Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Μεσα Mανη
1243 αναγνώστες
Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2007
11:57

Μαγεμενος απο την λιτη και σπανια ομορφια της. Αναζητουσα ενα τροπο , ενα δρομο που θα με οδηγουσε στην πορτα της αλήθειας.

Και να ,την ωρα που τρωγαμε στην γνωστη ψαροταβερνα της περιοχης . Αξαφνα, σαν απο το πουθενα παρατηρησα τρεις γερακους που καθοντουσαν στην ακρη.

Στο φωτεινο τραπεζι τους  επανω , λιγες ελιες ψωμι και κρασι.

Ναι,τωρα φαινοταν πεντακαθαρα ,αυτη ειναι η μοναδικη ευκαιρια να βρω επιτελους το μονοπατι .

Κρασι ,ελιες και ψωμι. Αγνοι καρποι και γαργαρα νερα ο δρομος της καρδιας της λοιπον.

Και εγω ,ο απλος επισκεπτης, περπατησα το μονοπατι της λιτης καρδιας μεχρι την ακρη. Εκει που βουλιαζει μεσα στις πυλες του σκοτους. Ο δρομος συνεχιζε περα απο τις πορτες του Θανατου.

Εγω ο ατολμος περιπατητης πισωπατησα ,εκανα να γυρισω πισω φοβισμενος απο το Αγνωστο.

Εκεινη ακριβως την στιγμη ενας περαστικος ,που προχωρουσε χωρις να δωσει σημασια στις πυλες του αβυσσαλεου σκοτους. Με ειδε φοβισμενο , χαμογελασε  με συμπαθεια, και ειπε

" Πιστευεις πως την αγαπας τοσο βαθεια; Ελα παρε κατι να φας να πιεις ξεκουρασου και μετα γυρνα στην παρεα σου."

Και ετσι καθισα εκει στο Κριτηρι, πανω στην πετρα και στον αερα .Και ακουσα ενα χαρισαμενο μοιρολοι να τρεχει συρτα μεσα απο τα  αγριολουλουδα.

" Η πιο βαθεια αγαπη ειναι η ανομολογητη. Απο την στιγμη που θα την εξομολογηθουμε χανει την αξια της. Ο αιωνιος ποθος που ακομα και μπροστα στον θανατο δεν φανερωνει το ονομα του αγαπημενου ειναι η αληθινη ουσια της αγαπης"

Τοτε καταλαβα πως η αγαπη η απολυτη αγαπη ειναι το πολυποθητο μονοπατι.

Μονο που εγω θα πρεπει να γυρισω στη πατριδα μου ,αν θελω να βρω το μονοπατι της καρδιας και να το περπατησω ως το τελος.

Εκει στο ΚΕΝΤΡΟ που η ανομολογητη αδιαφορια τρεφει τον αιωνιο ποθο των " ECOVORES". ( Μια λεξη ,που ισως μπορουμε να βαφτισουμε τους μοντερνους οργανισμους, που ζουν απο την αναλωση της αληθινης ουσιας της ζωης μας, την Ecosphere .)

Να περπατησω το μονοπατι , τον μονο δρομο που δεν πρεπει ποτε να φτασουμε στην ακρη του.

Στην λιτη  ΜΑΝΗ  παντα θαναι λυτη η ΚΑΡΔΙΑ μου!

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
6 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

10/12 12:22  Goldmine
Πάντα γράφεις ωραία. Αυτό θεωρώ πως είναι απ΄τα καλύτερά σου.
Με ταξίδεψες, μαζί σου!
Στέκομαι στα δύο σημεία που γράφεις!
1." Η πιο βαθεια αγαπη ειναι η ανομολογητη. Απο την στιγμη που θα την εξομολογηθουμε χανει την αξια της.

2.Στην λιτη ΜΑΝΗ παντα ειναι λυτη η ΚΑΡΔΙΑ !"
Πολλά εύγε!

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα



Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι