Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
ΕΔΩ & ΤΩΡΑ
1510 αναγνώστες
Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010
22:24

 Οταν τελειωνει η μερα κι αυτο που αρχιζει δεν μοιαζει με νυχτα, ο σκοτεινος χορος απλωνεται απο ακρη σ' ακρη και γεμιζει με μαυρο θυμιαμα  την γη. Τα τερατα ξεβραζονται στις στεριες των ονειρων μας  ,κι' εμεις  στεκομαστε απαθεστατοι μαρτυρες της μιας και μοναδικης αληθειας, των σιωπηλων κι απλησιαστων   απο τις ανθρωπινες δυναμεις  ουτοπιων.

Ειναι τοσο ευκολο να δενεις καθε φορα που φευγεις για την αναζητηση σου η τον πειραματισμο σου, μια κλωστη που θα σε φερει πισω απο τον γνωστικο ,τον μυστικιστικο λαβυρινθο , αυτον που συγκαλυπτει την αληθινως αληθινη ζωη με περιτεχνα κλειστρα και μας συγκρατει στα δικα της εδαφη ,μεσα στην αισθαντικοτητα των ιδεων . 

Σιγουρα θα αναρωτιομαστε γι αυτη την αγνωστη εισοδο, αυτη που θα επρεπε να θυμομαστε, ομως δεν μπορουμε να την ανακαλεσουμε στην μνημη μας ,ισως γιατι οταν την συνανταμε βρισκομαστε ακριβως  στην μεση δυο ολοτελα διαφορετικων κοσμων, τον κοσμο που εμεις συναρμολογησαμε και τον κοσμο που γεννηθηκαμε αιωνες τωρα και ζουμε αγνωστοι μεταξυ γνωστων πανω στον κενο φλοιο του υπερμετρου εγωισμου μας .

Σε στιγμες σαν κι αυτες ,μιας ακραιας συνειδητοτητας, νιωθουμε πως οι μοναδικοι ανθρωποι που θα μπορουσαν να αντεπεξελθουν στην κολοσσιαια μαχη του ανθρωπινου εγω με την πραγματικη ζωη θα πρεπει να ειναι αυτοι που συνηθως ονομαζουμε ηρωες.

Επιτελους, ας βγουν μεσα απο τα βραχια οι ηρωες να τργουδησουν , ας βγουνε απο την θαλασσα ,τις βουνοκορφες, την φωτια ,τα εγκατα της γης, μεσα απο τα σκοτεινα αστερια, ας βγουνε τωρα που ο ποθος της ανθρωπινης ψυχης εγινε αβασταχτος, ας ξεπηδησουν μεσα απο τον αγνωστο κοσμο τον καταφρονεμενο και ας ερθουν εδω και τωρα.

Και τωρα μικρε μου τσαλαπετεινε , γνωριζεις καλα πως μπορεις και συ να πεταξεις , χωρις να φοβηθεις ουτε ενα λεπτο την ζωη .

Και συ μικρη μου μπεκατσα.

Και συ γλυκο μου σπουργιτι.

Γεμισε χρωματα ανειπωτης χαρας ο ουρανος, ετουτο το απογευμα πεταει ο σταυραετος σαν την καρδια μου, χτυπαει τις φτερουγες του δυνατα, αργοσαλευουν τα συννεφα γυρευοντας να πιαστουν απο μια ακρη, κι αυτος βασιληας χρυσος ,ουρανιος διασχιζει την αιωνιοτητα με ενα φτερουγισμα ισια  κρατημενο πανω απο το ψηλοτερο βαθρο της γης.

Συγνωμη σου ζητω γλυκια γη , μηπως και λιγο αλαφρυνω την βαρια σκια που σε φορτωνω, μαννα δεν εχω την θεληση να συνειδητοποιησω , να αντιμετωπισω, να προσδιορισω, την διαταραξη που προκαλεσα στην τιτανια μα και ευθραυστη ισορροπια σου ,ακολουθωντας τυφλα την ραγδαια εξελιξη της πνευματικοτητας .

Τα διανοητικοποιημενα συναισθηματα γινονται συμβολα και αυτα με την σειρα τους γινονται τα υλικα των  ουτοπικων κοσμων μας που βριθουν απο τις αναλυτικες προσομοιωσεις ,απο τα συμβολοποιημενα τεχνηματα , επηρεαζοντας τον προσανατολισμο της πνευματικοτητας μας, η οποια στην εξελιξη της ιστοριας , υπερβαινει ανυπερθετως  ολους τους βιολογικους δεσμους για να καθορισει το εγωιστικο , αδιαβλητο πεδιο της , και να γινει απολυτως κυριαρχη πανω στο ενστικτο υποβαθρο μας, προκαλωντας τελικως  λειτουργικες ασυνεχειες στην υποδομη του οργανισμου μας, με συνεπεια τις υποδεεστερες του αυθεντικου  συμπεριφορες μας.

Οταν το αυθεντικο εκλειπει βασιλευει η νοθεια, ο κοινος φιλος ολων των σημερινων προσπαθειων μας και επιδιωξεων μας !

Καθε φορα που αντικρυζουμε μια νεα μορφη ,την αναλυουμε και την στερεοποιουμε στην μνημη μας σε σχηματα ευκολοδιαβαστα ,για το μυαλο μας, την συμβολοποιουμε. Επειτα η επεξεργασια γινεται περισσοτερο ευκολη, μιας και τα αποτυπωμενα στην μνημη μας σχηματα ειναι απλα αντιγραφα του πρωτοτυπου και ειναι πιο βατα για το μυαλο μας να τα διευθετησει.

Αυτη η απλη διαδικασια συμβολοποιησης, η οποια κανει ευκολη την δουλεια  της απορροφησης των γνωσεων που κατοικουν μεσα στις μορφες, απο το μυαλο μας . Γινεται ορισμενες φορες υπερτατη μυσταγωγια, και μετουσιωνει τον υπαρκτο καθημερινοτατο  κοσμο μας σε ενα συμπαν θεικων διαστασεων .

Αυτη η ιεροτερη ολων των διεργασιων συμβαινει στις ειδικες περιπτωσεις που ο νους μας πρεπει να αναλυσει μια μορφη, συνηθως ανθρωπινη, η οποια εκπεμπει αλως συναισθηματων και  ενω εμεις αναλυουμε αυτη την μορφη, για να επιτελεσουμε το εργο μας αναγκαζομαστε να διανοητικοποιησουμε τον συναισθηματικο κοσμο που την περιβαλλει .

Με αυτο τον τροπο το πνευμα μας γινεται ανθρωποφαγο .

Θα μπορουσα να αναλυω τα αλλεπαλληλα στρωματα των διεργασιων του ανθρωποφαγου εγκεφαλου για ολη μου την ζωη. Γιατι φαινεται να ειναι τετοια η νοστιμια που οι αμοιροι εμεις δεν μπορουμε να ξεπερασουμε!

Επειδη ομως ο στοχος κι ο σκοπος μου ειναι συγκεκριμενος και ορισμενος απο την αρχη-αρχη.

Θα ηθελα να σταθω σε αυτη την σκεψη.

Δηλαδη ,πως ενω  με την συμβολοποιηση των μορφων ο ανθρωπος κανει ενα τεραστιο βημα μπροστα και ξεχωριζει απο ολα τα αλλα ειδη. Συγχρονως , με την  διανοητικοποιηση των συναισθηματων ο ανθρωπος γινεται απλα ενας πρωτογονος ανθρωποφαγος , με λιγοστη εως καμια διαφορα απο τα αλλα ειδη . 

Εχουμε λοιπον κλεισει τα κλειστρα στην αληθινη ζωη και συνεχιζουμε να στιβαζουμε ατελειωτες γνωσεις και πληροφοριες, οι οποιες περιεχουν ολοενα  και λιγοτερη αυθεντικοτητα . Κλεινομαστε σαν μπαμπουσκες μεσα σε αλλεπαλληλα κουτια ιδεων οπου το καινουργιο δεν ειναι παρα ενα απλα διαφορετικο ιδιο. 

Αυτος ειναι ο ανθρωπος ,και η γυμνια του, και ενω δειχνει πως εχει πετυχει το ακατορθωτο ,με την νοθευμενη πολυπλοκοτητα των διανοηματων του καταφερνει στο τελος καταταχτει απλα στην ιδια κατηγορια ενος φαινομενικα υποδεεστερου ζωου.

 

 

Τωρα,και  για να ερθουμε στην συγχρονη εποχη. Πρεπει να μην ξεχασουμε τα δυναμικα κλειστρα της τηλεορασης, του κινηματογραφου, και του ιντερνετ. Τα οποια μεσα τους αιχμαλωτιζουν ολα τα συναισθηματικα αποθεματα των λαων. Καννιβαλιζοντας πανω σε δικαιους και αδικους.

Αυτος μαλιστα αποκαλειται πολιτισμος. 

Ναι ειναι κι αυτη μια αλλη εννοια, η οποια προερχεται απο αμιγως νοθευμενα συμβολα, τα οποια εχουν τυποποιηθει μεσα στο μυαλο μας, και μοιαζουν να περιεχουν ακεραιη την αυθεντικοτητα . 

Αλλα φευ! 

 

 

Εδω Και Τωρα ,θελω να ζησω, θελω να το φωναξω!

Εδω και τωρα ,θελω να περπατησω μεχρι να εξατμισω ολο το δηλητηριο που ρουφανε καθημερινα οι φλεβες μου . Μεσα απο το γκριζο γυαλι, το αοσμο και ανυποφορα λαμπρο διαδικτυο , την κονσερβοποιημενη ανθρωποφαγια του κινηματογραφου.

Εδω και τωρα ,μεσα στον σκοτεινο χορο σου θελω να αφομοιωθω!

          

 

ΠΕΤΡΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΧΑΛΚΙΑΣ ΣΟΛΟ     

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι