Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Μια Στιγμη
1216 αναγνώστες
Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012
22:19

 Αδειασε η πλατεια. Μοναχα οι σκιες περιμεναν ακομα . Φανταζομαι ολοκληρη την πλατεια να υψωνεται , να σαλπαρει οπως ενα μεγαλο καραβι . Ειρηνικα πελαγη γεματα φουξια και πορτοκαλι κορδελλες να ανεμιζουν . 

Αδειασε το μυαλο μου απο εγνοιες τετριμμενες. Ολες αυτες που μας καταδιωκουν καθε μερα ανελλιπως.

Εφυγε το βαρος που με κρατα εδω χαμω . Το χωμα ελαφρυτερο απο τον αερα με σηκωνει ψηλα.

Οχι , τωρα δεν μπορω τιποτα να σκεφτω. Ειναι ο κοσμος γυρω μου σε εκσταση. Δεν θαθελα να χαλασω με τιποτα αυτη την υπεροχη στιγμη. Σαν να ζω μονο για μια στιγμη σαν κι αυτη, νιωθω.

.

 

Ο ασωτος υιος  γυρευει τα σκυλολογια

τις βρωμικες παρεες του

αυτες με τις μακριες ουρες

τις μαυρες σχαρες στα ματια


Την ανιερη ταπεινωση


Δεν φτανουν ολα τα ζεστα σωθικα της ανθρωποτητας 

να σκορπισει τα αθλια περιττωματα του


Δεκατρεις φορες ασωτος

Και αλλες τοσες καμμενος απο την αληθινη φωτια

την λευτερη απο του ανθρωπου την φτιαξια

 

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

02/04 00:10  GIASEMI
http://youtu.be/_NRzO1RzKyc

ο πίνακας τι θέμα έχει κατά τον καλλιτέχνη ? κάτι αφηρημένο ?
εγώ βλέπω κορμί !
02/04 16:38  zyzzx
Ποιητικη παραφθορα , εξανθρωπισμενη ,του εξαποδω.
(Μολυβι πανω σε μαρμαρο.)
03/04 00:20  GIASEMI
το...στόλισες ! δες κι αυτό που το έχω...φρέσκο :)

Οι ποιητικές θρηνωδίες αυτού του αιώνα δεν είναι παρά σοφίσματα.
Τα βασικά αξιώματα δεν πρέπει να αμφισβητούνται.
Δέχομαι τον Ευριπίδη και το Σοφοκλή, όχι όμως και τον Αισχύλο.
Μη δείχνετε έλλειψη της πιο στοιχειώδους ευπρέπειας και ακαλαισθησία απέναντι στο δημιουργό.
Απωθήστε την ασέβεια: θα μου δώσετε μεγάλη χαρά.
Δεν υπάρχουν δύο είδη ποίησης, υπάρχει μόνο ένα.
Έχει κλειστεί μια συμφωνία, όχι και τόσο σιωπηρή, ανάμεσα στο συγγραφέα και τον αναγνώστη, ότι ο πρώτος θεωρείται άρρωστος και δέχεται τον άλλο σα νοσοκόμο.
Ο ποιητής είναι αυτός που παρηγορεί την ανθρωπότητα!
Οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί αυθαίρετα.
Δε θέλω να μου κολλήσουνε τη ρετσινιά του υποκριτή.
Δεν πρόκειται ν’ αφήσω Απομνημονεύματα.
Η ποίηση δεν είναι καταιγίδα ούτε κυκλώνας.
Ειν’ ένα ποτάμι μεγαλόπρεπο και γόνιμα…”.
Κόμης Λωτρεαμόν (1846- 1870)


03/04 00:32  GIASEMI
http://youtu.be/PyxLaHmOaYM ( otis κι αυτός !)
03/04 17:23  zyzzx
Sorry GIASEMI

Ειχα ξεχασει να βαλω την λεζαντα του σκιτσου

Το διορθωσα...

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
16/1Γλυκια Νεφερτιτη
Σύνδεσμοι