Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Μέσον Παραγωγης
1004 αναγνώστες
Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013
10:30

 Θελουμε να ξέρουμε προκαταβολικως ποια θα ειναι τα αποτελέσματα των πράξεων μας ; 

Μάλλον όχι , δεν μας συμφέρει η γνώση της αλήθειας. 
Καλύτερα να είμαστε προσεκτικοί , όσο αναφορά τις ευαίσθητες περιοχές του συνειδητου μας.
Με ποια τρικ της λογικης μπορούμε να αποφύγουμε την αληθινή διάσταση της ζωής μας.
Πρέπει να εφευρισκουμε συνέχεια καινούργιους τροπους για να επικαλυπτουμε τα βαθια αποτυπωματα της αλήθειας.
 
 
Εμείς, βρισκομαστε στο τέλος της ημέρας και πάλι στην ίδια θέση. Τίποτα δεν αλλάζει τόσο εύκολα . Οσο πολύ κι αν το επιθυμούμε. Η σιγή ειναι εκκωφαντικη , αλλά δεν πειράζει. Το χρώμα στον τοίχο η το σχέδιο της κουρτίνας αρκει να εχει αλλάξει . 
 
Θελουμε να γνωρίζουμε το μέλλον για να το εκμεταλλευτούμε προς όφελος μας . Αλλά αυτο δεν ειναι δυνατόν να γίνει .
 Εκτός κι αν μπορούμε να το δημιουργήσουμε ακριβώς έτσι όπως το φανταζόμαστε. Να αιχμάλωτισουμε το ´ελευθερο¨ μελλον για να τροφοδότησουμε με αστείρευτες ποσότητες αγαθών την ζωή μας. 
Κι όλα αυτά θα μπορουσαν να ήταν απλά χαζες ιδέες ,εάν οι περισσότεροι απο τους ισχυρους του κοσμου δεν το είχαν αναγάγει σε επιστήμη.
 
Τα μαθηματικά μας έχουν χαρίσει το ιδανικό όχημα για να ελιχθουμε σε πραγματικό χρόνο , χωρις η σαφήνεια της πραγματικότητας να βασανιζει την σκέψη μας. Πολλά υπέροχα πράγματα μπορούμε να τα εξηγήσουμε με χιλιάδες διαφορετικούς και περισσοτερους απο ποτε εντυπωσιακούς τρόπους.
 Στο κάτω-κάτω της γραφής όλη η ανθρωπινη υπερπαραγωγη μοιαζει με ευφυες διαφήμιστικο σποτ  .
Η κοινωνία των συμφερόντων ειναι αρκετά επιθυμητη, και πολυ κοντά στα  όνειρα μας .
 
Το πρωτογενές περίσσευμά ειναι απλά ενα υποτιθέμενο νούμερο ,μεσα σε ενα αλυτο μαθηματικο προβλημα ,χωρίς κανενα νοημα και καμία αξία ,εάν και εφόσον έχουμε παραβιασει τους βασικούς κανόνες της παραγωγής.
 
Καλύτερα να μην το σκεφτόμαστε , εάν και αφορά εμάς , αυτο πρέπει να λυθεί απο τους ειδικούς που κρατούν στα χέρια τους τον παραγωγικό τομέα. Σε εμάς , μόνο το κουπόνι του χρέους εχει απομείνει και αυτο ειναι  ενα μονο μικρο  δείγμα της ανικανοτητας μας. 
 
Το αληθές , πρέπει αραγε να ειναι και σαφές ; Μάλλον όχι ,στον αιώνα μας έχουν δικαιωθεί πάμπολλες σουρρεαλιστικές καταστάσεις . Οι ασυναρτησίες εγκαθιδρυσαν τα δικα τους πολίτευματα. Οι πολιτικές φιγούρες ανά την υφήλιο το διαβεβαιώνουν περίτρανα. Πρόκειται για μια πολύπλοκη εξίσωση , την οποία μπορούν να διαχειριστούν λίγοι και εκλεκτοί, και όχι πολιτικοί . Το σαφές , δεν ειναι απαραίτητο για να προσεγγίσουμε το αληθές. Στην πνευματική αστάθεια του αιώνα μας ,εάν συνυπολογίσουμε και τις πρωτογονες ψυχολογικές δομές του ανθρώπου , έρχεται να προστεθεί ο ολοενα επιταχυνομενος τριτογενης τομέας παραγωγής. 
Η συντριβή αυτής της ασυμβατοτητας πρέπει να ειναι ενα μελλοντικό γεγονός το οποίο δεν θα θέλαμε να γνωρίζουμε εκ των προτέρων . Μιας και θα ειναι  μηδενικά τα ωφέλη απο μια τέτοια επιτυχημένη πρόβλεψη.
 
Πάντα πρέπει να κινούμαστε προς το δικο μας συμφέρον ,ότι κι αν συμβαίνει γύρω μας . Αυτη η συνθήκη αναδεικνυει τις συμπεριφορές , οι οποίες  διαμορφώνουν ενα ιδανικό περιβάλλον για τις αδικιες και άστοχιες μας. Ειναι τόσο βολικη όσο και απαραίτητη συνθηκη.
 
Ωστε αιτία υπάρχει , αφορμή ωποσδηποτε, για την συμπεριφορά μας αυτη.
 
Οι συμπεριφορές που αναπτύσσονται μεσα σε μια κοινωνία ειναι στο συνολο τους το μέσον διαιωνισης κάθε φιλοσοφημενης ιδέας. 
 
Οι συμπεριφορές πρέπει να ακολουθούν πιστα τους κανόνες .
 
Οι συμπεριφορες μιας νοικοκυράς , ενός καταστηματάρχη , ενός δημοσίου υπαλλήλου , μιας ποιητριας ακολουθούν τυφλά τις βασικές αρχές . Χωρίς τα πλαίσια., τα συγκεκριμενα όρια , τίποτα δεν μπορεί να επιζήσει , καμία ιδέα , κανένας κανόνας . 
 
Χωρίς ¨ αναισθητικό ¨ ο πόνος ειναι αβασταχτος. Το χαρμανι δε μπορεί να κρύψει αποτελεσματικα την πραγματική γεύση του καφέ. Τα όρια επιλέγονται με εκλεπτυσμενες μεθόδους , αξίες θαυμασμού . Τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη , στα παράγωγα του μέλλοντος.
 
Οι κύκλοι των αγορών έχουν κάποια διάρκεια . Είτε φούσκα , είτε όχι, το τέλος δεν λείπει ποτέ και δεν ειναι απαραίτητα αυθαίρετο . Αν το όχημα της οικονομίας οδηγειται μεσα σε μια κατασκευασμένη απο τον άνθρωπο πίστα , μπορούμε να απολαύσουμε όλες τις συμπεριφορές ενός βετεράνου οδηγού αγώνων. Το ίδιο δεν μπορεί να συμβεί σε μια άγνωστη και δύσβατη περιοχή όπως ειναι το άγνωστο μέλλον.
 
Πόσο απο τον κατασκευασμένο χρόνο καταναλώνουμε άραγε καθημερινά ; Και πόση αξία χρηματική μπορεί να εχει αυτός ο χρόνος ; 
 
Θαπρεπε να υπηρχε ενα χρηματιστηριο , το οποίο ανάλογα με την επιτυχη διατηρηση των μελλοντικων προβλέψεων να αυξανει  σε αξία . Ειναι βασικό να γνωρίζουμε εάν όλα θα ειναι στην θέση τους αύριο . Αν η  κοινωνία συμπεριφέρεται με ήπιους τρόπους , χωρίς την φροντίδα του πανικού . Ειναι απαραίτητο η συνεκτικη αλυσίδα να μην διασπαστεί.
 
 
 
θέλω να είναι νύχτα .
 
 
Το ιδανικό μέσον παραγωγής , οι σκλάβοι .
Bογκουν κάτω στα αμπάρια , κι εγώ ανεμιζω τα μαλλιά μου στην πλώρη σιγοτραγουδωντας τραγούδια ερωτικά .
 
Θέλω να καίγεται ο ορίζοντας και μεσα απο τις φλόγες να ξεπηδαει ο Ηλιος , ανίκητος , αξεπεραστος γητευτης των ματιών. 
Τα αμπάρια βογκουν ασταμάτητα , μοιάζουν να σιγοτραγουδανε οι κολασμενες ψυχές . Αυτη ειναι η εξοδος προς  την κόλαση . Παραγωγικότητα και πειθαρχία χωρίς δανεικά.
 
Θέλω να ειναι σκοτάδι .
 
Το τέλειο μέσο παραγωγής οι μηχανές ουρλιαζουν ασταματητα.
Στωικη λύσσα διαγράφεται στο σκιωδες πρόσωπο του νυχτοφύλακα.
Οι μηχανές πελεκανε με ρυθμο τον συνθετικό πυρήνα του συστηματος.
Πρέπει να αναδιαμορφωνεται η γραμμη παραγωγης κάθε λίγο και λιγάκι , κάθε δευτερόλεπτο που περνάει μετράει . Ο καθένας μπορεί να εχει την δικιά του γνώμη όμως η αλυσίδα παραγωγής δεν δίνει σε κανενα σημασία. Το απόλυτο προϊόν εχει ήδη δεσμευτεί απο τώρα για το μέλλον.
Ανόητο ίσως , χωρίς φαντασία μπορεί.
Ομως το αποτέλεσμα δεν κινδυνεύει απο τους τυχαιους παράγοντες , οι οποιοι πιθανότατα  να αναιρεσουν την όλη προσπάθεια και μεθοδικότητα των επιστημόνων που βρίσκονται πίσω απο το κεντρικό υπολογιστικό κέντρο.
Το σημαντικότερο όλων ειναι να διαφυλαχθεί η παραγωγικότητα παση θυσία . Η ποιότητα του προϊόντος εξαρτάται απο το σωστό αριθμητικό αποτέλεσμα.και μονον
 
 
Το σκούρο χρώμα του βραδυνου ουρανού με μαγεύει. Εχει να κάνει με την αθεράπευτα αχαλίνωτη καρδιά μου . Ζηλεύει τα υπερ του σύμπαντος κόσμου ιστάμενα . Αυτά που δεν χωράει ο νους . Εκεί, στο βάθος του ορίζοντα ειναι εύκολο να κρύψουμε όλους τους πόθους μας .
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι