Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Λυρικο Περιεχομενο
1581 αναγνώστες
Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018
18:45

Όμορφο άνθος , το λυρικό περιεχόμενο μιας ηλιαχτίδας . Η εκπομπή του φωτός ενταγμένη στο κάλλος της γης.

Η όσφρηση  ανασυντάσσεται περιφερικα.

Το θρόισμα των πευκοβελονων εγκολπώνεται στους αιθέρες σε σειρες αναγνωρισιμων δεδομένων 

Στο διαβα  της η έκσταση σιγομουρμουρίζει με εμφαση.

Η αέναη κίνηση των απαλών κλαδιών δυναμωνει μεσα στο καυτό καλοκαιρινό μελτέμι , ανακατεύεται η πάλλουσα σκιά μεσα στην λαμπρη παλλιρροια του φωτός , δημιουργωντας τρυφερες  ελλαμψεις δογματικων υποσυχνοτητων.

Η ολη εικονα φαινεται καταρχας στερεοτυπη , ομως η αποκωδικοποιηση της διαυγεστατης ενεργειας μεταφερει νεα υπεροχα ηχητικα φαινομενα στο ανθρωπινο αισθητικο κεντρο.  

Ειναι απαραιτητο να υπαρχει ενας ρυθμος για τον συγχρονισμο της  φασης  αυτων των αρχαικων συχνοτητων , οι οποιες ειναι ναι μεν σχεδον ανεπαισθητες  αλλα βρισκονται παντου σε αφθονια και απο την απαρχη του χρονου καθοριζουν ουσιαστικα το ηχητικο υποβαθρο της εμβιας ζωης , με το λυρικο περιεχομενο του πνευματος. 

Η μέθεξις αυτή ειναι το βασικο συστατικο των ονείρων και της φαντασιας. 

Ειναι μια μουσικη  χωρις λυρικο περιεχομενο , κατ ουσιαν ειναι η υπερτατη ενδυναμωση  της κυκλικης αλληλουχιας των γεγονοτων . 

Ομως αυτές οι μυστυριωδεις ακουστικες συχνοτητες  συχνα  ταυτιζονται με τα πιο βαθια ανθρωπινα συναισθηματα κι ενω δεν μοιαζουν με μουσικη , τρεφουν τον εσωτερικό ανθρωπο με το νεκταρ της αυθεντικης πνευματικοτηρας.

Αυτο το πρωτογονο  λυρικο περιεχομενο δημιουργει και ταυτοχρονα  περιεχεται στην  αισθαντικοτητα της  υλης.

Διεπει ολοκληρωτικα την ηθικη των μορφων και αναμορφωνει τον εσωτερικο κοσμο των ανθρωπων με τους βομβους των συγχορδιων του.

Οι καλοκαιρινές μέρες είναι ο διευγεστερος φακός ο οποιος συγκεντρώνει τις δυνατοτερες ακτινωτες διεπαφες των αχρονων συχνοτήτων επανω  στον κορμο του συγχρονισμενου γηινου βιορυθμου 

Η επαρκης ισορροπια , για τις γηινες συνθηκες ζωης , της χρονικης αυταρκειας του λυρικού περιεχομένου συνθλιβεται επανω στο ατερμονο ηχητικο συμπλεγμα των αχρονων διαμορφωτων δημιουργώντας συναισθήματα δέους  , ευλάβειας, θαυμασμού και σεβασμού προς έναν απλό και ασημαντο ήχο .

Το φτερούγισμα ενός σπουργιτιού , το σύρσιμο μιας σαύρας , το θρόισμα των φύλλων στο φύσημα της αύρας ,το απαλό χτύπημα της πάνινης κουρτίνας στο παράθυρο . Ολα αυτά ενώνουν τις φωνές τους σε ένα ατεχνο μη επεξεργασμένο συμφωνικό ποίημα το οποίο μιλάει κατευθείαν στην καρδιά του μοντέρνου ανθρώπου όσο κι αν είναι παραξενο και ακατανοητο .

Ακολουθουν στο ιδιο μηκος κυματος και τα απλα οπτικα φαινομενα ...

Ολα αυτα συνθετουν τον μυστηριακο κοσμο της ανθρωπινης φαντασιας . Στην πραγματικοτητα ειναι ενα βιβλιο γραμμενο στις απαρχες του χρονου με διαρκεια μεγαλυτερη  απο την ιδια την ζωη. 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα



Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι