Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Γαληνια Ποταμια
685 αναγνώστες
Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2015
21:39

Ειναι πυκνο το δασος του θαλασσινου βυθου, γεματο απο χοντρο οξυγονο, νιωθεις σαν να το  δαγκωνεις  με τα δυνατα σαγονια της θαλασσιας χελωνας.

Το νησι γεματο παντου τρυπες , ενα θαλασσιο μετεωρο, σφιγγει με παθος την πιο μικρη σταγονα της βροχης.

Τα γερακια γυρευουν ενα θυμα, εστω ενα μικρο ζουδακι που θα ψαξει για λιγο δροσια μεσα στο μεσημεριανο λιοπυρι.

Θυμαμαι τις μερες των ξακουστων πειρατων και νιωθω την αρμυρα να βρυχαται πανω στην γυμνη μου σαρκα, ετοιμη να εξατμισει και τα τελευταια ιχνη υγρασιας.

Η αναμνηση του μπλε , του αληθινου, ξεχνιεται καθως πετας αναλαφρα πανω απο τα βουναλακια και το ματι σου βουταει με δυναμη βαθια μεσα στο μαγεμενο πελαγος.

Το μυθικο μπλε , το Ελληνικο γεννιεται μονομιας εκει μπροστα σου και δακρυζεις απο ευτυχια , γεμιζει δροσια η ψυχη σου και ανεμιζει  χαρουμενη  ακομα πιο κοντα στο ολοδροσο νερο.

Αντικρυζοντας ολη την κρυμμενη αληθεια, κοιτωντας την καταματα, βλεπεις για πρωτη φορα   την σοφια της θαλασσας ζωγραφισμενη πανω στα βραχια .

Και εκει διπλα σου ξεπεταγεται η θαλασσια χελωνα πατωντας πανω στα ρευματα του βυθου.

Την  ακολουθεις πετωντας πισω σου  ολα τα βαρη της ανθρωπινης ψυχης και χανεσαι μαζι της για παντα στα γαληνια ποταμια του θαλασσινου βυθου.

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
16/1Γλυκια Νεφερτιτη
Σύνδεσμοι