Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Ο Τσουτσομουτσοτσουτσουρος
1180 αναγνώστες
Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011
20:57

Ο Τσουτσομουτσοτσουτσουρος χαμογελασε και τα λαμπερα του δοντια αστραψαν στον πρωτο πρωινο ηλιο. Περπατησε εως την ακρη του βραχου και κοιταξε κατω στην θαλασσα. Αναριγησε απο την καψα του κορμιου του και χωρις να περιμενει καθολου, με ενα σαλτο βρεθηκε στο κενο. Αμεσως τον αγκαλιασε  η βαθυγαλανη και τον καλοσωρισε στον παγωμενο βυθο της. Ανοιξε τα ματια και κοιταξε στο βαθος της σπηλιας που βρισκοταν κατω απο τον βραχο. Εκει ξεχωρισε ενα κουλουριασμενο σωμα ,σαν ενα θεορατο φιδι και τιναχτηκε τρομαγμενος πανω στην επιφανεια.

Τι ηταν αυτο που ειχε δει; Ενα πρωτογονο ζωο ; Ενα πλασμα της φαντασιας του;

Οχι, οχι ο Τσουτσομουτσοτσουτσουρος αν και δεν ειχε δει το κεφαλι  μεσα στο σκοτεινο μερος της θαλασσινης σπηλιας αυτος ηταν σχεδον σιγουρος πως ειχε δει το μισο σωμα μιας αληθινης γοργονας !

Μαζεψε οση ανασα τουχε απομεινει και ξαναβουτηξε. Κοιταξε στο βαθος της σπηλιας ,αλλα ο βυθος  ηταν αδειος. Μονο τα αποτυπωματα πανω στον μαλακο βυθο προδιδαν την παρουσια καποιου μεγαλου και αρκετα παραξενου ζωου στο μερος εκεινο.

Ξαναβουτηξε αρκετες φορες εκει μεσα στην σπηλια μεχρι που εξαντληθηκε εντελως και επειτα βγηκε στο βοτσαλωτο ακρογιαλι για να ξεκουραστει.

Εκει τον πηρε ο υπνος. Ενας παραξενος κοσμος ξεπεταχτηκε ξαφνικα μπρος στα ματια του. Ηταν σε ενα κοσμο που ολα τα ζωα δεν ειχαν κεφαλια. Κι αυτος ηταν μονος του, ολομοναχος. Ενας και μοναδικος ανθρωπος ηταν στον κοσμο .Ενα κεφαλι, χωρις σωμα, τιποτα αλλο μοναχα ενα κεφαλι που επλεε στον αερα.

Και εκει που περιδιαβαινε ψηλα πανω απο την ματαιοτητα της ταπεινης γης, ηρθε η αγαπη σαν σιφουνας και τον παρεσυρε μεσα στα λαμπερα σκοταδια της γαλανης θαλασσας. Πηγε να στυλωσει το κεφαλι του πανω σε ενα βραχο για να δει που βρισκεται,μα αυτο κυλισε ακομα πιο βαθια στα γυμνα σκοταδια του βυθου.Χαθηκε μεσα στα αχραντα μυστικα του πελαγους .Κι εκει την αντικρυσε για πρωτη φορα .

Αυτο το ανθρωπινο σωμα , αυτο το γυναικειο σωμα που μερικες φορες εμοιαζε πως ηταν πιο διαφανο και απο το νερο ηρθε διπλα του και τον περιεργαζοτανε. Το κεφαλι αλλαζε συνεχως οψεις, τοσο γρηγορα που δεν μπορουσε να το κοιταξει. Μονο στα μαλλια μπορουσε να εστιασει καθως αυτα ελαμπαν σαν χρυσαφι και γλυκαιναν την αβυσσο. Α ναι και στα ματια της μπορουσε να εστιασει , μονο που αλλαζαν χρωματα συνεχεια Ομως η κορη των ματιων της εμενε καρφωμενη πανω του. Εκει μεσα βυθιστηκε και μυρισε το γλυκο αρωμα της .

Ηταν η γοργονα! Αυτη που ειχε δει πριν λιγο στην σπηλια.

Ξυπνησε τρομαγμενος ,πανω στα υγρα βοτσαλα της ακρογιαλιας. Και το μονο που θυμοτανε ηταν αυτο που προλαβε να του πει η γοργονα.

Πως κανενας ανθρωπος δεν μπορει να δει το κεφαλι μιας γοργονας . Και πως αν ποτε συμβει αυτο το κακο αυτες πεθαινουν απο τον καυμο τους. Σαν να εχουν μολυνθει απο τον πιο αιμοβορο ιο.

Απο τοτε ο Τσουτσομουτσοτσουτσουρος δεν μπορεσε να ξανανιωσει την αγαπη οπως ενα κοινος ανθρωπος . Σε ολη την υπολοιπη ζωη του πηγαινε κατω στο ακρογιαλι και αφουγκραζοτανε το πελαγος. Εκλεινε τα ματια του και τεντωνε τα μεγαλα του ρουθουνια για να μυρισει το γλυκο  αρωμα της.

Μα το μονο που κατορθωσε, και μαλιστα ελαχιστες φορες,  ηταν απλα να επαναφερει στην μνημη του αυτο το υπεροχο αρωμα  της θαλασσινης φιλης του.

 

  

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

22/08 00:22  Nida
ευφάνταστο , αλλά λύσε μου μιαν απορία,πως τον φωνάζουν τον τύπο;
http://youtu.be/bAYqxJz8cto
22/08 17:36  zyzzx
Ενας ακομα μυθος ,απο τους περισσοτερο αληθινους , υπεφερε αγογγυστα στα χερια του ναζιστικου "Hollywood"
Αχ αυτοι οι Αμερικανοι ποτε θα μεγαλωσουν να βγαλουν αποκλειστικα δικους τους μυθους.
Εχουν τα φοντα.
Ισως αυτο ειναι το ονομα που ψαχνεις.
Κι εγω το ελπιζω να ειναι.
Το εχει ενας ολοτελα απιθανος κοσμος, ενας Αμερικανικος μυθος.
24/08 13:18  Nida
όταν βρίσκουν έτοιμη και κυρίως τζάμπα έμπνευση δεν υπάρχει λόγος να μεγαλώσουν
όπως και να'χει ευχαριστώ για την απάντηση
το παρακάτω στο στέλνει μια φίλη αντί για χαιρετίσματα http://youtu.be/PvClU7IUlTA


Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι