Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Θαλερη Απαλοτητα
1268 αναγνώστες
Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010
21:16

  Το χωματινο μονοπατι κατηφοριζε μοναχικο την αποκρημνη πλαγια περνωντας καθησυχαστικα κατω απο το σκιερο απλωμα των μεγαλων πευκων. Εκει κατω στο χαλι απο καφεχαλκινες πευκοβελονες ειχε ξεφυτρωσει ενα τοσο δα παλλευκο λουλουδι.

Ηταν καταμεσημερο, το θερμοτερο καλοκαιρινο ρευμα εφερε εκει διπλα ενα μικρο σπουργιτακι που γυρευε καταφυγιο απο τον δυνατο ηλιο.

Το σπουργιτι των βραχων και το διαφανο λουλουδι βρεθηκαν αξαφνα διπλα διπλα

Εκστατικο το σπουργιτι θαυμασε την θαλερη απαλοτητα του φεγγους που χυνοταν μεθυστικη μεσα απο τα υπολευκα πεταλα του λιλιπουτειου λουλουδιου. Η πουπουλενια καρδουλα του προσκυνησε με κατανυξη την καθαρια ωραιοτητα του φωτος που του εμφανιστηκε σαν θεομορφο οραμα

Αιφνης τα συννεφα στροβιλιστηκαν στον ουρανο, τα κυματα πισογυρισαν στο πελαγος ,τα πευκα εγειραν την κορυφη τους στο χωμα, τα βραχια ξεριζωθηκαν, οι θεοι δακρυσαν ..

Η θερμη αγκαλια της γης ειχε ανοιξει για να καλοσωρισει τα δυο ερωτευμενα πλασματα της .


Θα ηταν ολα ετσι ακριβως, εαν ενα μικρο αγορι που ετρεχε να σωθει καθως γκρεμιζοντουσαν τα βραχια ,δεν ειχε δει την αληθεια.

Το παλληκαρακι ειχε φτασει εκει πολυ ωρα πιο πριν και θαυμαζε απο το παρατηρητηριο του την χρυση θαλασσα . Οταν απο κατω απο τον βραχο που καθοτανε περασε μια
πανεμορφη κοπελιτσα ,στην ηλικια του σχεδον, η οποια προχωρησε ως τον ισκιο των δενδρων.

Εκει χαμω καθησε και ακουμπησε ενα λουλουδαστιο βιβλιο ακριβως διπλα της. Το ανοιξε εβγαλε τον σελιδοδεικτη της ,ενα μικρο αποξηραμενο λουλουδακι και το εμπηξε μεσα στις πευκοβελονες. Τα μικρα ματια του αγοριου θαμπωσαν Hταν ο ηλιος μηπως, η η απιστευτη αυτη ομορφια της.

Εμεινε εκει περα αρκετη ωρα κοιτωντας . Ενιωθε πως πετουσε στα ουρανια ,η καρδια του χτυπουσε τοσο δυνατα, αλλο λιγο και θα εβγαινε να πεταξει εως εκει που καθοτανε η νεαρη κοπελα.

Τοτε ,τα ματια του μικρου κοριτσιου γυρισαν ανεπαισθητα προς το μερος του, ξαφνιαστηκε, μαζεψε το βιβλιο της γρηγορα γρηγορα απο κατω και ακολουθησε το μονοπατι προς την θαλασσα ,κοιτωντας που και που προς τα πισω.

Ο μικρος μας φιλος κρυφτηκε στην σκια του βραχου και παρατηρησε πως η κοπελιτσα ειχε ξεχασει τον σελιδοδεικτη της . Μα πριν προλαβει να βγει απο την κρυψωνα του φανηκε ενα μικρο σπουργιτακι ...

Γελασε με την καρδια του το μικρο αγορι με την αφελεια του μικρου σπουργιτιου. Σκεφτηκε το ποσο πολυ ανοητο ηταν το μικρουλι ζωακι που αγαπησε ενα αποξηραμενο λουλουδι.

Ομως την ωρα που η γη ολακερη απλωσε τα χερια της να αγκαλιασει το σπουργιτι των βραχων ,την στιγμη που ο κοσμος σειστηκε συνθεμελα .Το αγορι αλλαξε γνωμη αμεσως για την ανοητη συμπτωση που φουντωσε την αγαπη στην καρδια του μικρου πτηνου
.

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

10/10 17:49  John Fiser
Και η μουσικη επενδυση.


http://www.youtube.com/watch?v=ZobfxF-5gCg
10/10 18:09  GIASEMI
...αχ,και να μουν γιασεμάκι μόνο μια βραδιά
να σου δείξω την αγάπη με τη μυρωδιά
θα γενώ πουλί κι αστέρι κι ότι κι αν σκεφτείς
κι όνειρο κάποιο βραδάκι να μ'ονειρευτείς
μη φυλάξεις τη καρδιά μου μα να τη σκορπάς
σε βουνά και σε πελάγη κι όπου αγαπάς...
12/10 20:17  zyzzx
John Fiser σ ευχαριστω για το ωραιο βιντεο.

Giasemi
Πολυ ομορφο αυτο
Που το βρηκες;


Ηθελα κατι να γραψω μα νομιζω πως φτανουν και περισσευουν το βιντεο και οι στιχοι.
12/10 22:36  GIASEMI
χαίρομαι που σου άρεσε!
είναι στίχοι απο ένα τραγούδι
(το"Αράπικο" με τους ΧΑΪΝΗΔΕΣ)

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
1/6Λυρικο Περιεχομενο
Σύνδεσμοι