Το Περιβάλλον ειναι ο Ναός μας
Ποιος Κυνηγαει;
1302 αναγνώστες
Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2008
11:03

 

Παραθυρα εδω παραθυρα εκει, παντου παραθυρα ανοιγουν να καλοδεχτουν τους ερωτες της ημερας. Καλα, παστρικα, εξευγενισμενα, με τους βασιλικους και τα γαρυφαλλα να γλυκαινουν σε παρακληση μυστικη τα ανηφορικα  μονοπατια. Και απο κι πισω ,γελαστες φατσουλες  μασουλανε με μεγαλη προσμονη , ποτε να τρεξουν, να παιξουν το μεγαλο παιχνιδι.       Ποιος κυνηγαει ,ποιος κυνηγαει;

Παραθυρα , καδρα  πνευματικων αναζητησεων , συλλαβαρια ειλικρινειας, ανοιγουν στην διαπασων. Να δεχτουν το αμαθητο οξυγονο με ροδοζαχαρη παινεμενη. Να παρουν εντος τους την ευλογια του ηλιου, στο παρθενο παρκο της ανθρωπινοτητας. Με ταπεινα αισθηματα, σχεδον σβηστα ματια, και στηθος φουσκωμενο απο λυτρωτικη ανακουφιση, περιμενουν στις λιθινες προκυμαιες, το σπλαγχνικο φυσηγμα της ασπρομυγδαλιας.

 

Το αερακι της Αθηνας, φτερουγιζει για παντα μεσα στον Παρθενωνα, μεσα στις θετες στηλες του μεγαλειου. Ανεμποδιστα , τα βηματα πλησιαζουν εντος της απροσιτης αληθειας. Και κοντοστεκουν μονο μπροστα στην ασπιδα της ζωης , με το φιδισιο κεφαλι . Ολοτελα απροσμενα , αγριεμενα βραχια , ερχονται κατα πανω μας με κοντες βραχνες κραυγες ,αντιλαλουν οι πλαγιες. Μα ο φοβος ολος χανεται στην ακρη ,σαν κυνηγημενος απο την κυριαρχη θεα.

Ποιος μας κυνηγαει αιωνια ,χωρις σταματημο. Ποιος μας βαπτιζει αδιακοπα, στην γνωση της φυγης. 

Μεχρι την ακρη του συμπαντος τρεχουμε κυνηγημενοι απο τον ιδιο φοβο παντα. Αυτον που διωχνουμε εξω απο τα κλειστα μας παραθυρα, καθε μερα. Και εξορκιζουμε την τυχη μας με λιγα φυλαχτα ,λουλουδια . Γιατι την αλλη φορα, την αλλη φορα που θα ανοιξουμε το παραθυρο ,θα τα δουμε και θα ξεχασουμε τον πονο του φοβου. Με το τελειο σχεδιο μας, ξεπερναμε καθε μερα την πιο μισητη δυναμη που κυριαρχει επανω μας. Την δυναμη του φοβου.

Ποιος κυνηγαει;

 

 

 Καποιος κυνηγαει το παρελθον και καποιος το μελλον, μεχρι το τελος.

Στο παρελθον ,οταν το πνευμα εφτασε στην υπερτατη κορυφωση του σε αυτο το ταπεινο τοπο που λεγεται Ελλαδα. Και μετα εζησε σε ζωη μετανοιας.

Και στο μελλον , οπου οι μιμητες τους προσπαθουν με καθε τροπο και μεσο να πετυχουν την ιδια  φαινομενικη επιτυχια. Μονο που δεν εχουν την δυνατοτητα αυτη, τωρα πια. Μα μη θελοντας να παραδεχτουν αυτη τους την αδυναμια. Το μονο που θα πετυχουν οι φιλοι μας (Αγγλοσαξωνες) μετα απο μυριαδες κοπους και αναζητησεις . Ειναι να φτιαξουν την απολυτα αυτοματοποιημενη οντοτητα. Η οποια σιγουρα εχει δρομο μπροστα της για να φτασει στην κορυφωση των δικων της δυνατοτητων. Αλλα σε καμμια περιπτωση ,ουτε κι αυτη θα φτασει, την μια και μοναδικη, υψηλοτερη κορυφη αυτου εδω του κοσμου, και της παρουσιας του ανθρωπου επι της γης.  

Ομως , στην προσπαθεια τους, θα καταφερουν να επεκτεινουν στο επακρο τις ολεθριες δυναμεις που κρυβονται στον εντελως λαθος δρομο τους, προς την κατακτηση της κορυφης του πνευματος.

Ο πραγματικος Ελληνας, ειναι και ο μοναδικος κατοικος του πλανητη που μπορει να κανει ενα βημα μπροστα. Επειδη εχει κατανοησει μετα την κορυφωση των πνευματικων του αναζητησεων. Πως ο ανθρωπος ειναι πηγη ουρανιας αληθειας, ζει την ιδια ωρα με το συμπαν ,και παραλληλα περιοριζεται με το μοναδικο του χαρισμα , σε ενα τοπο μυστικα ιδανικο. Σε μια  ολο ψυχη παρουσια ,μεσα στο πληρες απο αψυχα αντικειμενα καθαριο κενο. Χωρις αρωμα δοξας να τον ακολουθει.

Ο Ελληνας μπορει να ζει χωρις τον φοβο του κυνηγου. 

Τοτε λοιπον , ποιος κυνηγαει;

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
5 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Οι Θειοι Αριθμοι Συνιστουν
Εναν Απροσιτο Συμφωνικο Ιστο
Ενα Συμπαν Απο Αγνες Ωδες
Μια Μοναδικη Μυθωδης Οντοτητα





Μοναδικοτητες
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
1/6Λυρικο Περιεχομενο
Σύνδεσμοι