from home
 

 

 
 

A Natale Puoi 

 
Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

24/12 15:08  Goldmine
Σαν η ορθόδοξη εκδοχή του παραμυθιού: "Το κοριτσάκι με τα σπίρτα"!
Την αγάπη μου σ΄όλα τα παιδιά του κόσμου και στο νοικοκύρη του σπιτιού τούτου:-)

Είθε η χαρά των Χριστουγένννων να αγγίξει τις καρδιές όλων μας!

24/12 16:43  zyzzx
Διαβαζοντας το πιο πανω αρθρο(In recession teens run away from home) ,μου ηρθε στο μυαλο αυτο το παραμυθι της μικρουλας με τα σπιρτα.

Χρησιμο πολυ για να μπορεσω να περασω πιο ευκολα σε ενα αλλο κοσμο ξεχασμενο.

Οχι αυτο του παραμυθιου. Μα αυτο της παραδοσιακης σπιτικης θαλπωρης ,η οποια γενναει κοσμους ολοκληρους μεσα στα λαμπερα ματακια των παιδιων.
Αυτα που στολιζουν τον κοσμο μας καθημερινα.
Κανοντας την καθε μερα μας Χριστουγεννα.

Ε, δικαιουνται κι αυτα μια γιορτη ,δεν δικαιουνται;

Καλα Χριστουγεννα Goldmine ναχεις καθε μερα.




25/12 16:09  favlos
Καλή πορεία στον δικό σου δρόμο :)

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
1/6Λυρικο Περιεχομενο
Σύνδεσμοι