Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Μικρος Φρεντυ
2357 αναγνώστες
Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2018
21:33

Ο ήλιος , ο ήλιος ,  ξεπροβάλλει κι ο μικρός Φρεντυ αναριγει .

Το όμορφοτερο χρωμα είναι το άσπρο !

’σπρο !

’σπρες της γης  ανάσες , ακτινωτες και λαμπερές  ,  επανω στον μικρό Φρεντυ λαίμαργα γλιστρούν.

Κι αυτός σηκωνει ψηλά τις χνουδωτες πατούσες του και χαϊδεύει τις αστραφτερές αντανακλάσεις του φωτός ,  με βαθιά ικανοποίηση, μουγκρίζοντας . Ο μικρός Φρεντυ πρέπει να τρέξει , να τρέξει , να προλάβει τον ήλιο.

Κι ο ήλιος μετέωρος στέκεται πανω στον κατακαθαρο παγωμένο ουρανό  σαν ένα σημάδι δύναμης , δύναμη αγάπης , αγκάλιασμα αγάπης για την ζωή !

Ο Φρεντυ οσφραίνεται τον αέρα για τροφή . Μόνος περιτριγυρισμένος απο τον παγωμένο ωκεανό ,χωρίς ούτε ενα ίχνος συντροφιάς γυρνάει πανω στα θρυμματισμένο παγόβουνα.

Χωρις  γέφυρες για να διασχίσει και κουρασμένος απο την ανεπιτυχη αναζήτησή τροφής , παρ όλα αυτά παίζει και χαίρεται ανέμελα με τις γλυκές ανάσες του ηλίου . 

Το χρυσό μέλι του φωτός ρέει γλυκύτατο μέσα στην καρδιά του.

Ο μικρός Φρεντυ χαμογελάει απο ικανοποίηση .

Ο,τι κι αν του προσφέρει η ζωή το απολαμβάνει στο έπακρο και μονο αυτο του αρκεί.

Μονο που τώρα τελευταία νιώθει πως όλο και περισσότερο κουράζεται τρέχοντας στα μήκη και τα πλάτη του λιωμένου ωκεανού ψαχνοντας για τροφη.

Κατι εχει αλλαξει.

Μα δεν ξεχνά ποτέ την αγάπη του για τον ηλίο . Αυτός είναι η μοναδική του συντροφιά ! Και ο μόνος που δεν θα προδιδε την αγαπη του ποτε .

Εκει στην άκρη της Γης, τόσο μακριά απο εμάς ο μικρος Φρεντυ απορει για ολα οσα αλλαξαν τοσο πολυ γυρω του.

Ξεκουραζεται ακουγοντας τον ηχο των κυματων . Κοιτάει επίμονα τον ασημένιο ορίζοντα σαν να περιμένει κάτι να έρθει. Όλη η πλάση χρωματίζεται με έντονες αποχρώσεις. Μόνο ο Φρεντυ μένει άσπρος στον μπλε ωκεανό...

Πολλες μέρες αργότερα καθότανε πάλι εκεί γύρω πανω σε ένα μικρό κομμάτι πάγου , κρατώντας με δυσκολία την ισορροπία του εξαντλημένος απο την απεραντοσύνη του μπλε ωκεανού. 

Οι δυνάμεις του τον εγκαταλείπουν σιγά σιγά , τα πόδια του βαραίνουν και το φως τον τυφλώνει . 

Μονος , ημιλιπόθυμος , με δυσκολία κρατιέται πανω στο κομμάτι του πάγου που ολοένα και μικραίνει. 

Μακριά πολύ μακριά απο όλους εμάς κείτεται καταχαμα ανήμπορο το κάτασπρο αρκουδάκι . 

Η πολυτέλεια της αγνής ύπαρξης του μας πληγώνει βαθιά ,μιας και η ευτελής πολυτέλεια της ανθρώπινης ζωής  υστερεί κατά πολύ μπροστά στον μικρό Φρεντυ. Ο πλούτος όλου του κόσμου δεν φτάνει ούτε στο ελάχιστο, ουτε μια πιθαμη απο την όμορφη γούνα του. 

Τελος , η υποτέλεια την οποια υποδεικνύει ο άνθρωπος προς τα ατελή κατασκευάσματα  τον υποδουλώνει όλο και περισσότερο στην μηχανική υποστήριξη της ζωής.

Οι σύγχρονες πόλεις λειτουργούν σαν εργοστάσια τα οποία παράγουν ανθρώπινη ωμή υποτέλεια. 

Οι άνθρωποι θρηνούν κι απομακρύνονται απο τις πόλεις... στο μέλλον , αφήνοντας την πρωτοκαθεδρία στις μηχανές αλυσιδωτης λογικής . Οι άνθρωποι θα ζουν περιφερειακά των πόλεων επιζητώντας τον χαμένο εαυτό τους , χωρίς επιτυχία.

 Οι άνθρωποι γίνονται στο μέλλον η πολυτέλεια ενός ευτελους κόσμου βιομηχανοποιημένης , αλυσιδωτής λογικής.

Οι μηχανές δοξάζουν την ευτέλεια της λογικής . 

Συνεπεις λοιπόν στο ραντεβού τους με την ιστορία θα τριγυρνάνε οι επαναστατημένες πολυτελείς ανθρωπινες υπάρξεις  γύρω απο τις πόλεις των μηχανών.

Η μοναδική  ελπίδα απελευθέρωσης των ανθρώπων απο τον ψυχοφθόρο κυβοειδη σχηματισμό των πόλεων ειναι οι μηχανές αλυσιδωτής λογικής . Πρεπει η ανθρωπότητα να σωθεί απο την συνεχή υποβάθμιση της πιστότητας της ανθρωπινης ψυχής . 

Οι πολυεθνικές δεν το αντελήφθησαν έγκαιρα και οι  πολιτικοί βρισκόντουσαν εντελώς εξαρτημένοι απο τις παρφθααρμένες ορέξεις των μεγάλων και απρόσωπων οργανισμών ζωντας σε παραλληλο κοσμο. 

Ιδανικοι οργανισμοί για να μεταδωσουν σε μια αλυσιδωτή αντιδραση την υποτέλεια των ψυχών ,  χωρίς προεπιλογές ππρονομιούχων πολιτών, προκριθηκαν οι πολυεθνικες.

Μετράει μόνον το αποτέλεσμα , και αυτό πρέπει να είναι συνεπέστατο με την αλυσιδωτή λογική τους ,την οποία στο μέλλον θα κληρονομήσουν οι μηχανές απο τον συγχρονο ανθρτωπο .

Οι μηχανές της υποτέλειας οι οποίες θα αποικήσουν τις πόλεις . Δηλαδή τις περιοχές οι οποίες δεν θα μπορούν να διατηρήσουν έμφρονες , έμψυχους οργανισμούς.

Ευτυχως ο μικρός Φρεντυ έζησε μακριά απο όλα αυτά αλλά δεν έμεινε εντελώς αλώβητος. Πλήρωσε με την πολυτελή ύπαρξη του την υποτέλεια των ψυχών μας.

Αν και σε παραλληλο κοσμο ενιωσε βαθυτατα μεσα του τον πονο που προκαλει η απογνωση της λογικης.

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι