Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Κιτρινοβιολετι Δαχτυλιδια
1904 αναγνώστες
Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010
19:41

 Αν αγαπησεις την πολη μια φορα θα την αγαπας για παντα.

 

Μια γερικη πολη σε γκρι φοντο ταιριαζει τοσο πολυ στα δικα μου γκροτεσκ γουστα.

Αν απαντησεις στον δρομο σου την πολη  να κοιταξεις ναναι η τελευταια. Η πολη σε ποναει και  πονα.

Υποφερει αβαστακτα η εικονα της αγαπημενης σου πολης, καθως περιμενει μοναχη στην ομιχλη την φωνη σου ,το γελιο σου, το μεγαλο παιχνιδι της ζωης .

Αναθεμα,η πολη σκιαζει ολα τα παιδια της με την ιδια αγαπη και με την ιδια γκρι καρδια του χαλυβα.  Το ιδιο σαν παγωμενα χερια μπετον.

Φωλιαζει ο ανθρωπος σε καθε μια γωνια της  ανημπορος να βρει την ακρη της, την περασια του ασημενιου οριζοντα της ,την αρχη της αυρας.

Μονο , μοναχα την γλυκια  ζεστασια θελει να νιωθει κρυμμενος μεσα της για παντα.

Σαν  σκετο,ζεστο κρασι πανω στα ασεμνα χειλη της.

Ετσι οπως γυρναει στον γυρο του θανατου η γλωσσα της, για να στραγγισει καθε επιθυμια μας  ξεχασμενη, μπερδεμενη εξω απο τα τετραγωνα της ...

Αν αγαπησεις μια φορα μια πολη ας ειναι αυτη η τελευταια .

Η μια και μοναδικη να ειναι σου ευχομαι.

Ειναι βαθια η καρδια της και τοσο βαρια,πελεκι στους ωμους μου.

Ειναι αυτη η ιδια, η ζωη που μου υποσχεθηκαν καποτε στα κρυφα.

Η πολη με τα δακρυσμενα ματια.

Η πολη με τα δαγκωμενα χειλη.

Η πολη.

Η πολη  με το χρυσο χαμογελο και τους χιλιους φωτεινους ηλιους στα ματια.

Η πολη σφιχτοδενει τοσο πολυ δυνατα την ζωη μεσα στα σαπισμενα δρομακια της που η ζωη γινεται ενα με τον  ζωγραφισμενο τοιχο, τις ξεχασμενες βιτρινες , τις  σκουριασμενες σκαλες, τα στραβωμενα καγκελα .

Ολη η μαυρη καρδια της  παλλεται αναλαφρα  μεσα απο το σαθρο μπετο, πανω στα γυμνα μοτιβα του θεραπευτικου  αερα .

Καθε της μπλε  απογευμα,  θωπευει το παγωμενο μου προσωπο , πισω απο τις μπεζ κουρτινες, με τα κιτρινοβιολετι δαχτυλιδια της.

Μια πολη ηρεμη σαν μνημα γερνα , κυλωντας αργα κι εκστατικα ολοενα και πιο βαθια μεσα στις φλεβες μου.

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

15/05 23:06  kikixo
15/05 23:20  kikixo
15/05 23:28  kikixo
Εδώ θα ρίξω στη θάλασσα
σαν πέτρες τα χρόνια που χάλασα
Εδώ θα μου φέρει το κύμα
ένα γράμμα που θα έχει και ρίμα
και θα λάμπει στο τέλος η υπογραφή
Κολοκοτρώνης, Μακρυγιάννης, φιλικοί

Θα βρεθούμε ξανά
όταν όλα θα έχουν περάσει
στην πατρίδα φιλιά
και κουράγιο να πεις, μην ξεχάσει
Θα βρεθούμε ξανά
όταν όλοι θα έχουν αλλάξει

στην πατρίδα φιλιά
και κουράγιο να πεις, μην ξεχάσει
θα βρεθούμε ξανά, θα βρεθούμε ξανά

Εδώ, αρχαία μου θάλασσα
που ξέρεις τι βάσανα τράβηξα
Εδώ θα μου στείλει τ' αγέρι
ένα γράμμα απ' τ' αόρατα μέρη
Ο χαμένος ο λόγος, ο πιο ζεστός
Σεφέρης, Κάλβος, Εμπειρίκος, Σολωμός

Θα βρεθούμε ξανά
όταν όλα θα έχουν περάσει

στην πατρίδα φιλιά
και κουράγιο να πεις, μην ξεχάσει
Θα βρεθούμε ξανά
όταν όλοι θα έχουν αλλάξει

στην πατρίδα φιλιά
και κουράγιο να πεις, μην ξεχάσει
θα βρεθούμε ξανά, θα βρεθούμε ξανά
16/05 08:34  zyzzx
http://www.youtube.com/watch?v=iESjhcmPbJw

Kikixo ολο αυτο το ανθρωπομανι γυρω μας σκλαβωμενο η "εγκλωβισμενο "μεσα στις πολεις ειναι.
Μα περισσοτερο σκλαβωμενα ειναι τα παιδια, αυτα που φυλακιζονται στα σχολεια για δωδεκα χρονια,χωρις ελεος.
Και βασανιζονται μεχρι το τελος της περισσοτερο δημιουργικης τους ηλικιας χωρις αναστολες και μαλιστα με βιτσιοζικες διαθεσεις.
Οι νεοι μας γνωριζουν πολυ καλα αυτο το αλλο "ταμειο ".Το Διεθνες Ψυχολογικο ,για το οποιο εχουν μεριμνησει οι ΗΠΑ και τρυγουν την ψυχη τους και μαζι ολο το καιμακι του παγκοσμιου πνευματος.
Λυπαμαι αυτες τις μερες ,γιατι ενω αρχισαμε να νιωθουμε τον ιδιο πονο με τα νεα παιδια ,ακομα δεν μπορουμε να φανταστουμε την μαυριλα της ψυχης τους.

Σ' ευχαριστω για τα ωραια τραγουδια.
16/05 14:56  kikixo
φίλε μου η μιση μου ψυχη(ορέστης) ειναι καθημερινα στα λαγκάδια του μανχάταν(που λεει και ο ποιητής
των υπογείων) σαν ταξιτζης-διχασμένος
και η μιση μου καρδιά(σαπφώ) ειναι δασκάλα σε κινεζάκια στην αστόρια
http://www.youtube.com/watch?v=bmmiV7-hRUc&feature=related
16/05 15:09  kikixo
Τέτοιο πλάσμα ευαίσθητο και θαρρετό συνάμα δε μας παρουσιάζει συχνά η ζωή. Ένα μικροκαμωμένο βαθυμελάχροινο κορίτσι, ένα "μαυροτσούκαλο", όπως θα λέγαμε σήμερα, που ωστόσο έδειξε ότι είναι σε θέση να υποτάξει ένα τριαντάφυλλο, να ερμηνέψει ένα κύμα ή ένα αηδόνι, και να πει "σ' αγαπώ", για να συγκινηθεί η υφήλιος".
Ο.Ελυτης
16/05 21:26  zyzzx
Kikixo

Καποτε διαβασα ...

Μ'ενα κυμα τον εαυτο μου


θ'ανταλλαζα


Ετσι ειμαι εγω.


Εμενα αγαπη μου,





μ' αρεσει η θαλασσα,



θαλασσα.

Κι επειτα σταματησα να σκεφτομαι και να μιλαω, μονο ακουγα το κυμα να ερχεται και να φευγει .


16/05 21:44  χορδιστής συναισθημάτων
Στεκομουν



στεκομουν εδω σε ατενιζα ωρεσ
κι ‘ αισθανομουν να εισρεει
στους μεσα μου αγνωστους χωρουσ
το πνευμα σου.

κι’ εμεγαλυνθει η ψυχη μου
και διευρυνθει το στερνο μου.

και το στηθος μου εγινε
ουρανος της βασιλισσασ
που στην γλωσσα της χωρας μου
ονομαζεται αγαπη.

ν.βρεττακοσ
17/05 10:58  John Fiser
Ω τι συμπτωση. Κιτρινοβιολετι δαχτυλιδια σαν να λεμε when the night comes ε?
Προσεχε μονο μην ειναι τσουναμι και σε πνιξει το κυμα. Καποτε..
20/05 21:00  zyzzx
Γεια σου Χορδιστη .
Ωραια υπενθυμιση , το ποιημα που διαλεξες.

Το ποσο μεγαλο ρισκο παιρνει ο ποιητης μονο και μονο για να ριξει μια κλεφτη ματια στην αληθινη ζωη.

Ρισκο ζωης.
20/05 21:11  χορδιστής συναισθημάτων
Αγαπητε φιλε-ζηλευτε εκφραστη του ανείπωτου
ειμαστε εν δυνάμει αποχωρησαντες απο την αληθινη
ζωή την πρωτη στιγμη που γεννιομαστε...
μόνο οι κλεφτες ματιές σώζουν...

μικρά ασήμαντα πετράδια ειν'η αγάπη
που χρωματίζουνε δειλά μες τον καθρέφτη..
μα σαν τα πλύνεις στης ψυχής σου το πηγάδι
την ευτυχία τους δονούνται σαν τον κλεφτη
~~~@~~~
20/05 23:27  χορδιστής συναισθημάτων
20/05 23:31  χορδιστής συναισθημάτων
20/05 23:50  χορδιστής συναισθημάτων
There is something formless yet complete
That existed before heaven and earth.
How still! How empty!
Dependent on nothing, unchanging,
All pervading, unfailing.
One may think of it as the mother of all things under heaven.
I do not know it's name,
But I call it "Meaning."
If I had to give it a name, I should call it "The Great"

Because the eye gazes but can catch no glimpse of it,
It is called elusive.
Because the ear listens but cannot hear it,
It is called rarefied.
Because the hand feels for it but cannot find it,
It is called the infinitesimal...
These are called the shapeless shapes,
Forms without form,
Vague semblences.
Go towards them, and you can see no front;
Go after them, and you see no rear.

~Lao-tzu
20/05 23:56  χορδιστής συναισθημάτων
Ποιός θυμάται άραγε αν παρατηρησε βεβαίως οτι ο σεισμός που ειχε χτυπήσει στην κίνα 88 μέρες πριν
την έναρξη των ολυμπιακών αγώνων στις 08/08/2008
στις 8,08 π.μ. ειχε μια δυναμική πληροφορίας ???
~~~@~~~
21/05 00:04  χορδιστής συναισθημάτων
08/10 12:21  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
1/6Λυρικο Περιεχομενο
Σύνδεσμοι